Στο Aberystwyth

IMG_4551
Στο γραφείο με κορόιδευαν: Πώς προφέρεται πάλι το μέρος που πας; Αμπερίστγουιθ, απαντούσα. Εγώ θα το λέω Τιππερέρι, μού είπε μία συνάδελφος.

IMG_4552
Το ταξίδι ήταν ατελείωτο. Ξεκίνησα χαράματα από την Αθήνα, πέταξα για τη Φρανκφούρτη, το χειρότερο αεροδρόμιο της Ευρώπης, από εκεί ξαναπέταξα προς το Μπέρμιγχαμ, και από εκεί πήρα ένα τραίνο για πάνω από τρεις ώρες. Μέχρι το τραίνο να αφήσει τα φρικτά Midlands δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι πήγαινα στην Ουαλία. Όταν είδα τα πρώτα προβατάκια να βόσκουν στα λιβάδια κατάλαβα ότι κόντευα.
IMG_4553
Η συνάδελφος και φίλη την οποία πήγαινα να επισκεφθώ με είχε προειδοποιήσει: Το Aberyswyth έχει μόνο μία πλατφόρμα τραίνου, δυο-τρία καλά εστιατόρια, έναν κεντρικό δρόμο, χάλια καιρό, και ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο όπου στεγάζεται και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουαλίας. Και καλό φαγητό. Το μικρό υπαίθριο λούνα πάρκ που στήθηκε πρόσφατα λόγω των γιορτών είναι η Μπιενάλε της πόλης, όπως με ενημέρωσαν.
IMG_4542
Δεν περίμενα να δω ένα τόσο όμορφο μέρος, τόσο ναυτικό, τόσο απόκοσμο, τόσο ήσυχο. Το Aberystwyth θα μπορούσε να είναι ολόκληρο ένα θεατρικό σκηνικό, από αυτά στα οποία διαδραματίζονται μυστήρια και θυελλώδεις έρωτες με φόντο τον Ατλαντικό.
IMG_4545
Η πλακόστρωτη και ανά σημεία ξύλινη προκυμαία μοιάζει με την πλώρη ενός πελώριου καραβιού έτοιμου να σαλπάρει στον ωκεανό.
IMG_4544
Η αμμώδης παραλία δεν μοιάζει με καμία άλλη βόρεια παραλία που να έχω δει. Όχι, η Ουαλία δεν μοιάζει με τη Σκωτία, τη Νορμανδία ή τις ολλανδικές ακτές. Είναι πιο γραφική, πιο άγρια, πιο απόμακρη.
IMG_4546
Το κύμα, διεκδικητικό, ακούγεται από όλες τις μεριές της πόλης, και οι γλαροι σε ξυπνούν από τις πέντε το πρωί.
IMG_4550
Ακόμη κι ο φωτισμός της πόλης μού θύμισε ναυτικά φανάρια. Στην άκρη της προκυμαίας, το Constitution Hill. Δεν κατάφερα να ανέβω με τον μικρό οδοντωτό σιδηρόδρομο ως την κορυφή του, λόγω αέρα.
IMG_4547
Περπάτησα στα σοκάκια μέσα στη βροχή χωρίς ομπρέλα και χωρίς σκούφο. Το κεφάλι μου είχε παγώσει, τα αυτιά μου πονούσαν, αλλά αισθανόμουν μία οικειότητα που ακόμα δεν έχω καταλάβει από πού προήλθε. Συνέχισα να περπατώ μέχρι που συνειδητοποίησα ότι τα μαλλιά μου έσταζαν παγωμένο νερό.
IMG_4548.JPG
Το ξύλινο σπίτι της συναδέλφου μοιάζει κι αυτό με καράβι. Μού είπε πως καμιά φορά τα βράδια, όταν φυσάει πολύ, οι τοίχοι σείονται και τα κάδρα πέφτουν. Το κύμα φτάνει μέχρι τον κήπο της.
IMG_4525
Βγήκα λίγο στη βεράντα και κοίταξα τη θάλασσα. Πού φτάνει ο ωκεανός αυτός; Πού να είναι η αντίπερα όχθη του; Λίγο αργότερα ζήτησα στους δυο μικρούς της γιους να μού μιλήσουν ουαλικά. Μού ακούστηκαν σαν δυο μικρά ξωτικά που μιλούν μεταξύ τους μία παράξενη, ονειρική γλώσσα.
IMG_4554
Είναι από τα ωραιότερα μέρη στα οποία έχω αξιωθεί να βρεθώ. Ποίηση σε κάθε γωνία. Υπαρξισμός σε κάθε ματιά.
Advertisements

3 thoughts on “Στο Aberystwyth

  1. Πέρα από το γεγονός ότι έχεις το ομορφότερο (μαζί με το Φονικό Κουνέλι) μπλογκ στο ελληνικό ίντερνετ, πρέπει να σε κάποια φάση να μας δώσεις guidelines ζωής για να κάνουμε κι εμείς τα ταξίδια σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s