«Μην αφήσετε να σας το διηγηθούν»

UntitledΌταν ο υπότιτλος στο εξώφυλλο ενός βιβλίου προστάζει τον επικείμενο αναγνώστη «να μην αφήσει να του το διηγηθούν», τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Το βιβλίο είναι γεμάτο ανατροπές, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, ό,τι και αν πεις θα χαλάσεις το σασπένς.

Αυτή ακριβώς η παραίνεση ήταν που με αποθάρρυνε από το να ξεκινήσω άμεσα την Τελευταία Έξοδο του 42χρονου Αργεντίνου Federico Axat που κυκλοφόρησε τον περασμένο Απρίλιο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Αγγελικής Βασιλάκου. Είχε μία αλαζονεία για μένα αυτή η φράση, μία έπαρση – πόση αυτοπεποίθηση μπορεί να είχε αυτός που την επέβαλε, σκεφτόμουν, τόσα βιβλία ανατροπής έχω διαβάσει, αυτό γιατί να ξεχωρίζει;

Όταν αποφάσισα να ξεκινήσω την Τελευταία Έξοδο κατάλαβα ότι η παραίνεση του εξωφύλλου δεν αναφερόταν μόνο στις διαρκείς ανατροπές που επιφυλάσσει ο Axat στους αναγνώστες του, αλλά και στην πολυπλοκότητα της ιστορίας που επιλέγει να αφηγηθεί: δύσκολα μπορεί κανείς να δώσει μία ακριβή περίληψη χωρίς να αποθαρρύνει το μελλοντικό αναγνώστη.

federico-axatΔεν θα διηγηθώ, λοιπόν, τίποτα, εκτός από την έναρξη του βιβλίου: Καθ’ όλα ευπρεπής οικογενειάρχης ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει με μία σφαίρα στον κρόταφο, όταν ακούει το κουδούνι τις εξώπορτας να επιμένει. Τη στιγμή που θα αφήσει το όπλο κάτω ώστε να συλλογιστεί εάν θα απαντήσει, όλα παύουν να είναι αυτό που εξ’ αρχής φαίνονται.

Σε ένα απολύτως συμμετρικό ψυχολογικό θρίλερ από αυτά στα οποία μας έχει συνηθίσει εσχάτως και ο ισπανόφωνος κινηματογράφος, ο Federico Axat πλέκει μία ιστορία μυστηρίου ταυτότητας, ένα συναρπαστικό whodunnit με στοιχεία σκοτεινού παρελθόντος, κατά συρροή δολοφόνων, υποκόσμου, παραισθήσεων. Όσο κι αν προσπάθησα να εξαντλήσω την αυστηρότητά μου, δεν τα κατάφερα. Ο Federico Axat πετυχαίνει το σχεδόν ακατόρθωτο: Η Τελευταία Έξοδος δεν χάνει λεπτό το ρυθμό της, δεν κάνει κοιλιά, δεν μπερδεύει, είναι γεμάτη ανατροπές χωρίς όμως να κουράζει, και παραμένει μία απόλυτα πιστευτή ιστορία. Με εξαίρεση τις όποιες ευκολίες στη γλώσσα, το βιβλίο αποτελεί τον ορισμό του καλού pageturner.

Αν και ανήκω σε αυτούς που δεν πιστεύουν ότι τα βιβλία πρέπει να εναρμονίζονται με τους τόπους όπου διαβάζονται, η Τελευταία Έξοδος είναι δίχως συζήτηση το τέλειο καλοκαιρινό βιβλίο. Διαβάζεται γρήγορα, εύκολα και απολύτως αχόρταγα ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως την τσουλήθρα που επιταχύνει την πορεία μας προς άλλα, ίσως απαιτητικότερα αναγνώσματα, έχοντας ελαφρύνει αποτελεσματικότατα το νου μας από όλες τις αποσκευές του χειμώνα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s