Ποστάκι – Οργασμός

Τον γνώρισα στην παρουσίαση του έβδομου KRAK. Για την ακρίβεια, τον είχα γνωρίσει λίγο νωρίτερα κάπου στο Μοναστηράκι, όπου είχαμε πάει για φαγητό πριν την παρουσίαση. «Από ‘δω ο Τάσος, από ‘δω η Αγιάτη», είπε ο κοινός μας γνωστός. Κοίταξα με απορία. «Ο KRAK», διευκρίνισε ο φίλος μου. «Α!» αναφώνησα. Κι έτσι συστηθήκαμε και δια ζώσης.

Λίγους μήνες νωρίτερα είχα γράψει ένα κείμενο για το KRAK του Τάσου Μαραγκού – μία σειρά κόμικς που είχα τότε πρωτοανακαλύψει και μου αρέσει πολύ. Όπως συνηθίζω, έστειλα το κείμενο και στον ίδιο  – απάντησε αμέσως. Με ευχαρίστησε, είπε πως βρήκε το κείμενο πολύ ωραίο, και μου έκανε μία ευγενική παρατήρηση: είχα κάνει λάθος στο όνομα του ήρωα. «Το επώνυμο του Μάρκου είναι Δεμάρκος και όχι Δελαμάρκος», μου έγραψε. Ντράπηκα λίγο και το διόρθωσα αμέσως.

Μετά την παρουσίαση του KRAK #7, το δεύτερο τεύχος με τις περιπέτειες του Μάρκου στο στρατό, είχα την ευκαιρία να μιλήσω λίγο περισσότερο με τον Τάσο Μαραγκό. Με ευχαρίστησε και πάλι, και του θύμισα το λάθος μου. «Σιγά..», μου είπε γελώντας. Μου εξήγησε ότι για το KRAK αντλεί οπωσδήποτε στοιχεία από τη ζωή του στη Σύρο, αλλά ότι δεν αποτελεί ακριβή διήγηση των εμπειριών του. Και ότι κανείς από τους χαρακτήρες του KRAK δεν είναι αυτούσια αποτύπωση ενός πραγματικού του γνωστού. Ούτε καν ο Μάρκος. «Με ρωτάνε διάφοροι φίλοι για παράδειγμα, εγώ είμαι ο Γόγος, ε; Και γελάω. Κανείς δεν είναι ο Γόγος, ο Γόγος έχει κομμάτια από πολλούς γνωστούς και φίλους μου, μπορεί να έχει κομμάτια κι από ‘μένα τον ίδιο.»

Έφυγε από τη Σύρο για σπουδές και σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη. Του είπα ότι έχω κάνει πολλές φορές διακοπές στη Σύρο, κι εκείνος μου απάντησε ότι τελευταία επιστρέφει στο νησί του λιγότερο από όσο θα ήθελε. Με ρώτησε αν βαρέθηκα τις περιπέτειες του Μάρκου στο στρατό και του είπα πως όχι, αλλά ότι το αγαπημένο μου τεύχος του KRAK ήταν το τέταρτο – η πενταήμερη ή αλλιώς το Τεύχος – Οργασμός. Γέλασε πονηρά.

Ο Τάσος Μαραγκός ξεκίνησε να σχεδιάζει από μικρή ηλικία. Με επιρροές από το Hate του Peter Bagge, το πρώτο στοίχημα με τον εαυτό του, αφού συνειδητοποίησε ότι μπορεί να σχεδιάζει, ήταν να φτιάξει ένα σύντομο στριπάκι. «Η έκταση είναι πάντα μία πρόκληση στα κόμικς», μου εξήγησε. «Όλο το στήσιμο, το σχέδιο, το χρώμα, οι χαρακτήρες, η ιστορία. Θέλει πολλή υπομονή». Δε χρειάστηκε να παρακολουθήσω το παρακάτω βιντεάκι που μου έστειλε για να πεισθώ:

Μου είπε ότι πάντα ακούει μουσική όταν δουλεύει. Ότι του αρέσει η τζαζ. Τον άκουγα να μιλάει και σκεφτόμουν πόσο διαφορετικός ήταν ο άνθρωπος που είχα μπροστά μου από αυτόν που φανταζόμουν ότι έφτιαχνε τα KRAK:

Ο Τάσος Μαραγκός είναι ευγενέστερος από το Γόγο, σε αντίθεση με το Μάρκο δε βρίζει καθόλου, είναι σχεδόν συνεσταλμένος σε σύγκριση με τους αρχιμάστορες της καφρίλας τους οποίους δημιούργησε και συστηματικά εξελίσσει 7 τεύχη τώρα. Μου φάνηκε παράξενο: ήταν η πρώτη φορά που, γνωρίζοντας ένα δημιουργό, συγγραφέα ή κομίστα, μου φάνηκε τόσο διαφορετικός από το βιβλίο που είχα στα χέρια μου.

Όταν, ολίγον ντροπιασμένη, διόρθωσα το όνομα του Μάρκου Δεμάρκου στο πρώτο μου ποστάκι για τα KRAK, έστειλα και πάλι την ανάρτηση στον Τάσο. Δεν είχα το email του, οπότε τον εντόπισα στο Facebook και του την έστειλα εκεί. «Ελήφθη και διορθώθηκε!», του είχα γράψει. Απάντησε, και πάλι, αμέσως. «Ευχαριστώ και πάλι και χρόνια πολλά και καλά για τα γενεθλιά σου!», είπε. Εκείνη ήταν η πρώτη ευχάριστη έκπληξη από τη γνωριμία μου με τον Τάσο Μαραγκό.

Υ.Γ.: Τα KRAK κυκλοφορούν πλέον από τη Jemma Press. Καθώς εγώ γράφω αυτό το κείμενο ο Τάσος Μαραγκός ετοιμάζει τα επόμενα KRAK, τα οποία θα κυκλοφορήσουν στο επόμενο Comicdom Con.

Παρουσίαση Jemma Press – Λέσχη Φίλων Κόμικς, 30.09.2011

Ξεκινήσαμε με μία μικρή καθυστέρηση. Δεν περίμενα τόσο κόσμο στην αίθουσα. Ευτυχώς για μένα, οι γνωστές μου φάτσες κρύβονταν ανάμεσα στις άγνωστες. Ζήτησα να μιλήσω τελευταία. "Μα μιλάς πρώτη!" "Πρώτη;!" "Ναι!". Στη φωτογραφία, δίπλα μου ο Πέτρος Χριστούλιας, ο Θωμάς Παπαδημητρόπουλος και στην άκρη ο Τάσος Ζαφειριάδης.
Ρώτησα πόση ώρα είχα για να μιλήσω. "Όση θες", μου είπαν, "Ε, ένα τέταρτο, είκοσι λεπτά". Μίλησα περίπου δέκα. Και είπα ότι ο Τάσος Ζαφειριάδης έχει χρόνια σχέση με το Γιάννη Παλαβό. Εκείνη την ώρα δεν κατάλαβα γιατί όλοι έβαλαν τα γέλια, αλλά γέλασα μαζί τους. Το κατάλαβα αργότερα. Είπα, επίσης, πόσο πολύ μου άρεσε η εικονογράφηση του Πτώματος από το Θανάση Πέτρου: "Σε κάποια καρέ τα χρώματα είναι λες και μπορείς να μυρίσεις τη βρώμα", είπα.
Μετά από μένα μίλησε ο Πέτρος Χριστούλιας για το Δεν είναι Αυτό Που Νομίζεις 2. Ο Πέτρος είναι δημιουργός κόμικς και εικονογράφος κι άρχισε να αναλύει το σχεδιασμό του βιβλίου. Εκεί κατάλαβα πόσα πολλά έχω να μάθω ακόμη εάν θέλω μία μέρα να κάνω μία ολοκληρωμένη παρουσίαση κόμικς.
Κοίταζα το κόσμο μπροστά μου. Όλες οι ηλικίες, άντρες και γυναίκες. Μετά έμαθα ότι ήρθαν 148 άτομα. Πάρα πολλά. Γνωστά και άγνωστα πρόσωπα παντού. Ακόμη και σε αυτή τη φωτογραφία.
Ο Θωμάς Παπαδημητρόπουλος, editor του http://www.comicdom.gr, παρουσίασε το KRAK 7 του Τάσου Μαραγκού. Η σειρά KRAK είναι από τις πολύ αγαπημένες μου και άκουσα τον Παπαδημητρόπουλο να μιλάει με μεγάλη προσοχή. Όσο πιο πολλά έλεγε, τόσο περισσότερο ανυπομονούσα να αρχίσω το επόμενο τεύχος.
Ο Τάσος Ζαφειριάδης παρουσίασε το Κουλούρι 2 του Τόμεκ. Εκεί έμαθα ότι ο Τόμεκ έβγαλε το βιβλίο "Κουλούρι" για να πηγαίνει κανείς στο βιβλιοπωλείο και να λέει "Ένα Κουλούρι παρακαλώ". Έμαθα ότι το σχέδιο του Τόμεκ είναι από τα πιο avant garde αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Και μετά συμφώνησα ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Τάσος Ζαφειριάδης μιλάει δημοσίως έχει επιρροές από τον Αργύρη Μπακιρτζή.
Μόλις τελείωσε η παρουσίαση έτρεξα στον Τάσο Μαραγκό για να μου υπογράψει το KRAK 7. Του είπα ότι στο Comicdom είχα ντραπεί να του το ζητήσω και με κοίταξε με απορία. Αργότερα, στα ποτά, μου μίλησε για τις επιρροές και τον τρόπο που δουλεύει. Ίσως κάποτε το κάνω ξεχωριστό ποστάκι. Διάβασα το KRAK 7 μόλις γύρισα στο σπίτι. Μου άρεσε πάρα πολύ.
Ο Τάσος Μαραγκός ξεκινάει να σχεδιάζει έναν από τους κακούς της ιστορίας του πριν μου υπογράψει.
Χάρηκα πολύ που ο κόσμος αγόραζε βιβλία. Πάρα πολύ. Ήταν μία μικρή γιορτή, μάλιστα μία φίλη είπε ότι είναι σαν ένα μικρό Comicdom. Ήταν πολύ ωραίο.
Ο Γιάννης Παλαβός υπογράφει το Πτώμα.
Ο Θανάσης Πέτρου υπέγραφε στο Πτώμα όλο το βράδυ. Όλοι συμφωνούσαν ότι τα σχέδια που έκανε με την υπογραφή του ήταν εξαιρετικά. Του άφησα το δικό μου αντίτυπο και του είπα να μη βιαστεί.
Αργότερα είδα ότι, μαζί με το καταπληκτικό σχέδιο, είχε σχολιάσει και την παρουσίασή μου.
Ο Τάσος Ζαφειριάδης υπογράφει το Πτώμα και το Δεν Είναι Αυτό Που Νομίζεις 2. Όλοι αναρωτιόμασταν πού είναι ο Λουκάς Τσουκνίδας και αν θα μας υπογράψει. Το μυστήριο παρέμεινε άλυτο.
Ο Παναγιώτης Πανταζής υπογράφει το Δεν Είναι Αυτό Που Νομίζεις 2. Δίπλα του, ο Τόμεκ υπογράφει το Κουλούρι 2. Από όσα μου είπε αργότερα ο Τόμεκ, εντύπωση μου έκανε το ότι όσο πιο κοντά βρίσκεται στην ολοκλήρωση της δουλειάς του, τόσο πιο δυνατη μουσική ακούει.
Χωρίς σχόλιο. Δεν πρόλαβα να φάω.
Κι εδώ εγώ με έναν τυχαίο περαστικό.

Υ.Γ.: Όπως πάντα, οι φωτογραφίες είναι της Λίλας Τζαμούση. Την ευχαριστώ πολύ και της χαρίζω αυτό το τραγούδι – ελπίζω να της αρέσει: