Δύσκολοι αποχωρισμοί

mariell-amelie-011

Κάποτε αντιμετώπιζα τους αποχωρισμούς και τα αντίο απολύτως κυνικά: Η ζωή είναι μεγάλη, τα μονοπάτια μας θα ξανασμίξουν, αν όχι δεν πειράζει, χάρηκα που σε γνώρισα, άντε γεια.

Συνέχεια ανάγνωσης

Βραδυφλεγείς καταστάσεις

17

Κι εκεί που έλεγα, καλά μπήκε ο χρόνος, όλα θα πάνε καλά, τα δύσκολα αργούν να έρθουν πάλι, κάπου εκεί μού χτύπησε την πόρτα μία ίωση που θέλησε να μου κάνει παρέα για μέρες και μέρες. Χαμηλός μεν, πυρετός δε, από αυτούς που σε καλοψήνουν, σε αγχώνουν και σε κάνουν να βάζεις θερμόμετρο κάθε δώδεκα λεπτά  – και αυτό πάντα να δείχνει κάτι διαφορετικό. Κρεβάτι, πόνοι, κάποια δειλή απελπισία (το ντους να φαντάζει περιπέτεια στην άγρια Δύση, το φαγητό καταναγκαστικό έργο), ταινίες για να γεμίσουν το χρόνο που δεν γέμιζε, βιβλία μηδέν, και ακόμα και το πιο ειλικρινές ενδιαφέρον αν «ήμουν καλύτερα σήμερα» έμοιαζε άχθος να απαντηθεί. «Ναι, αλλά…», δηλαδή Όχι.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αγαπημένες σειρές

Ναι, μου κόβουν χρόνο από το διάβασμα, περιορίζουν τις ώρες του ύπνου μου, μειώνουν τις επισκέψεις μου στον κινηματογράφο. Αλλά τις αγαπώ. Με χαλαρώνουν, συζητώ για αυτές με τους φίλους μου, κάποτε είδα έναν ολόκληρο κύκλο Prison Break μέσα σε ένα βροχερό Σαββατοκύριακο παρέα με τον αδερφό μου. Με πυτζάμες και πίτσα στον καναπέ, δυο μέρες συνεχόμενες.

Συνέχεια ανάγνωσης

Τι συμβαίνει πια με την κυρία Elena Ferrante;

ferrante4-1200x520

Το μελάνι που έχει χυθεί για το έργο της Elena Ferrante ίσως ξεπερνά τις σελίδες των βιβλίων της – και δικαίως. Η διασημότερη σύγχρονη Ιταλίδα συγγραφέας γράφει με λογοτεχνικό ψευδώνυμο, κανείς δεν ξέρει ποια πραγματικά είναι, κανείς δεν έχει δει το πρόσωπό της έστω φευγαλέα, η ίδια παραχωρεί συνεντεύξεις μόνο δι’ αλληλογραφίας, αφήνει τον Τόμας Πίντσον μακράν πίσω της στην κούρσα της ανωνυμίας και ντροπιάζει όλους τους ημεδαπούς ή αλλοδαπούς συγγραφείς που επιδίδονται σε ακατάσχετες, διαρκείς δηλώσεις σε πάσης φύσεως μέσα. Ποια είναι, ουδείς γνωρίζει. Είναι γυναίκα; Είναι άντρας; Μήπως πρόκειται για συγγραφική ομάδα;  Η ίδια είναι αδιάλλακτη: «Μα, με γνωρίζετε καλύτερα από όσο νομίζετε. Όλα όσα χρειάζεται να ξέρετε για μένα τα μαθαίνετε μέσα από τα βιβλία μου», δηλώνει, και η κουβέντα κλείνει αυστηρά εκεί.

MERES_EGKATALEIPSHS_AGRAΤο πρώτο μυθιστόρημα της Ferrante κυκλοφόρησε στην πατρίδα της το 1992 με τον τίτλο L’amore molesto και κυκλοφόρησε στην Ελλάδα ένα χρόνο αργότερα ως Βάναυση Αγάπη από τις εκδόσεις Perugia σε μετάφραση του Παναγιώτη Σκόνδρα. Δέκα χρόνια αργότερα η Ferrante παρουσίασε τη νέα της δουλειά, το I giorni dell’abbandono. Οι Μέρες Εγκατάλειψης, όπως μετέφρασε τον τίτλο ο Σταύρος Παπασταύρου για λογαριασμό των εκδόσεων Άγρα το 2004 έπρεπε να περιμένουν έναν ακόμα χρόνο ώσπου να σηματοδοτήσουν τη μανία του μη-ιταλόφωνου αναγνωστικού κοινού για την κυρία Elena Ferrante. Το 2005 η Ann Goldstein, διακεκριμένη μεταφράστρια και επιμελήτρια του περιοδικού New Yorker, αναλαμβάνει τη μετάφραση του συνόλου του έργου της Ferrante στα αγγλικά για τις εκδόσεις Europa. Η συνέχεια ξεπερνά κάθε προσδοκία: Το αγγλόφωνο κοινό αγκαλιάζει τα έργα της Ferrante με απρόσμενη αγάπη, και η Goldstein συνεχίζει μεταφράζοντας αριστοτεχνικά το πιο πρόσφατο εγχείρημα της μυστήριας Ιταλίδας, την Τετραλογία της Νάπολης, το χρονικό μίας γυναικείας φιλίας στη Νότιο Ιταλία από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι σήμερα.

ann_goldstein
Η μεταφράστρια Ann Goldstein

Η αγάπη του κοινού γίνεται μανία, ή πυρετός όπως έχει αποκληθεί το Ferrante Fever που ως hashtag και ως θέμα έχει απασχολήσει τα διεθνή μέσα επανειλημμένως. Πανεπιστήμια ανά τον κόσμο παραδίδουν μαθήματα αφήγησης βασιζόμενα στην Τετραλογία της Νάπολης, η Ann Goldstein συμμετέχει σε συνέδρια καλούμενη να συγκρίνει τα πρωτότυπα κείμενα με τις μεταφράσεις της, το Instagram τρελαίνεται, και η ίδια η Elena Ferrante παραμένει στο παρασκήνιο παραχωρώντας την περασμένη άνοιξη μία εξαιρετική συνέντευξη στο Paris Review, λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία του καταληκτήριου τόμου της Τετραλογίας τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Η Τετραλογία της Νάπολης, όπως και ολόκληρο το corpus της Ferrante έχουν κατορθώσει να αποσπάσουν μόνο παιάνες από τους απανταχού κριτικούς ενώ διάσημοι συγγραφείς όπως η Margaret Atwood, η Zadie Smith και ο Jonathan Franzen τής πλέκουν το εγκώμιο: τελικά όσο δύσκολο είναι να εντοπίσει κανείς μία φωτογραφία της Elena Ferrante άλλο τόσο δύσκολο είναι να κατορθώσει να βρει μία κριτική που να τη στηλιτεύει. Η κυρία Ferrante ξέρει πώς να μαγεύει απαξάπαντες με τις λέξεις της.

Βρίσκομαι εν τω μέσω της Τετραλογίας της Νάπολης και τελώ σε μη αναστρέψιμη κατάσταση Ferrante Fever, έχοντας προηγουμένως διαβάσει και τις αριστουργηματικές Μέρες Εγκατάλειψης  – τις οποίες και χάρισα σε γνωστούς και φίλους ως δώρο των ημερών. Ελπίζω η φήμη που θέλει την Τετραλογία να μεταφράζεται και να κυκλοφορεί σύντομα από τος Εκδόσεις Πατάκη να μην είναι μόνο φήμη.

Θα επανέλθω.

 

 

Ενός Ανδρός Αρχή

exofilo

490 π.Χ.: Τη νύχτα πριν τη μάχη του Μαραθώνα, την πρώτη αναμέτρηση μεταξύ Αθηναίων και Περσών, η οποία και υπογράμμισε τη σημασία της αθηναϊκής ομοψυχίας κι ενότητας υπό το φως του νεοσύστατου τότε δημοκρατικού πολιτεύματος, ένας Αθηναίος οπλίτης, ο Λέανδρος, γιος ελαιοκαλλιεργητή, αφηγείται στους αγχωμένους συμπολεμιστές του την πολυτάραχη πορεία της πόλης των Αθηνών προς την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Συνέχεια ανάγνωσης