Ωμό

crudo-olivia-laing-book-wolfgang-tillmans

Είναι ωμό, περίπλοκο, άβολο και σκληρό το νέο βιβλίο της γνωστής Βρετανίδας πεζογράφου και κριτικού Olivia Laing που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Picador.

mw83190
Η Kathy Acker

Η απροσδιόριστη αφηγήτρια, η οποία χρησιμοποιεί διαρκώς το τρίτο πρόσωπο, παλινδρομεί ανάμεσα στην avant garde, φεμινίστρια πανκ πειραματική νεοϋορκέζα συγγραφέα και ποιήτρια Kathy Acker, και στον ίδιο της τον εαυτό. Η φωνή της συχνά ασύνδετης αφήγησης είναι η Acker, είσαι εσύ, είμαι εγώ, είναι η Olivia Laing, δεν έχει τόση σημασία. Αυτό που έχει πραγματικά σημασία είναι το πλήθος των μεταιχμίων στα οποία βρίσκεται ως άνθρωπος: καταμεσίς του καλοκαιριού του 2017, καρκινοπαθής και οριακά αλκοολική, μόλις έχει κλείσει τα κομβικά 40, βλέποντας την κατηφόρα των γηρατιών να πλησιάζει απειλητικά μπροστά της, λίγες μέρες πριν τον πρώτο της γάμο με έναν άντρα 29 χρόνια μεγαλύτερό της, έχοντας μόλις μετακομίσει από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο, από τον παραλογισμό των tweet του Προέδρου Τραμπ και το φιλοναζιστικό alt-right, στην ανασφάλεια του Brexit και την τραγωδία της πυρκαγιάς στο Grenfell Tower, η γυναίκα παλινδρομεί ανάμεσα στην ευτυχία και την απόλυτη δυστυχία, συνειδητοποιεί τη θνητότητά της και πανηγυρίζει για τη ζωή της, αποθεώνει τους φίλους και τους πρώην εραστές της, πασχίζει να κατανοήσει του Εγγλέζους, την Ευρώπη, παλεύει να ορίσει τον εαυτό της στο κάδρο ενός χρόνου που ξεγλυστρά από τα χέρια της ανελέητα. Για την αφηγήτρια δεν υπάρχουν γονείς, αδέρφια και παιδιά, υπάρχει μόνο το πλαίσιο το οποίο εκείνη επέλεξε για τον εαυτό της, για τη γυναίκα αυτή δεν υπάρχει το σεξ στον τρέχοντα χρόνο, υπάρχει το σεξ που έκανε μέχρι να αποφασίσει να δεσμευτεί με το σύζυγό της. Η γυναίκα ταξιδεύει από το Λονδίνο στη βρετανική εξοχή, από την θερινή, λάγνα Τοσκάνη στη Ρώμη, τρώει, πίνει, περιεργάζεται τις ουλές της, και αφηγείται τα πάντα σαν να συμβαίνουν σε κάποια άλλη, λες και κάποια άλλη γυναίκα ασθένησε, ερωτεύτηκε, παντρεύεται, λες και κάποια άλλη έγινε μόλις 40 ετών. Αναπολώντας το 1987 αναρωτιέται «τι να ήξεραν τότε οι άνθρωποι και τι αγνούσαν τελείως;».

olivia-laing-replacement
Η Olivia Laing

Το Crudo δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο. Ο ρυθμός είναι γρήγορος και καλογυαλισμένος, κατόπιν επιταχύνεται καταιγιστικά ώσπου να ξανακοπάσει. Η γραφή της Laing είναι πολύ νηφάλια για να χαρακτηριστεί πειραματική, αλλά διέπεται από την επιθετικότητα και το μισανθρωπισμό που προκαλούν η κρίση μέσης ηλικίας εν μέσω μίας τρομακτικής διεθνούς συγκυρίας: πρόκειται για ένα καταπληκτικό μανιφέστο για το σύγχρονο άνθρωπο και για τους τρόπους με τους οποίους κανείς πασχίζει να συμμορφωθεί με τις υπαρξιακές τους αγωνίες αλλά και με την έξωθεν παράνοια, να αποσταθεροποιηθεί παραμένοντας υποτυπωδώς ευτυχής:

We’re not in control, and neither is the cyber soot in autoelectronic spin. Love is the world, pain is the world. Nothing else stains or sticks. Get on with it.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s