Περί αναγνωστικής ταχύτητας

 

burgers

«Διαβάζονται πάρα πολύ γρήγορα», σχολίασε μία φίλη στη σελίδα του blog στο Facebook σήμερα, όταν εξέφρασα την ανησυχία μου για το αν θα βρω τον ποιοτικό χρόνο και την απαραίτητη συγκέντρωση να διαβάσω την τετραλογία της Elena Ferrante όπως της αξίζει.

Στην πραγματικότητα, η ζωή μου δεν είναι τόσο πολυάσχολη. Ναι, κανω κι άλλα πράγματα εκτός από δουλειά και διάβασμα, βλέπω πολύ τους δικούς μου ανθρώπους, πάω στο γυμναστήριο, βλεπω ταινίες και σειρές – κάποιες φανατικά, χαζεύω, μαγειρεύω, δεν κάνω τίποτα. Επίσης, το κεφάλαιο δουλειά δεν είναι πάντα τόσο απλό. Μπορεί να μην είναι αστροφυσικός ή νευροχειρουργός, αλλά η δουλειά μου απαιτεί πολύ κι εντατικό διάβασμα γύρω από μία καινούργια για μένα επιστήμη που, οκτώ χρόνια μετά, ακόμα δεν κατέχω, και βέβαια πολύ, πάρα πολύ γράψιμο. Μετά από μία μέρα φουλ γράψιμο (ακόμα μετράω τις λέξεις με τις χιλιάδες), απλά δεν μπορώ να γυρίσω στο σπίτι και να διαβάσω συγκεντρωμένη ένα βιβλίο. Δεν μπορώ και δεν θέλω

Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι διαβάζω πάρα πολύ αργά. Εν μέρει έτσι έχω μάθει, να διαβάζω προσεκτικά, να αφομοιώνω κάθε λέξη και να απολαμβάνω κάθε φράση, και, μέχρι ένα βαθμό, το κάνω από άποψη. Ποτέ δεν μου άρεσε να διαβάζω γρήγορα, εκτός από τα χρόνια του διδακτορικού, όταν είχα γίνει εξπέρ στο διαγώνιο διάβασμα, το λεγόμενο σκανάρισμα. Ποτέ δεν κατάλαβα όσους περήφανα δήλωναν πόσο γρήγορα διαβάζουν, πόσες σελίδες ή πόσα βιβλία «έβγαλαν» σε ένα χρόνο (πόσο λάθος ρήμα, τι πάει να πει «βγάζω» ένα βιβλίο, ένα βιβλίο δεν είναι ένα ανεπιθύμητο παλτό).

Εγώ ποτέ δεν διάβαζα πολλά βιβλία, ποτέ δεν διάβασα τριακόσιες σελίδες στην καθισιά μου, ποτέ δεν ρώτησα κανέναν «σε πόσο» διάβασε το ο,τιδήποτε – τι ανούσια, αστεία ερώτηση! Κάποιοι διαβάζουν γρήγορα, κάποιοι αργά, όπως κάποιοι τρώνε ή πίνουν ή περπατάνε γρήγορα ή αργά. Όσο για μένα, υπάρχουν μέρες που διαβάζω πολύ, μέρες που διαβάζω δύο σελίδες και είμαι ευχαριστημένη (με μένα και με τις σελίδες), και μέρες που δεν διαβάζω καθόλου γιατί ακόμα πλέω στην αναγνωστική ευτυχία της περασμένης ημέρας. Αλλά, κατά βάση, διαβάζω λίγο και αργά. Και δεν υπάρχει μέτρο ούτε σύγκριση: Ο Οδυσσέας του Τζόυς μού πήρε τρεις μήνες όσο ακριβώς και κανά δυο μέτρια θριλεράκια που δεν με πολυκρατούσαν αλλά που δεν ήθελα να αφήσω. Όλα είναι λοιπόν σχετικά.

Κάθε φορά που βλέπω, εντός, εκτός κι επί τα αυτά, αναγνωστικές κούρσες σπριντ, γελάω. Γελάω όπως γελάει κανείς όταν στέκεται μπροστά σε κάτι τόσο ξένο και ακατανόητο που, ενστικτωδώς, σύντομα τού γυρίζει την πλάτη και να απομακρύνεται: μπροστά σε ένα διαγωνισμό καταβρόχθισης μπέργκερ, ας πούμε.

8 thoughts on “Περί αναγνωστικής ταχύτητας

  1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Η ανάγνωση δεν είναι αγώνας δρόμου. Ο κάθε αναγνώστης έχει τους δικούς του ρυθμούς και τις δικές του ανάγκες. Η ανάγνωση είναι ανάγκη και χαρά και δεν πρέπει να μπαίνει σε τέτοια καλούπια – που στο κάτω κάτω – κανέναν δεν αφορούν και σε κανέναν δεν προσφέρουν.

  2. Είμαι από αυτούς που διαβάζουν γρήγορα, όχι όμως επίτηδες ή για να περηφανευτώ μετά. Απλά έτσι διαβάζω! Και θέλω να διαβάσω πάρα πολλά βιβλία! Προσπαθώ να είμαι πιο επιλεκτική, αλλά και πάλι είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να διαβάσω.
    Σίγουρα το βιβλίο παίζει ρόλο για μένα, 1000 σελίδες Stephen King χρονικά αντιστοιχούν σε ένα κανονικού μεγέθους βιβλίο από άλλο συγγραφέα. Και αυτό γιατί ο Stephen King γράφει με τέτοιο τρόπο που διαβάζεται γρήγορα (δεν χρειάζεται να σκεφτείς και να φιλοσοφήσεις τίποτα), αλλά και γιατί θέλω να δω τι θα γίνει μετά οπότε δεν αφήνω το βιβλίο κάτω.
    Εννοείται πως ο καθένας διαβάζει άλλου είδους βιβλία, με διαφορετικό ρυθμό και με άλλο στόχο (να διαβάσει πολλά βιβλία? να ευχαριστηθεί τη διαδικασία της ανάγνωσης? επειδή θέλει να λέει, έστω και στον εαυτό του μόνο, ότι διάβασε το συγκεκριμένο δύσκολο βιβλίο?). Δεν νομίζω ότι υπάρχει νόημα να γίνονται συγκρίσεις.

  3. Όλα σχετικά είναι. Είναι βιβλία που θέλουν τον χρόνο τους -αυτόν τον ποιοτικό χρόνο που λες- είναι και άλλα που λειτουργούν καλύτερα όταν τα διαβάζεις γρήγορα -δεν τα λένε page turner τυχαία. Και αν βάλουμε στην κουβέντα και τις αναγνωστικές συνήθειες του καθενός, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σχετικά. Το ζητούμενο πάντως είναι η απόλαυση, για ποιόν άλλο λόγο να διαβάζεις?

  4. Συμφωνώ κι επαυξάνω! Κι εγώ βλέπω αυτή την κούρσα ανάγνωσης κι απορώ. Πολλοί έχουν το «ταλέντο» να διαβάζουν βιβλία διαγώνια και να τα τελειώνουν σε χρόνο dt. Ε και τι με αυτό; Εγώ θέλω να κάτσω να διαβάσω μια-μια τις λέξεις, να σκεφτώ, να φτιάξω εικόνες. Σίγουρα κάποια βιβλία διαβάζονται πολύ πιο εύκολα και γρήγορα από κάποια άλλα, όμως το καθετί θέλει το χρόνο που του αναλογεί.
    Διαβάζεις για την απόλαυση κι ό,τι άλλο μπορεί να σου προσφέρει ένα καλό βιβλίο ή διαβάζεις για να διαβάζεις;

  5. Εδώ και πολύ καιρό σκεφτόμουν αυτό που έγραψες και συμφωνω απόλυτα.Ασχετα αν κάποιος είναι αργός ή γρήγορος αναγνώστης,βλέπω πολλούς που έχουν μετατρέψει τα βιβλία σε φετιχ.Διάβασα τόσα,αγόρασα τόσα και δώσε book challenges!Νομίζω ότι κάπου εκεί χάνεις την ουσία και την αξία της ανάγνωσης την οποία καταφέρνουμε να μετατρέψουμε κι εδώ σε καταναλωτική μανία.Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’έξω φυσικά.Για καιρό έπαιρνα βιβλία ή βιάζομουν να τελειώσω για να παρω κι άλλα πιστεύοντας ότι το κάνω απο αγάπη γι’αυτά.Τελικά νομίζω ότι η αγάπη σου φαίνεται όταν σταματάς να μετρας τις σελίδες και τον αριθμό των κεφαλαίων που διάβασες και απλά αφεθεις στην αναγνωση.Πλεον αν δεν τελειωσω τα 2-3 βιβλία που αγοράζω δεν πέρνω άλλα.Όπως βλέπεις απ’την απάντηση-σεντόνι,με απασχολούσε πολύ το ζήτημα :ρ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s