Στο Μαγικό Βουνό #13

Καθότανε σε μία βραχώδη ακτή, πάνω σε πέτρες ζεσταμένες από τον ήλιο. Μπροστά του κατηφόριζε το ακρογιάλι, γιομάτο βρύο και πέτρες, με κλιμακωτά βράχια, και σκεπασμένο από θάμνους, ως την ίσια αμμουδιά, όπου τα χαλίκια, ανάμεσα σε καλαμιές, σχημάτιζαν γαλαζωπούς όρμους, λιμανάκια και μικρές λιμνοθάλασσες (…) Άνθρωποι, παιδιά του ήλιου και της θάλασσας, κινιόντουσαν και ξαπόσταιναν εκεί, παντού, εύθυμοι και λογικοί, όμορφη, γεμάτη νιάτα ανθρωπότητα, τόσο ευχάριστη να τη βλέπει κανείς – που ολόκληρη η καρδιά του Χανς Κάστορπ φούσκωνε οδυνηρά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s