Σχετικά με το «Κορίτσι του Τρένου»

B8dD0apIUAA4A7o

Στις αρχές του περασμένου μήνα, και μετά από 6 μήνες από την πρώτη του κυκλοφορία, το Girl on the Train, το συγγραφικό ντεμπούτο της 42χρονης Βρετανίδας Paula Hawkins, κατάφερε να εκτοξεύσει τις πωλήσεις του στο δυσθεώρητο αριθμό των 8,000 αντιτύπων εβδομαδιαίως στη Μεγάλη Βρετανία. Με άλλα λόγια, εδώ και καιρό στην Αγγλία όλοι διαβάζουν το Κορίτσι του Τρένου, και όχι μόνο στο τρένο.

Εν μέρει, η επιτυχία είναι δίκαιη: Το βιβλίο πρόκειται περί ενός ψυχολογικού θρίλερ με όλα όσα καθιστούν το είδος θελκτικό. Η ηρωίδα, μία αλκοολική μοναχική 35άρα, παρακολουθεί ηδονοβλεπτικά την ευτυχισμένη ζωή των γειτόνων της καθώς το τρένο της προς το Λονδίνο κάνει καθημερινά μία σύντομη στάση σε κάποια διάβαση. Η Rachel ζει μέσα από τις ζωές των άλλων νεαρών ζευγαριών όσα η ίδια δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να ζήσει – έναν πρωινό καφέ στη βεράντα, μερικά φιλιά στον κήπο, ένα ποτήρι κρασί πριν το δείπνο. Τα ζει για όσο διαρκεί η στάση του τρένου που την πηγαινοφέρνει καθημερινά στο γραφείο της στο Λονδίνο. Μέχρι που κάποια στιγμή η συχνά μεθυσμένη Rachel γίνεται μάρτυρας μίας υπόθεσης εξαφάνισης που θα την φέρει αντιμέτωπη όχι μόνο με τα ζευγάρια που παρακολουθεί λαθραία, αλλά και με το ίδιο της το παρελθόν.

Μισό λεπτό! Μήπως νομίζεις ότι το έχεις ξαναδεί το έργο αυτό; Μπορεί. Αν στα πρώτα σου βήματα στο είδος διάβασες το υποδειγματικό 4.50 From Paddington της Agatha Christie, τότε είσαι ήδη εξοικειωμένος με το είδος έγκλημα-με-μάρτυρα-σε-διερχόμενο-τρένο. Εάν, επίσης, διάβασες πρόσφατα το Gone Girl της Gillian Flynn, ή αν τουλάχιστον είδες τη στυλάτη κινηματογραφική μεταφορά του  David Fincher, τότε σίγουρα δεν σου είναι ξένο το είδος ευτυχισμένη-σύζυγος-εξαφανίζεται-αναπάντεχα-και–ο-βασικός-ένοχος-είναι-ο-σύζυγος-ενώ-εμείς-παρακολουθούμε-την-υπόθεση-μέσω-ημερολογιακών-καταχωρήσεων. Τέλος, εάν είτε είδες είτε έτυχε να διαβάσεις το Before I Go to Sleep του S. J. Watson, τότε έχεις μία ιδέα του τί πάει να πει γυναίκα-που-για-κάποιο-λόγο-έχει-πολύ-κακή-σχεδόν-επικίνδυνη-μνήμη. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, και ιδιαίτερα εάν όλες αυτές συντρέχουν και είσαι έμπειρος, σκληροπυρηνικός αναγνώστης ψυχολογικών θρίλερ, το Girl on the Train δύσκολα θα σε συγκινήσει. Ίσως το βρεις προβλέψιμο, ίσως λίγο βαρετό.

31GIRLJP-master675Πού οφείλεται, όμως, πέραν της υπόθεσής του, η τρελλή κούρσα πωλήσεων του Κοριτσιού;

Το βιβλίο έχει κάποιες αρετές που δεν είναι καθόλου αμελητέες. Πρώτον, σε αντίθεση με την αυτάρεσκα φλύαρη Gillian Flynn, η Paula Hawkins ξέρει πότε να τελειώσει το κείμενό της. Να μην πολυλογήσει. Να σε κάνει θέλεις λίγο ακόμα. Δεύτερον, η Hawkins στήνει ένα θίασο δισδιάστατων τουλάχιστον χαρακτήρων: κανένας ήρωάς της δεν είναι μόνο καλός ή κακός. Κλείνοντας το βιβλίο, είναι δύσκολο να αποφασίσεις ποιον συμπαθείς ή αντιπαθείς περισσότερο. Και αυτό είναι ωραίο. Ναι, ίσως οι χαρακτήρες να μην είναι τόσο καλοστημένοι. Ίσως η γραφή της Hawkins να είναι κατά τόπους απλοϊκή. Αλλά το βιβλίο ρέει, και διαβάζοντάς το περνάς καλά. Και δεν εκνευρίζεσαι. Πολύ βασικό.

Διάβασα το The Girl on the Train σε μία μόνο ημέρα, εδώ, στις καλοκαιρινές μου διακοπές. Πέρασα ωραία, ανυπομονούσα να βγω από τη θάλασσα για να διαβάσω λίγο ακόμα, και μου απαγόρευσα οποιαδήποτε προσπάθεια να μαντέψω τη λύση του μυστηρίου – και εν μέρει τα κατάφερα, διότι η Paula Hawkins επιφυλάσσει όχι μόνο μία αλλά δύο ανατροπές στους αναγνώστες της.

Συνολικά, ένα καλό στο είδος του βιβλίο για την παραλία, για το βράδυ στο μπαλκόνι, για το τρένο.

Υ.Γ.: Το The Girl on the Train κυκλοφορεί στα ελληνικά σε μετάφραση Αναστάσιου Αργυρόπουλου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Υ.Γ.1: Διαβάζω πως το βιβλίο θα μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη σύντομα με πιθανότερη πρωταγωνίστρια την Emily Blunt.

Advertisements

10 thoughts on “Σχετικά με το «Κορίτσι του Τρένου»

  1. Διάβασα το βιβλίο πριν κάποιους μήνες και μου άρεσε πολύ. Εντάξει, δεν ξέρω αν είναι το βιβλίο της χρονιάς, όπως άκουσα από πολλούς, αλλά ήταν ένα καλό βιβλίο μυστηρίου. Βέβαια περίμενα ένα περισσότερο εντυπωσιακό τέλος που θα με αφήσει με το στόμα ανοιχτό, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε, κατά τη γνώμη μου, να φτάσει το επίπεδο του Blue Monday για παράδειγμα των Nicci French. Αυτό από ‘μένα 🙂

      1. Αχ αυτό το Blue Monday… Είναι το 1ο βιβλίο μιας σειράς αστυνομικών μυθιστορημάτων μυστηρίου με πρωταγωνίστρια μία ψυχοθεραπεύτρια. Εμένα είναι το αγαπημένο μου του είδους 🙂

  2. Συμφωνώ! Καλό αλλά κάτι του έλειπε. Υπάρχουν πολύ καλύτερα μυθιστορήματα στο είδος του νομίζω αλλά οι πωλήσεις δεν συνάδουν πάντα με την ποιότητα, αυτό είναι γνωστό. Βέβαια τείνουμε να κρίνουμε πιο αυστηρά τα βιβλία που έχουν κάνει μεγάλη εμπορική επιτυχία…

  3. Καλησπέρα!! Διαβαζα ξανα παλιότερα το blog σου αλλά ποτε δεν είχα αφήσει σχόλιο! Ειμαι κι εγώ βιβλιοφάγος! το συγκεκριμενο δεν το ήξερα αλλά πραγματικά μου κέντρισε το ενδιαφέρον η υπόθεση!! Θα το χτυπήσω 😉

  4. Όταν διαβάζω αστυνομικά μου αρέσει να απολαμβάνω τη διαδρομή χωρίς να βιάζομαι να φτάσω στη λύση του μυστηρίου! Στο συγκεκριμένο ένιωσα ότι η λύση φανερώνεται πολύ νωρίς και αυτό μου στέρησε κάτι από την απόλαυση… Περιμένω τις εντυπώσεις σου από τα υπόλοιπα της λίστας!

  5. Ακόμα και ο Μαρής έχει χρησιμοποιήσει αυτό που λες »έγκλημα-με-μάρτυρα-σε-διερχόμενο-τρένο» σε κάποιο από τα βιβλία του.
    Τέλος πάντων, υποθέτω ότι θα το διάβαζα αν έπεφτε στα χέρια μου αλλά δεν θα το κυνηγήσω κιόλας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s