Στο Μαγικό Βουνό #8

Υπάρχουν δύο τάσεις ή στάσεις του πνεύματος: η ελεύθερη στάση και η στάση της ευλάβειας. Και οι δύο έχουν τα πλεονεκτήματά τους, μα ό,τι έχω εναντίον της ελεύθερης στάσης, αυτής του Σετεμπρίνι θέλω να πω, είναι ότι ισχυρίζεται πως μόνο εκείνη έχει δικαίωμα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και αυτό είναι υπερβολικό (…) Μα τι θα πει ανθρώπινο; Όλα είναι ανθρώπινα (…) Η λέξη "ανθρώπινο" μπορεί να καλύψει όλες τις απειθαρχίες και όλες τις αμέλειες.

Στο Μαγικό Βουνό #7

Το να περιμένεις σημαίνει ότι αισθάνεσαι τη διάρκεια και τον παρόν όχι σαν ένα χάρισμα, μα σαν εμπόδιο. Ν' αρνιέσαι και να καταστρέφεις την ίδια τους την αξία, να τα υπερπηδάς με τη φαντασία. Λένε πως η αναμονή είναι πάντα μακρόχρονη, είναι όμως, επίσης, και μάλιστα ακριβέστερα, σύντομη, γιατί κατατρώγει ποσότητες χρόνου που δεν τις ζει κανείς ούτε τις χρησιμοποιεί.

Στο Μαγικό Βουνό #6


Διαβάζω, διαβάζω, και το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι το Εμβατήριο του Γιόζεφ Ροτ επηρεάστηκε βαθιά από το Βουνό στην απεικόνιση της Αυστρίας, της μικρής αυτής κεντροευρωπαϊκής χώρας/κλειδιού στον Πρώτο Παγκόσμιο.
Σκέφτομαι επίσης πως η δομή της Σκακιστικής Νουβέλας του Τσβάιχ χρωστά πολλά στο Βουνό – ακόμα και ως προς την κλειστή, αδιάτρητη ατμόσφαιρά της.
Σκέφτομαι τέλος, παρακολουθώντας τον πυρετό του Χανς Κάστορπ να ανεβαίνει λίγο πριν την προγραμματισμένη του αναχώρηση, πως σαράντα χρόνια μετά, ο Λουίς Μπουνιουέλ είπε τα ίδια γύρω από ένα πλούσιο κινηματογραφικό γεύμα στον Εξολοθρευτή Άγγελο.
Όταν διαβάζεις τους Μεγάλους αποκτούν όλα άλλο νόημα.

Στο Μαγικό Βουνό #5


Αισίως μετά το πρώτο τέταρτο του βιβλίου. Παρακαλώ γνωστούς και φίλους να το αρχίσουν για να συζητήσουμε: Είναι ο Σεττεμπρίνι η επιτομή της Λογικής και της Αναγέννησης; Είναι η περιγραφή των απαρχών του έρωτα του Κάστορπ για τη Μαντάμ Σωσά ό,τι πιο εκλεπτυσμένο έχει γραφτεί για αυτές τις πρώτες διστακτικές στιγμές; Πού το πάει ο Μαν;

Περνώ ώρες ψάχνοντας αναλύσεις, ερμηνείες και άλλα συναφή, και έπεσα πάνω σε μία καταλανική μετάφραση του Βουνού. Βρίσκω το εξώφυλλο υπέροχο:

Στο Μαγικό Βουνό #4


"Είμαστε πλάσματα που έπεσαν πολύ χαμηλά, είμαστε, πραγματικά, κάπως αποκτηνωμένοι. Μα, κάποτε, μπορεί και να συνέλθει κανείς."

Πολύ καλή η μετάφραση του Άρη Δικταίου. Πότε πρόλαβα να φθάσω στην εκατοστή σελίδα;

Στο Μαγικό Βουνό #3


Τι διαβάζω τελικά; Ένα παραδοσιακό Bildungsroman; Ένα αριστούργημα του μοντερνισμού; Μια αλληγορία της προπολεμικής ευρωπαϊκής μπουρζουαζίας; Ή μήπως μία ευστοχότατη σάτιρα;
Δεν ξέρω ακόμα, αλλά μου αρέσει.