Μεσογειακή παραβολή

oi-tsseris-tocoi---catzegianndes

Οι δύο πρώτες σελίδες του βιβλίου αυτού θα μπορούσαν να είναι ένα έξοχο, αυτοτελές διήγημα.

Σε κάποιο νησί του Αιγαίου το οποίο ουδέποτε κατονομάζεται, σε μία εποχή η οποία ουδέποτε προσδιορίζεται, ο Π. Ροδακής, του οποίου το μικρό όνομα ουδέποτε αποκαλύπτεται, και η αινιγματική Βάγια, της οποίας το παρελθόν ουδέποτε διευκρινίζεται, ζουν απομονωμένοι σε ένα σπίτι-κάστρο κι επιδίδονται στην παραγωγή τοπικού μελιού. Όταν, μετά από – τα συμβολικά – επτά χρόνια, ο Π. Ροδακής και η Βάγια θα πετύχουν την τέλεια συνταγή ενός μελιού-νέκταρ, το μικρό, προφυλαγμένο τους σύμπαν θα κλονιστεί συθέμελα.

Αρκεί να διαβάσει κανείς τις πρώτες σελίδες του βιβλίου του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη Οι Τέσσερις Τοίχοι για να καταλάβει πως δεν πρόκειται για ένα κείμενο που συναντά συχνά, ειδικά στην ελληνική λογοτεχνία. Ακροβατώντας μεταξύ μαγικού ρεαλισμού, γοτθικού μυθιστορήματος και παραβολής, ο Χατζηγιαννίδης στήνει ένα μύθο βαθιά μεσογειακό και κλειστοφοβικό ταυτόχρονα, στον οποίο οι ήρωες είναι έρμαια των αντικειμένων που τους περιβάλλουν. Οι Τέσσερις Τοίχοι είναι ένα υπέροχο παραμύθι για τη μοναξιά και την απομόνωση, ένα σχόλιο στις μυστήριες ισορροπίες που μας ορίζουν.

41s+AJTyxRL._SL500_AA300_Οι Τέσσερις Τοίχοι κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Το Ροδακιό το 2001. Την ίδια χρονιά ο συγγραφέας Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης τιμήθηκε με το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Έξι χρόνια αργότερα, το 2007, ο Χατζηγιαννίδης μπήκε στη βραχεία λίστα του βρετανικού βραβείου Foreign Fiction Prize της εφημερίδας Independent, το οποίο βραβεύει λογοτεχνία μεταφρασμένη στην αγγλική γλώσσα – το βιβλίο μετέφρασε η Anne-Marie Stanton-Ife και κυκλοφόρησε σε μία εξαιρετική έκδοση του οίκου Marion Boyars Publishers.

Έκλεισα το βιβλίο γοητευμένη. Έφερα στο νου μου το πρόσωπο της Ελένης, του Μιχάλη, της Ειρήνης – όλων όσων μου χαμογέλασαν αινιγματικά όταν τους είπα ότι θα διάβαζα τους Τέσσερις Τοίχους δέκα ολόκληρα χρόνια μετά την αγορά τους. Έπειτα, περιεργάστηκα την έκδοση του Ροδακιού: χωρίς περίληψη στο οπισθόφυλλο, χωρίς καν το βιογραφικό του συγγραφέα, γκρι σκούρο σχεδόν μαύρο, κλειστοφοβικό – σαν τον διπλοκλειδωμένο κόσμο του Π. Ροδακή και της λιγομίλητης Βάγιας, συνεπές με το αυτοαναφορικό μεγαλείο της οικειοθελούς απομόνωσης από τα εγκόσμια.

Οι Τέσσερις Τοίχοι, που θα μπορούσαν κάλλιστα να μεταφερθούν στην κινηματογραφική οθόνη, μου έφεραν στο νου πίνακες που θαύμασα…

hopper.woman-sun

… μουσικές που με συγκίνησαν κάποτε…

… αλλά και βιβλία που με κυνηγούν ακόμα…

3584049-630x934

The-Monk-04Υπέροχο.

One thought on “Μεσογειακή παραβολή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s