Ουδέν καλόν αμιγές κακού

Screen Shot 2016-08-28 at 6.55.16 PM

Σε δυο-τρεις μέρες τελείωνει ο Αύγουστος, πριν δέκα μέρες τελείωσε και η Τετραλογία της Νάπολης. Πάει το καλοκαίρι, πάνε και τα τέσσερα βιβλία που μού έδωσαν καύσιμο για συζητήσεις σε βεράντες, μπαλκόνια, μηνύματα, τηλέφωνα.

Και φυσικά αισθάνομαι ανήμπορη. Από την ώρα που διάβασα την τελευταία σελίδα της κυρίας Φερράντε αδυνατώ να συγκεντρωθώ, να προχωρήσω, να ολοκληρώσω οποιοδήποτε άλλο βιβλίο. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Να αφοσιωθώ. Σκέφτομαι ότι θέλω να αγοράσω την Τετραλογία δώρο στη μητέρα μου, να πάρω τηλέφωνο την Ηλιάνα στη Σιγκαπούρη για να μού πει πώς της φάνηκε το δεύτερο βιβλίο, να στείλω μηνύματα στους φίλους μου στο εξωτερικό για να τους ρωτήσω αν το διάβασαν, αν τούς άρεσε, αν, αν, αν.

Κι όμως, αυτές τις ημέρες έπεσαν στα χέρια μου μερικά πολύ ωραία βιβλία. Μερικά βιβλία που δεν τούς άξιζε αυτή η τύχη. Η προσοχή μου είχε εξαντληθεί στο Ναπολιτάνικο Κουαρτέτο τόσο, ώστε ανησύχησα μήπως αργήσω πολύ να ξανασυγκεντρωθώ, να αγαπήσω βιβλίο τόσο πολύ. Μετά, ανησύχησα λίγο ακόμη γιατί, κόντρα σε όσα ήξερα για τον εαυτό μου μέχρι τώρα, έψαχνα άλλο ένα μεγάλο, πολυσέλιδο, μακρόσυρτο μυθιστόρημα για να τού αφοσιωθώ. Να μην μπορώ να ξεκολλήσω. Να με καταπιεί.

Τα βρήκα όλα αυτά πολύ ανησυχητικά. Και μετά ήπια ένα ποτήρι κρασί παραπάνω και σκέφτηκα: Ω, πόσο, μα πόσο τυχερή είμαι που είχα ένα καλοκαίρι τόσο γεμάτο από αυτά τα τόσο υπέροχα βιβλία, που είχα το χρόνο να τα διαβάσω λέξη-λέξη, σελίδα-σελίδα, να τα απολαύσω στο κρεβάτι, στην ξαπλώστρα, στη βεράντα, στην κουζίνα, στο κανό. Ας είναι.

Τρεις μέρες ακόμα μέχρι να βγει και το φετινός Αύγουστος και εγώ λεω, ας μη διαβάσω κάποιο άλλο τόσο εθιστικό βιβλίο ώς τα Χριστούγεννα. Ας είναι.

Άξιζε.

 

4 thoughts on “Ουδέν καλόν αμιγές κακού

  1. Μόλις σου έγραψα και στο προηγούμενο ποστ σου για το πόσο αδυνατώ να αντισταθώ σ αυτά τα βιβλία άλλο, και μ αυτό το ποστ ακόμα λιγότερο!
    Πάντως, έτσι είχα νιώσει πέρυσι το καλοκαίρι, με την «Λέσχη των αθεραπευτα αισιοδοξων». Δοκίμασε το κάποια στιγμή, αν δεν το έχεις ήδη κάνει.
    Είναι κάποια βιβλία, λοιπόν, που είναι έτσι, δεν μπορείς να τα ξεπεράσεις εύκολα και αδικεις τα επόμενα, αν βιαστεις να πιάσεις επόμενο. Δωστου χρόνο, λοιπόν, και απόλαυσε αυτήν την γλυκοπικρη ευχαρίστηση που σου άφησε η ολοκλήρωση της τετραλογιας. Αυτό που κάνεις ήδη, δηλαδή!

  2. Εμένα «στοίχειωσε» το καλοκαίρι μου ο Aksel Vinding… Αφού ξεκίνησα και παράτησα διάφορα βιβλία -που υπό άλλες συνθήκες μάλλον θα λάτρευα- επέστρεψα στην ανάγνωση με ένα αστυνομικό, το οποίο αποδείχθηκε το τέλειο rebound! Μη βιαστείς για την επόμενη μεγάλη αγάπη, θα έρθει όταν θα είσαι έτοιμη!

  3. Μη γινόμαστε και άπληστοι – αυτοί οι μεγάλοι έρωτες, άλλωστε, έχουν τόση αξία, (και) επειδή δεν τους συναντάμε συχνά.
    Τόσο πολύ όσο εσύ ενθουσιάστηκα με το τελευταίο βιβλίο που διάβασα, το «Στον κήπο με τα θηρία» του Λάρσον – παρόλο που μου μαύρισε την ψυχή. Όσο για την Τετραλογία της Νάπολης, έχοντας διαβάσει μόνο τον πρώτο τόμο, μπορώ να περιμένω, σύντομα πια, τον επόμενο. Τα καλά της υπομονής. ; -)

    1. Ακριβώς το ίδιο έπαθα μέσα στο καλοκαίρι με την ίδια τετραλογία! Και δεν θυμάμαι πότε (ή και αν) το έχω ξαναπάθει. Σου το χρωστάω, γιατί ακολούθησα τη σύστασή σου🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s