It’s been a long time since I’ve seen you smile, and I’ll gamble away my friends, and I’ll gamble away my time*

FullSizeRender (15)

Κοντεύει μέσα Ιουλίου και το καλοκαίρι δεν έχει έρθει. Προχτές αποφάσισα ότι φέτος δεν θα κάνω διακοπές, ίσως φύγω για λίγο από την Αθήνα αλλά δεν θα σταματήσω να δουλεύω. 

Δεν έχω διαβάσει ούτε μισή σελίδα λογοτεχνίας εδώ και ένα μήνα. Δεν έχω κάνει ούτε ένα μπάνιο από του Αγίου Πνεύματος. Δεν έχω πάει σε θερινό σινεμά. Χθες το απόγευμα, περπατώντας στο κέντρο της Αθήνας, πέτυχα στο ραδιόφωνο ένα κομμάτι των Beirut και σκέφτηκα την Όαση, λίγο πριν την παραλία της Παχιάς Άμμου στη Νίσυρο. Κοντοστάθηκα σε μία γωνία λες και είχα δει μπροστά μου αναπάντεχα έναν παλιό γνωστό. Δεν έχει νησί φέτος. Δεν έχει διάθεση. Πέρσυ τον Αύγουστο διάβασα, λέει, οκτώ βιβλία. Ήμουν ήρεμη και αυτό ήταν τόσο δεδομένο όσο και η πρωινή βουτιά στις Λυές.

Πέρσυ ήμασταν ανέμελοι και δεν το ξέραμε. Κάναμε διακοπές λες και μας τις χρωστούσαν. Μαλώναμε για την Αμφίπολη πάνω από κρύες μπύρες. Φέτος, κλεισμένοι στο σπίτι, κολλημένοι στις τηλεοράσεις και στο ίντερνετ, στα εγχώρια και τα ξένα μέσα, μαλώνουμε διαδικτυακά, χάνουμε φίλους, διχαζόμαστε, γινόμαστε πιο εσωστρεφείς, πιο οξείς, πιο ανασφαλείς.

Μέσα σε αυτή τη δίνη, όμως, δεν είναι όλα μαύρα: Εγώ είδα και βλέπω τον εαυτό μου να ακουμπά περισσότερο στους δικούς μου ανθρώπους, τις άγκυρές μου, αλλά και να βρίσκω στήριξη σε κάποιους που είναι μακριά και που σπεύδουν να με δυναμώσουν με κάθε ευκαιρία. Δουλεύω με λιγότερη συγκέντρωση αλλά μεγαλύτερο πείσμα. Και, όταν αισθάνομαι λίγο καλύτερα, κάνω όνειρα – θα έρθει ο Αύγουστος και θα είμαι στην Ισθμία. Θα κάθομαι στη γαλάζια πολυθρόνα στην μπροστινή αυλή, θα διαβάζω το To Kill a Mockingbird και θα μου αρέσει πολύ, θα πίνω λεμονάδα και το μόνο που θα μου αποσπά την προσοχή θα είναι μία καρακάξα που θα έρχεται να πίνει νερό από την πέτρινη βρύση. Όταν κλείνω το βιβλίο, θα είναι μόνο για να διαβάζω κριτικές για το Go Set a Watchman που κυκλοφορεί μεθαύριο και που αποτελεί το εκδοτικό γεγονός της χρονιάς – στις μεριές του κόσμου όπου οι άνθρωποι δεν ανησυχούν καθημερινά για το ποιο θα είναι το νόμισμά τους την επόμενη ημέρα.

Θα περάσει κι αυτό. Κι εμείς θα περάσουμε στην άλλη μεριά.

* Ο τίτλος της ανάρτησης θα μου θυμίζει πάντα τις μουσικές των πιο ανέμελων ημερών του περασμένου χρόνου, τότε που όλα ήταν αλλιώς αλλά δεν τα εκτιμούσαμε.

 

2 thoughts on “It’s been a long time since I’ve seen you smile, and I’ll gamble away my friends, and I’ll gamble away my time*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s