Η Χρονιά των Μεγάλων Συγγραφέων 10

IMG_2637

Εάν παλιότερα μου έλεγες ότι μία μέρα θα βρισκόμουν στο Λονδίνο και θα νοσταλγούσα τη Χάγη, θα γελούσα. Εάν μου έλεγες ότι θα ερχόταν ένα Σάββατο που θα έλεγα σε έναν άγνωστο ότι η Αθήνα είναι μία πανέμορφη πόλη, πάλι θα γελούσα.

Δεν μου πήγε αυτή τη φορά το Λονδίνο. Και ίσως και γι’ αυτό δεν μου πήγε και ο Ρίλκε. Και γι’ αυτό τον άφησα. Δεν μπορώ να διαβάσω τίποτα μηδενιστικό, τίποτα υπαρξιακό, τίποτα απαισιόδοξο αυτό τον καιρό. Είμαι πολύ κουρασμένη, λίγο απογοητευμένη, έχω άγχος – δεν θέλω να αισθάνομαι ότι ακόμα και το βιβλίο που διαβάζω απαιτεί από εμένα περισσότερα από όσα μπορώ να διαθέσω. Όχι Ρίλκε λοιπόν, και χωρίς τύψεις.

Όταν βρίσκεσαι σε μία φάση που ακόμα και το αλάτι που κανείς αποφασίζει να βάλει σε μία σαλάτα μπορεί να σημάνει μία ολόκληρη υπαρξιακή αναζήτηση, δεν είσαι για να διαβάσεις Ρίλκε. Είμαι ρηχή; Δεν τον κατάλαβα; Ίσως. Αλλά δεν με νοιάζει καθόλου. Μία άλλη φορά, υπό άλλες συνθήκες, σε μία άλλη ζωή ακόμα.

Βρίσκομαι ανάμεσα σε βιβλία, και αυτό τον καιρό όλα μου φαίνονται  συναρπαστικά και, ταυτόχρονα, απολύτως ανούσια.

Όχι, δεν ήταν η ώρα του Ρίλκε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s