Πρώτη θερινή απογοήτευσις

b70e720038e9320b0d24c5b824ce274fΌταν έχεις στα χέρια σου ένα αποκαλούμενο «ψυχολογικό θρίλερ» και από ένα σημείο και μετά βαριέσαι και να γυρίσεις σελίδα.

Όταν δεν καταφέρνεις να συμπαθήσεις ούτε συμπάσχεις με τη βιασμένη, τρομοκρατημένη ηρωίδα. Ούτε, βέβαια να την κάνεις εικόνα σαν μια διάσημη ηθοποιό ως συνήθως.

Όταν ο ένοχος είναι πασιφανέστερος από το αυγουστιάτικο φεγγάρι μια νύχτα ξαστεριάς.

Όταν οι τελευταίες 100 σελίδες, αντί να είναι καταιγιστικές και να μη σε αφήνουν να πιεις ούτε νερό, αποτελούν το άχθος που σε χωρίζει από το επόμενό σου σωτήριο βιβλίο.

Όταν οι διάλογοι, οι περιγραφές και οι σκιαγραφήσεις των χαρακτήρων είναι στην καλύτερη περίπτωση υποτυπώδεις.

Όταν διαγιγνώσκεις ταχύτατα πως ο διάσημος συγγραφέας είχε μία καλή ιδέα που εκτέλεσε πρόχειρα και πλημμελώς, και την οποία τράβηξε από τα μαλλιά άνευ λόγου και αιτίας.

Όταν το σκοτάδι την ανθρώπινης ψυχής αποδίδεται τόσο σχηματικά, λες και βλέπεις σκίτσο.

Όταν αρχίζει να σε προβληματίζει τί έκανε ένα βιβλίο τόσο διάσημο, ευπώλητο, δημοφιλές, γιατί ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζεις.

Όταν διαπιστώνεις για πολλοστή φορά ότι ο μόνος συγραφέας του είδους του οποίου το όνομα αξίζει με τα χίλια να είναι μεγαλύτερο από τον τίτλο του βιβλίου στο εξώφυλλο είναι ο Stephen King.

Όταν αποφασίζεις να παρατήσεις ή να διαβάσεις διαγώνια το τέλος ενός ψυχολογικού θρίλερ. Και σχεδόν το παρατάς.

……………….

……… τότε κάτι έχει πάει πολύ λάθος.

Αυτός ήταν ο πρώτος μου Fitzek και θα είναι ο τελευταίος. Έχοντας γράψει χιλιάδες χιλιόμετρα στο κοντέρ του crime fiction, του ψυχολογικού θρίλερ, του δικαστικού αινίγματος, μπορώ πλέον με σιγουριά να πω πως αυτός ο συγγραφέας δεν είναι για μένα, πως η παλινδρόμηση ανάμεσα στην πραγματικότητα και το ψυχικό παραλήρημα απαιτούν μεγάλα αφηγηματικά κότσια, πως αν ο διάλογος σε ένα θρίλερ είναι η κλειδαρότρυπα στις σκέψεις των ηρώων ο Fitzek την σφράγισε, πως υπάρχει ένα όριο στο πόσο «εύκολη» μπορεί να είναι μία κορύφωση και πόσο προβλέψιμη μία ανατροπή.

Αν ο Sebastian Fitzek είναι ο νούμερο 1 συγγραφέας ψυχολογικών θρίλερ στη Γερμανία, θα μείνω με τους Αγγλοσάξονες και τους Γάλλους, ευχαριστώ πολύ. Κύριε Lemaitre, η πίστα μου στη διάθεσή σας.

Υ.Γ.: Θα ήταν άδικο να μην αναφερθεί πόσο καλή είναι η μετάφραση του βιβλίου από τη Δέσποινα Κανελλοπούλου. Το πρόβλημα με το Δέμα είναι ευθύνη του συγγραφέα και επ’ ουδενί της μεταφράστριας.

 

Advertisements

6 thoughts on “Πρώτη θερινή απογοήτευσις

  1. Κάθε φορά προβληματίζομαι με τα βιβλία που κάνουν χαμό στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γιατί έχω παρασυρθεί ορισμένες φορές και έχω απογοητευτεί οικτρά… Κρίμα…

  2. Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να διαβάσω το δέμα (ευτυχώς..), ωστόσο, ο Φίτσεκ παραδόξως, αποτελεί καλό δίδυμο μαζί με τον Τσόκος στα «μαθήματα νεκροψίας». https://www.politeianet.gr/books/9789601427119-fitzek-sebastian-libanis-mathimata-nekropsias-225012

    Υ.Γ Διαβάζοντας την κριτική σου, αγόρασα πρόσφατα το «Golden Girl».
    Δεν το έχω διαβάσει ακόμα, γιατί διαβάζω το «σ’ άφησα» αυτές τις μέρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s