Η Διαθήκη του καθενός μας

thumbnail-2

Πρόκειται για ένα μεγαλειώδες λογοτεχνικό κατόρθωμα, από αυτά που, μέσα σε λίγες μόνο σελίδες, καταφέρνουν να σε ταράξουν, να σου θυμίσουν περασμένα σου διαβάσματα, να σε κάνουν να θέλεις να μιλάς παντού για αυτό. Ο λόγος για το The Testament of Mary του 60χρονου Ιρλανδού Colm Tóibín, το οποίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ίκαρος στην εξαιρετική μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου με τίτλο Η Διαθήκη της Μαρίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

Γιατί δεν μου άρεσε η υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ

alithia_gia_tin_ipothesi_xari_kempertΦαίνεται πως κάθε καλοκαίρι το έχει η μοίρα μου να διαβάζω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που να μην μου αρέσει καθόλου. Αυτό, δε, το αστυνομικό μυθιστόρημα, σύμφωνα με τη μοίρα μου, είναι ένα βιβλίο το οποίο κάποιοι λατρεύουν.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Χάγη, διαρκώς

 

Ποτέ δεν έχω ξαναταξιδέψει τέτοια εποχή για τη δουλειά. Τέλη Ιουλίου συνήθως βρισκόμουν στα νησιά - φέτος είναι αλλιώς.  Στο αεροδρόμιο της Αθήνας μας περίμενε μία έκπληξη: Το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ ήταν κλειστό λόγω κακοκαιρίας. Για μια μικρή στιγμή σκέφτηκα να πάρω το μετρό και να γυρίσω σπίτι μου.

Ποτέ δεν έχω ξαναταξιδέψει τέτοια εποχή για τη δουλειά. Τέλη Ιουλίου συνήθως βρισκόμουν στα νησιά – φέτος είναι αλλιώς.
Στο αεροδρόμιο της Αθήνας μας περίμενε μία έκπληξη: Το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ ήταν κλειστό λόγω κακοκαιρίας. Για μια μικρή στιγμή σκέφτηκα να πάρω το μετρό και να γυρίσω σπίτι μου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged | Γράψτε ένα σχόλιο

Φέτος το καλοκαίρι

Οι φετινές διακοπές θα είναι αυτό που λέμε “σπαστές”. Μικρό μωσαϊκό, αλλά πόσο το περιμένω.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Στη Γενεύη

20140714-132113.jpg

Η διαδρομή με το τρένο από τη Λωζάνη προς τη Γενεύη διαρκεί σχεδόν μία ώρα κατά μήκος της λίμνης. Αμπέλια εναλλάσσονται με πολυτελείς βίλες, κι αυτές με τη σειρά τους με μεγάλες φαρμακευτικές μονάδες.

20140714-132129.jpg

Η Γενεύη είναι μία πόλη με μεγάλη μυθολογία. Στο μέτωπο της λίμνης ρεμβάζουν τα κεντρικά κτίρια των Rolex, Vacheron Constantin, Louis Vuiton, ενώ πολύχρωμα παρτέρια κοσμούν τα πεζοδρόμια ολόγυρα. Η πολυτέλεια είναι εκεί και δεν κρύβεται. “You sipped camparis with David and Peter, at Noel’s parties by Lake Geneva”, που τραγούδησαν κι οι Divine Comedy. Η Γενεύη είναι η πόλη που θα αγαπούσε ο Τομ Ρίπλεϊ, η Αλέξις Κόλμπι, και o Πάτρικ Μπέιτμαν.

20140714-132143.jpg

Η ζωή μέσα στη λίμνη είναι λίγο πιο ανέμελη από αυτή ολόγυρά της…

20140714-132152.jpg

… για την ακρίβεια, πολύ πιο ανέμελη.

20140714-132207.jpg

Η Γενεύη είναι Ευρώπη και δεν είναι κιόλας. Οι περιποιημένες πλατείες κοσμούνται από όμορφα γλυπτά, κανένα, όμως, δεν είναι Μπερνίνι.

20140714-132219.jpg

To Jet d’Eau, το συντριβάνι-ορόσημο της πόλης, εκτοξεύει νερό από τη λίμνη σε ύψος 140 μέτρων και είναι ορατό από τις περισσότερες περιοχές της πόλης. Αρκεί μία μικρή αλλαγή του αέρα για να βρεθείς βρεγμένος από εκεί που δεν το περιμένεις. Αρκεί, επίσης, λίγος ήλιος, για να δεις μπροστά σου το πιο περίεργο ουράνιο τόξο του κόσμου.

20140714-132229.jpg

Καθ’ οδόν προς τα μυθικά χειμερινά θέρετρα, κάτω από τους πύργους των προαστίων, οι Ελβετοί λιάζονται σε τεχνητές παραλίες της λίμνης.

20140714-132239.jpg

Καρουσέλ ξεπροβάλλουν στα στενά της παλιάς πόλης χρωματίζοντας τα πλακόστρωτα και τις προσόψεις των κλασικών κτιρίων.

20140714-132248.jpg

Ίσως το ομορφότερο σημείο της παλιάς πόλης της Γενεύης, η ιστορική Place du Bourg-de-Four στη σκιά του Καθεδρικού του Αγίου Πέτρου. Η πλατεία, η οποία σήμερα είναι από τα εμβληματικότερα κομμάτια της πόλης, λειτουργούσε ως υπαίθρια αγορά από τον 9ο αιώνα, ενώ τα κτίρια τριγύρω στέγασαν κάποτε πλήθος εκδιωχθέντων προτεσταντών από όλη την Ευρώπη.

20140714-132627.jpg

Το Σάββατο η λεωφόρος μπροστά από τη λίμνη ήταν κλειστή: Τα προεόρτια του ετήσιου θερινού φεστιβάλ της πόλης είχαν ήδη αρχίσει.

 

20140714-132657.jpg

Κάτι ανάμεσα σε καρναβάλι, γιορτή αποφοίτησης και φεστιβάλ, με φορτηγά να μεταφέρουν χορευτές, μασκαράδες, νέους και ηλικιωμένους, με μικρά καμιόνια να πουλάνε ποτά εν κινήσει και με τη βροχή να μην πτοεί απολύτως κανέναν: όσοι τρέξαμε να προστατευτούμε από την ξαφνική μπόρα ήμασταν τουρίστες.

20140714-132712.jpg

Το τραμ 18 κάνει τη διαδρομή από το διάσημο CERN μέχρι την Carouge. H Carouge μετράει την ύπαρξή της ήδη από το Μεσαίωνα. Χτισμένη από τον Δούκα του Savoy και το Βασιλιά της Σαρδηνίας νότια των ποταμών Rhone και Arve, η Carouge είναι μάλλον η πιο ατμοσφαιρική περιοχή της Γενεύης. Με σπίτια χαμηλά που θυμίζουν Notting Hill, με μία πλατεία που φέρνει το νου το Campo Dei Fiori, η Carouge είναι μία μικρή ευρωπαϊκή πόλη μέσα σε μια πόλη μεγαλύτερη που λοξοκοιτάει την Ευρώπη αλλά δεν την αγκαλιάζει ποτέ.

20140714-132721.jpg

Δεν είναι έκπληξη ότι η Carouge θεωρείται από του Ελβετούς μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

20140714-132733.jpg

Μικρά αλλά φημισμένα μπαρ φωλιάζουν στα ισόγεια των εντυπωσιακών διόροφων σπιτιών, και οι περίοικοι χαιρετούν τους σερβιτόρους με χαμόγελο και οικειότητα.

20140714-132741.jpg

Πίσω στην παλιά πόλη ανακαλύψαμε μία μικρή brasserie που είμαι σίγουρη ότι θα νοσταλγήσω αρκετές φορές στο μέλλον.

20140714-132751.jpg

Φαγητό απλό αλλά τόσο πολύ ωραίο.

20140714-132759.jpg

Λίγο πριν την αναχώρηση, ένα μικρό βιβλιοπωλείο με εκδόσεις απλές, πολυτελείς και εξαιρετικά αυτοαναφορικές. Όπως η πόλη ολόκληρη. Αυτή η πόλη που, μέσα στην ομοιομορφία της, είναι γεμάτη τόσο πολλές υπέροχες κρυμμένες αντιθέσεις.

Posted in Uncategorized | Γράψτε ένα σχόλιο

Στη Λωζάνη

20140713-182921.jpg

Έφτασα στη Λωζάνη Κυριακή αργά το απόγευμα. Πρώτη μου φορά στην Ελβετία, αυτή τη χώρα της πολυτέλειας, των ρολογιών και της σοκολάτας, τον άγνωστο προορισμό των πλουσίων και των σκιέρ, τη χώρα που συνορεύει με τους τιτάνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού – τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία. Η πρώτη μου εμπειρία κάθε άλλο παρά πολυτελής: Το δωμάτιό μου, στο ξενοδοχείο του École polytechnique fédérale de Lausanne, ή αλλιώς EPFL, μου θύμισε αναβαθμισμένη βρετανική φοιτητική εστία.

20140713-182943.jpg

Το Swiss Tech Centre, το οποίο θα φιλοξενούσε το ετήσιο διεθνές συνέδριο Digital Humanities για το οποίο βρέθηκα στη Λωζάνη, είναι ένα εντυπωσιακό κτίριο δύο μόλις μηνών.

 

20140713-183007.jpg

Στο δάπεδο ακριβώς πριν την είσοδο, ένα τεράστιο κατακόκκινο στρογγυλό αυτοκόλλητο. Σαν ένας απέραντος ιστός αράχνης, τα ονόματα των συνέδρων συνδέονταν μεταξύ τους βάσει των θεματικών των παρουσιάσεών τους. Ένα υπέροχο κόκκινο χαλί, στο οποίο όλοι σταματούσαν ψάχνοντας το όνομά τους. Η Σάλλυ με φώναξε ανυπόμονα: “Να ‘σαι!” είπε. Κοιτούσα το όνομά μου και δεν το πίστευα.

20140713-183024.jpg

Η εναρκτήρια ομιλία του κορυφαίου Γάλλου ανθρωπολόγου και στοχαστή Bruno Latour μας άφησε όλους άναυδους. Άλλοι πίστεψαν ότι μας κολάκεψε. Άλλοι θεωρήσαμε ότι μας έκλεισε πονηρά το μάτι. Ίσως δεν έφταιγε ο Latour. Ίσως όλοι εμείς, όσοι δηλαδή ασχολούμαστε με τα αυτοαποκαλούμενα Digital Humanities, να μην είμαστε καθόλου σίγουροι για τους εαυτούς μας. Ίσως, πάλι, αυτή η αυτοαμφισβήτηση να είναι ό,τι γονιμότερο για μια επιστημονική κοινότητα.

20140713-183037.jpg

Το Rolex Center, το εντυπωσιακό κτίριο που δώρισε η κολοσσιαία εταιρεία στο Πολυτεχνείο της Λωζάνης, στέκεται στη μέση ενός μεγάλου πανεπιστημιακού πάρκου και θυμίζει διαστημόπλοιο που προσγειώθηκε πάνω στο καλοκουρεμένο γκαζόν.

20140713-183101.jpg

Το συνέδριο ήταν γεμάτο φίλους και συνεργάτες που έδιναν ομιλίες…

20140713-183114.jpg

… και άλλους που ήταν γεμάτοι ερωτήσεις για τη δική μας δουλειά.

20140713-183125.jpg

Ο καιρός δεν μας έκανε τη χάρη. Η Κλαίρ, Ελβετίδα από τη Λωζάνη, μας είπε ότι ποτέ ξανά τέτοια εποχή δεν έχει ξαναβρέξει τόσες ημέρες συνεχόμενες. Τα παπούτσια που είχα μαζί μου αποδείχθηκαν απολύτως αποτυχημένες επιλογές: Κρύωνα, με χτυπούσαν, μούσκευαν. Στο καράβι που μας έκανε βόλτα στη λίμνη βρέθηκα να μιλάω με τον άνθρωπο που, με μεθόδους στυλομετρικής ανάλυσης, ταύτισε τον Robert Galbraith με την J.K. Rowling κατόπιν παραγγελίας των Sunday Tumes. Όταν τον ρώτησα πώς του φάνηκε το βιβλίο, μου απάντησε γελώντας δυνατά: “Πώς μου φάνηκε; Μα δεν το διάβασα ποτέ!”.

20140713-183137.jpg

Το Ouchy, το επίνειο της Λωζάνης, είναι γεμάτο κύκνους, πάπιες και περιστέρια. Ένας μικρός βιότοπος δίπλα στο κέντρο μιας πόλης που ατενίζει τα γαλλικά βουνά, μία λίμνη τόσο μεγάλη που σχεδόν σε ξεγελάει – νομίζεις ότι είναι θάλασσα.

20140713-183148.jpg

Ο Καθεδρικός Ναός της πόλης είναι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα, με τις ομορφότερες υαλογραφίες που έτυχε να δω ποτέ.

20140713-183158.jpg

Η θέα από τον πύργο του Καθεδρικού εντυπωσιάζει. Η λίμνη Λεμάν, ή λίμνη της Γενεύης, είναι ατελείωτη. Σκέφτηκα πόσο σκληρή είναι αυτή η απατηλή περατότητα: Νομίζεις ότι μπορείς να σαλπάρεις για μέρη μακρινά, ενώ στην πραγματικότητα είσαι αποκλεισμένος σε ένα οροπέδιο στην ορεινή καρδιά της ηπείρου.

20140713-183229.jpg

Λίγο πριν αναχωρήσω, ξάπλωσα στην προκυμαία να διαβάσω. Η βροχή είχε πια κοπάσει, και το κύμα που έσκαγε στα βράχια με κοίμισε παράξενα. Ξυπνώντας, έφερα στο νου τον T. S. Eliot και το στίχο του The Waste Land – “”By the waters of Leman I sat down and wept…” Η απατηλή λίμνη – η λίμνη που όλοι ήθελαν να γίνει θάλασσα.

20140713-183338.jpg

Το αποχαιρετιστήριο ποτό στο ιστορικό ξενοδοχείο Beau Rivage, ακριβώς κάτω από τη σάλα όπου το 1923, τέτοιες μέρες, καλοκαιρινές, υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάνης.

[Λωζάνη ή Λωζάννη, με τη λίμνη τη σκοτεινή, με τις απρόσμενες ανηφόρες και τους φιλόξενους κατοίκους, με τα τρένα που δεν λειτουργούν επαρκώς και με την παράξενή σου ιστορία, δεν ξέρω αν μου άρεσες, δεν ξέρω αν σε κατάλαβα.]

Posted in Uncategorized | 2 σχόλια

Το να ταξιδεύεις

20140707-120518.jpg

1. Ψ=Χ+2, όπου “Ψ” ο αριθμός των εσωρούχων που πρέπει να πακετάρεις και “Χ” οι ημέρες διαμονής σου.
2. Οι βαλίτσες με ροδάκια αντενδείκνυνται για προορισμούς με ειδυλλιακή πλακόστρωτη παλιά πόλη.
3. Θέμα: “Βιβλίο, Μέρος Α”. Πρόβλημα: “Δεν μου αρέσει αυτό που έφερα”. Λύση 1: “Παίρνω μαζί μου ένα βιβλίο που έχω ήδη ξεκινήσει και ξέρω πως μου αρέσει”. Λύση 2: “Έχω πάντα μαζί μου εναλλακτική”.
4. Μην πιεις πολύ το βράδυ πριν την πρωινή πτήση. Την ομελέτα της Aegean μπορείς να την αρνηθείς ευγενικά, τη μυρωδιά της όμως όχι.
5. Όσο πιο απλό φαίνεται το ξενοδοχείο που θα επιλέξεις, τόσο μεγαλύτερες ειναι οι πιθανότητες να μην έχεις πέσει έξω (Κωδικός: κορνίζες αυτοκρατόρων και φλοράλ πάπλωμα).
6. Θέμα: “Βιβλίο, Μέρος Β”. Μην πάρεις μαζί σου τούβλα εκτός κι αν ικανοποιείται η εξής συνθήκη: Έχεις ereader Ή/ΚΑΙ θα λείπεις για δεκαήμερο τουλάχιστον. Θα το μετανιώνεις κάθε δίωρο.
7. Έχε πάντα μαζί σου ταυτότητα ή διαβατήριο. Ακόμα και στο μπαρ. Κυρίως στο μπαρ.
8. Μην ανοίγεις το ίντερνετ με ρόμινγκ, εκτός αν είσαι πλούσιος. Οι πιθανότητες να το ξεχάσεις ανοιχτό είναι μεγάλες, και ο λογαριασμός σκληρός.
9. 80% των σεσουάρ των ξενοδοχείων στεγνώνουν τα μαλλιά πιο αργά κι από το ανοιξιάτικο αεράκι. Πάρε μαζί το δικό σου, ή ετοιμάσου για πολλά bad hair days.
10. Ο καφές του πρωινού δεν πίνεται επίτηδες για να πληρώσεις αναγκαστικά έναν εσπρέσσο της προκοπής.
11. Όταν δεν είσαι σίγουρος για το εστιατόριο, μπαίνεις πάντα σε αυτό με τον περισσότερο κόσμο.
12. Για να μην βρέξει, έχεις πάντα μαζί σου ομπρέλλα.

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο