Ιf I was dead

If I was dead, and my bones adrift like dropped oars in the deep, turning earth;

or drowned, and my skull a listening shell on the dark ocean bed;

if I was dead, and my heart soft mulch for a red, red rose;

or burned, and my body a fistful of grit, thrown in the face of the wind;

if I was dead, and my eyes, blind at the roots of flowers, wept into nothing,

I swear your love would raise me out of my grave, in my flesh and blood,

like Lazarus; hungry for this, and this, and this, your living kiss.

Carol Ann Duffy, από τη συλλογή Rapture (London: Picador, 2005)

 

 

 

 

 

 

Θα σε βρω. Όπου πατάς πέφτουν πράσινα φύλλα*

Ίσως έχεις διαβάσει το Κιβώτιο και θεωρείς ότι ανήκει στα πέντε, ίσως και τρία, σπουδαιότερα μυθιστορήματα της νεοελληνικής πεζογραφίας. Ίσως έχεις διαβάσει τις εμβληματικές του μεταφράσεις των Ρώσων κλασικών. Ίσως, πάλι, να συγκινήθηκες με την ποίησή του.

Περί απιστίας

Αυτές τις ημέρες διαβάζω παράλληλα τρία βιβλία. Είναι παγκόσμια πρώτη, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω να τα ολοκληρώσω όλα, δεν ξέρω τι θα μου μείνει από το κάθε ένα από αυτά.

“There are only the pursued, the pursuing, the busy, and the tired.”

Book Giveaway

Βαφτίζω τη σημερινή Ημέρα Αναγνωστικής Γενναιοδωρίας και χαρίζω αυτό το βιβλίο! Προσπάθησα εις μάτην να το ανταλλάξω αλλά δεν πέτυχε, και το ξανασκέφτηκα καλύτερα. Δεν πρόκειται να το διαβάσω, αλλά θα ήθελα πολύ να ακούσω τη γνώμη εκείνου που θα το κάνει.

“My hands are of your color, but I shame. To wear a heart so white.”

Ένα φιλοσοφικό μυθιστόρημα για τη γλώσσα και τη μνήμη, με τίτλο δανεισμένο από τα λόγια της Λαίδης Μακβέθ. Μία σπουδή πάνω στις σχέσεις, την αλήθεια, το φόβο, την ενοχή και το θάνατο. Το Καρδιά Τόσο Άσπρη του Μαδριλένιου Javier Marías κυκλοφόρησε το 1992 κι έκτοτε θεωρείται ως ένα εκ των σπουδαιότερων σύγχρονων ευρωπαϊκών μυθιστορημάτων.

“Αμερικανίδες Γυναίκες Μυθιστοριογράφοι”

–Μόλις παρατήρησα κάτι παράξενο στη Wikipedia.