Καναπές, κουβέρτα, τζάκι, ταινίες #1

Αν δεν έχεις τη συγκέντρωση να διαβάσεις, αν ακόμα και την Παραμονή των Χριστουγέννων εργάζεσαι, αν δεν θέλεις να δεσμευτείς σε μία ακόμα σειρά, τότε οι μέρες αυτές ενδείκνυνται για ταινίες. Πολλές ταινίες. Ανάβεις το τζάκι ή τα κεριά σου, φτιάχνεις ένα φλυτζάνι τσάι, παίρνεις την αγαπημένη σου κουβέρτα και είσαι βασιλιάς.

Από τις 24 Δεκεμβρίου και κάθε μέρα αυτών των γιορτών αποφάσισα να βλέπω μία ταινία. Το πλάνο μου βαίνει περίφημα, και να τι έβλεπα καθημερινά μέχρι και εχθες:

Hustlers-Movie-Review-01
24/12: Εκεί που ακόμα δεν έχεις συνέλθει από την κούραση της δουλειάς, το Hustlers σπεύδει να βοηθήσει: Βασισμένο στο ομότιτλο και περίφημο πλέον άρθρο του New York, το Hustlers παρουσιάζει τη δράση μίας παρέας στρίπερ η οποία έκλεβε μεγάλα ποσά από μεγαλοστελέχη πολυεθνικών. Ναρκωτικά, κλαμπ, γκλίτερ, και μία απαστράπτουσα JLo – ίσως η πιο σέξι γυναίκα σήμερα. Μου άρεσε, δεν με ξετρέλανε, αλλά πέρασα τέλεια (και έμαθα και κάτι).
Screen-Shot-2019-08-05-at-8.45.52-AM
25/12: Απολαυστικό ατμοσφαιρικό θρίλερ και μαύρη κωμωδία μαζί ανήμερα τα Χριστούγεννα, και τι καλύτερο από το Ready Or Not. Λίγο μετά το γάμο της, νεαρή νύφη καλείται να παίξει ένα μυστήριο παιχνίδι ζωής και θανάτου με τη ζάμπλουτη οικογένεια του συζύγου. Πέρασα τέλεια. 
THE GOLDFINCH
26/12: Δεν έχω διαβάσει την Καρδερίνα της Ντόνα Ταρτ, οπότε θεώρησα καλή ιδέα να αφιερώσω 2,5 ώρες στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου. Ήταν σαφές από την αρχή ότι η Ταρτ επιχείρησε το Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα χωρίς όμως επιτυχία. Η ταινία έχει ενδιαφέρον αλλά κάνει κοιλιά. Βρήκα τη Σάρα Πόλσον φα-ντα-στι-κή και αυτό ήταν όλο.
lighthouse_0HERO
27/12: Πολυαναμενόμενο και πολυσυζητημένο το The Lighthouse, ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες που είδα αυτές τις μέρες: παράνοια, απομόνωση, τοπική διάλεκτος, Σεξπηρικές αναφορές, αναφορές και στο σινεμά του Τρίερ, όλα σε απρόμαυρο φόντο και σε ιδιαίτερη διάσταση. Δεν σταμάτησα να σκέφτομαι πόσο καλύτερη θα ήταν η ταινία αν απέναντι στον Willem Dafoe έπαιζε ο Leonardo DiCaprio αντί για τον ωραιοπαθή Robert Pattinson.
judy-notes-on-a-scene-01
28/12: Judy – η μόνη ταινία που διέκοψα διότι βρήκα τη Renee Zellweger απλά χάλια – ως Judy Garland με στραβά δόντια και μόνιμο pout εξ’ αιτίας των πλαστικών. Η γλυκιά ηθοποιός του Μάγου του Οζ με τη δύσκολη ζωή έτυχε ακόμα ενός χτυπήματος της μοίρας: να την ενσαρκώσουν τόσο ανυπόφορα.
2-1
29/12: Πόσο σπαρακτικός ο Ερρίκος Λίτσης στο πρωτόλειο πλην όμως συγκλονιστικό Σπιρτόκουτο του Γιάννη Οικονομίδη. Ταινία από εκείνες όπου συνειδητοποιείς ότι αποτέλεσαν την αφετηρία για ένα ολόκληρο είδος. Φοβερή.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Καναπές, κουβέρτα, τζάκι, ταινίες #1

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s