Φόνος α λα Γαλλικά

irene-pierre-lemaitre

Σπάνια αφήνω κάποιο βιβλίο στη μέση για να διαβάσω ένα άλλο που μόλις κυκλοφόρησε.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

Ζοφώδης τε και ασέληνος έρως της αµαρτίας

759966

I was a Flower of the mountain yes when I put the rose in my hair like the Andalusian girls used or shall I wear a red yes -

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος: “Ο Οβολός”

62_3

Η μάνα μου σήκωσε τα άδεια πιάτα από το τραπέζι.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Γράψτε ένα σχόλιο

Στην Κωνσταντινούπολη

20140409-141312.jpg

Το ταξίδι κανονίστηκε στα ξαφνικά και χωρίς πολλή σκέψη. Αυτή θα ήταν η τέταρτη φορά στην Κωνσταντινούπολη, την πόλη στην οποία όσες φορές και να πάει κανείς, άλλες τόσες την ανακαλύπτει.

20140409-141402.jpg

Μείναμε στο Mama Shelter, μάλλον το πιο παράξενο και καταπληκτικό ξενοδοχείο που έχω μείνει ποτέ.

20140409-141416.jpg

Τα χρωματιστά σωσίβια και ο μαυροπίνακας στο ταβάνι του μπαρ του ξενοδοχείου με έκαναν να σκεφτώ ότι ο Philippe Starck είναι ένας άνθρωπος με πολύ μεγάλη φαντασία.

20140409-141432.jpg

Πρωινό στο Saray, που πάντα μου θυμίζει την Ηλιάνα, όταν, ένα βράδυ στο Λονδίνο είχε αναφωνήσει “να είχαμε τώρα ένα ρυζόγαλο από το Saray!”

20140409-141451.jpg

Τέσσερις φορές στην Πόλη και δεν μπήκα ούτε μία φορά στο τραμ της Istiklal.

20140409-141534.jpg

Λίγο παρακάτω, απέναντι από την καθολική εκκλησία του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας, ένα συγκρότημα έπαιζε θείες μελωδίες. Η κοπέλα, σαν σε έκσταση, έμοιαζε βγαλμένη από παλιά αραβικά παραμύθια. Αργότερα, ο Δημήτρης κατάφερε να ανακαλύψει ότι λέγονται Light in Babylon. Η μελαχρινή τραγουδίστρια είναι Ιρανό-ισραηλινή, ενώ οι υπόλοιπη μπάντα είναι Τούρκοι και Γάλλοι: Μεσογειακή και ασιατική μουσική απέναντι από την καθολική εκκλησία στην καρδιά της Πόλης.

20140409-141552.jpg

Το Tünel με τον υπέροχο σταθμό μας κατέβασε από το Beyoğlu στο Karaköy. Η δεύτερη υπόγεια αστική σιδηροδρομική γραμμή στο κόσμο μετά το μετρό του Λονδίνου είναι το γραφικότερο τραίνο που έχω δει ποτέ.

20140409-141611.jpg

Διασχίζοντας τον Κεράτιο από τη γέφυρα του Γαλατά, μυρωδιές ψαριών και αχνιστών μυδιών αποσπούσαν την προσοχή από την ακτή που απλωνόταν στην άλλη άκρη.

20140409-141631.jpg

Η Αγία Σοφία: Κρυφακούοντας έναν ξεναγό άκουσα πως οι ασπίδες αποτελούν μοναδικά δείγματα ισλαμικής καλλιγραφίας. Δεν με έπεισε.

20140409-141642.jpg

Προτίμησα να κάνω παρέα σε έναν μόνιμο κάτοικο του ναού.

20140409-141657.jpg

Έξω από τον περίβολο, έπρεπε να περιμένω για να δω τι είναι αυτό που παρασκεύαζε ο πλανόδιος και τόσα παιδάκια έκαναν ουρά για να το αποκτήσουν. Ήταν γλειφιτζούρι.

20140409-141707.jpg

Η πρώτη φορά σε χαμάμ είναι μία πολύ παράξενη εμπειρία.

20140409-141735.jpg

Στο μεγαλειώδες Μπλε Τζαμί, οι γυναίκες μπαίνουν πια με το κεφάλι καλυμμένο – δεν αρκεί να βγάλουν τα παπούτσια όπως μέχρι πριν λίγα χρόνια. Η κοινωνία της Κωνσταντινούπολης έχει εξισλαμιστεί περισσότερο, έχει γίνει πιο συντηρητική, και λίγο πιο καχύποπτη.

20140409-141748.jpg

Έξω από το Νέο Τζαμί, αμέσως μετά τη βόλτα στην Αιγυπτιακή Αγορά, μύρισα για πρώτη φορά φέτος την άνοιξη.

20140409-141838.jpg

Δεν ήμουν σίγουρη για τη μικρή εκδρομή στη Μονή της Χώρας. Ένα καϊκάκι μας πέρασε στο Φανάρι, κι από εκεί φτάσαμε στο Edirnekapı, κοντά στα Θεοδοσιανά τείχη. Το Καριγιέ Τζαμί, όπως λέγεται σήμερα, κοσμείται από τα πιο θαυμαστά ψηφιδωτά που έχω δει ποτέ: σκηνές από το απόκρυφο ευαγγέλιο της Μαρίας, αλλά και η Ανάσταση – αριστουργήματα της τέχνης και της πίστης.

20140409-141847.jpg

Πίσω, στο Balik Pazari, παρατηρούσα τα καλκάνια και, για πρώτη φορά, δοκίμασα κιόλας. Αναρωτήθηκα πώς ένα τόσο άσχημο ψάρι μπορεί να έχει τέτοια γεύση.

20140409-141859.jpg

Το μικρό ταβερνάκι δεν το πιάνει το μάτι σου – πρέπει να σου πουν να πας. Το ωραιότερο κεμπάμπ σε μπακιρένιους δίσκους, μπύρα σε μπακιρένια φλιτζάνια, και πολύ καυτερές σάλτσες.

20140409-141911.jpg

Λίγο πριν την αναχώρηση, καθίσαμε στο Ara Café. Οι τοίχοι, γεμάτοι με εμβληματικές φωτογραφίες του διάσημου Αρμένιου φωτογράφου. Θυμάμαι ακόμα τι μου είπες κάποια μέρα σε ένα δρομάκι του Λονδίνου: Χίλιες φορές να γκρεμιστεί αυτή η πόλη, και χίλιες να ξαναχτιστεί από χίλιους λαούς, χίλιες φορές ωραία θα είναι.

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

Καλή Tύχη Εδώ και Τώρα

18054175

Άνοιξα το βιβλίο με μία σχετική επιφύλαξη.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

Γιατί δεν προλαβαίνω να διαβάσω

kickoff_dyas-dariahgr_icri02

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | 2 σχόλια

Αθήνα, πάντα

Πηγαίνοντας να συναντήσω τον πρώτο από τους 70 ξένους συνεργάτες που θα έρχονταν στην Αθήνα για την ετήσια συνάντηση ολομέλειας ενός ευρωπαϊκού έργου στο οποίο συμμετέχω, παρατήρησα τον ουρανό. Σκέφτηκα πως οι Γάλλοι θα αισθάνονταν σαν το σπίτι τους: ήταν βγαλμένος από πίνακα του Μονέ.

Πηγαίνοντας να συναντήσω τον πρώτο από τους 70 ξένους συνεργάτες που θα έρχονταν στην Αθήνα για την ετήσια συνάντηση ολομέλειας ενός ευρωπαϊκού έργου στο οποίο συμμετέχω, παρατήρησα τον ουρανό. Σκέφτηκα πως οι Γάλλοι θα αισθάνονταν σαν το σπίτι τους: ήταν βγαλμένος από πίνακα του Μονέ.

Ο Άλιστερ με ρώτησε εάν τρώγονται τα πορτοκάλια των δέντρων της πόλης. Του εξήγησα τη διαφορά με τα νεράτζια, και, αφού σκέφτηκε λίγο, απάντησε "τότε εσείς πρέπει να τρώτε και ωραίες μαρμελάδες!".

Αφού με χαιρέτησε, ο Άλιστερ μου είπε πως η πόλη μυρίζει άνοιξη. Με ρώτησε εάν τρώγονται τα πορτοκάλια των δέντρων της πόλης. Του εξήγησα πως αυτά είναι νεράτζια, και, αφού σκέφτηκε λίγο, απάντησε “τότε εσείς πρέπει να τρώτε ωραίες μαρμελάδες!”.

Εάν, πριν από πέντε χρόνια, μου έλεγες ότι η Αθήνα θα μπορούσε να φιλοξενήσει μία τόσο σημαντική συνάντηση, θα γελούσα ειρωνικά. Κοιτάζοντας τόσους πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω να μαζεύονται για ένα πρώτο ποτό το βράδυ πριν τη συνάντηση, είπα στον εαυτό μου πως τελικά τίποτα δεν είναι αδύνατο.

Εάν, πριν από πέντε χρόνια, μου έλεγες ότι η Αθήνα θα μπορούσε να φιλοξενήσει μία τόσο σημαντική συνάντηση, θα γελούσα ειρωνικά. Κοιτάζοντας τόσους πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω να μαζεύονται για ένα πρώτο ποτό το βράδυ πριν τη συνάντηση, είπα στον εαυτό μου πως τελικά τίποτα δεν είναι αδύνατο.

Ακόμα και όσο οργανώναμε τη συνάντηση, δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Ακόμα και όσο οργανώναμε τη συνάντηση, δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Η δουλειά της διοργάνωσης κράτησε πολλούς μήνες, αλλά ήταν ένα ωραίο ταξίδι με τους καλύτερους συνεργάτες που θα μπορούσε ποτέ να ελπίσει πως θα έχει δίπλα του - εντός κι εκτός Ελλάδας.

Η δουλειά της διοργάνωσης κράτησε πολλούς μήνες, αλλά ήταν ένα ωραίο ταξίδι με τους καλύτερους συνεργάτες που θα μπορούσε ποτέ κανείς να ελπίσει πως θα έχει δίπλα του – εντός κι εκτός Ελλάδας.

Όταν, την Τρίτη το πρωί, τους είδα όλους καθισμένους μέσα στην αίθουσα, συνειδητοποίησα ότι τα καταφέραμε.

Όταν, την Τρίτη το πρωί, τους είδα όλους καθισμένους μέσα στην αίθουσα, συνειδητοποίησα ότι τα καταφέραμε.

Ακούσαμε πολλά και πολύ σημαντικά νέα.

Ακούσαμε πολλά και πολύ σημαντικά νέα.

Μας μίλησαν άνθρωποι που κρατούν στα χέρια του ένα κομμάτι της πολιτιστικής διαχείρισης της χώρας.

Μας μίλησαν άνθρωποι που κρατούν στα χέρια του ένα κομμάτι της πολιτιστικής διαχείρισης της χώρας.

Άνθρωποι που ξεκινούν έναν νέο κύκλο την καριέρα τους στη Διεύθυνση της Εθνικής μας Βιβλιοθήκη.

Άνθρωποι που ξεκινούν έναν νέο κύκλο την καριέρα τους στη Διεύθυνση της Εθνικής μας Βιβλιοθήκης.

Αλλά και άνθρωποι που η καριέρα τους είναι ακόμα στην πολύ αρχή.

Αλλά και άνθρωποι που η καριέρα τους είναι ακόμα στην πολύ αρχή.

Έγιναν οι πιο απρόσμενες συζητήσεις.

Έγιναν οι πιο απρόσμενες συζητήσεις.

Αργότερα, στο Μουσείο της Ακρόπολης, μιλήσαμε για τα χρώματα των γλυπτών, τη συγκίνηση πίσω από τις επιτύμβιες στήλες, και, βέβαια, τα Μάρμαρα. Χαζεύοντας την Αθήνα που απλωνόταν μπροστά μου, ο Νόρμαν ήρθε δίπλα μου και μου είπε πως είναι πολύ παράξενο το πόσο ήρεμη φαίνεται μία τόσο πολύβουη πόλη από ψηλά.

Αργότερα, στο Μουσείο της Ακρόπολης, μιλήσαμε για τα χρώματα των γλυπτών, τη συγκίνηση πίσω από τις επιτύμβιες στήλες, και, βέβαια, τα Μάρμαρα. Χαζεύοντας την Αθήνα που απλωνόταν μπροστά μου, ο Νόρμαν ήρθε δίπλα μου και μου είπε πως είναι πολύ παράξενο πόσο ήρεμη μπορεί να φαίνεται μία τόσο πολύβουη πόλη από ψηλά.

Το βράδυ βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να εξηγώ τι είναι η φάβα και πώς μεταφράζεται το "νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί".

Το βράδυ βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να εξηγώ τι είναι η φάβα και πώς μεταφράζεται το “νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί”.

Την Τετάρτη το μεσημέρι, λίγο πριν η συνάντηση τελειώσει, σκέφτηκα και πάλι κάτι που τελευταία μου έρχεται συχνά στο μυαλό: είναι σπάνιο πράγμα η χημεία στη δουλειά. Και ακόμη σπανιότερες οι στιγμές που έχεις την ευκαιρία να δουλέψεις μαζί με τόσους υπέροχους ανθρώπους στην ομορφότερη πόλη του κόσμου.

Την Τετάρτη το μεσημέρι, λίγο πριν η συνάντηση τελειώσει, σκέφτηκα και πάλι κάτι που τελευταία μου έρχεται συχνά στο μυαλό: είναι σπάνιο πράγμα η χημεία στη δουλειά. Και ακόμη σπανιότερες οι στιγμές που έχεις την ευκαιρία να δουλέψεις μαζί με τόσους υπέροχους ανθρώπους στην ομορφότερη πόλη του κόσμου.

Posted in Uncategorized | 2 σχόλια