Μικρές Προσδοκίες

julie-blackmon-01-1080x810

Ανέκαθεν υπήρξα ανυπόμονη:

  • Να τελειώσω το βιβλίο για να αρχίσω ένα καινούργιο.
  • Να φτάσουμε γρήγορα εκεί που πάμε.
  • Να μου στείλει κάποιος μήνυμα.
  • Να δω ποιος είναι ο δολοφόνος στην ταινία.
  • Να φάω γρήγορα τα πρώτα γιατί τα κυρίως μπορεί να είναι καλύτερα.
  • Να βγουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων.
  • Να γυρίσω από το ταξίδι για να πάω στο επόμενο.
  • Να μου πει κάποιος που με ενδιαφέρει πώς νοιώθει για μένα.
  • Να περάσει το ογδοηκοστό μπάνιο για να κάνω το ογδοηκοστό πρώτο.
  • Να ξυπνήσω πριν χάσω το πρωινό.

Είναι-δεν είναι δυο χρόνια που άλλαξα. Η ανεξέλεγκτη ανυπομονησία παραχώρησε σταδιακά τη θέση της σε μία αργή, καρτερική υπομονή απόλαυση.

  • Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα βιβλία μου χωρίς να κοιτάζω τον αριθμό της σελίδας. Ας μένει για ώρες ο ίδιος, αν οι φράσεις με συγκλονίζουν τόσο.
  • Χαζεύω έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, του αεροπλάνου, του πλοίου ακούγοντας μουσική. Ας αργήσουμε, θα μας περιμένουν, κι αν δεν μας περιμένουν και πάλι όλα καλά.
  • Δεν περιμένω πια. Αν έχω κάτι να πω, στέλνω μήνυμα εγώ. Αν δεν έχω κάτι να πω, ας μην λάβω κιόλας.
  • Παρατηρώ όλες τις ενδείξεις και προσπαθώ να βρω το δολοφόνο μόνη μου. Δεν τα καταφέρνω πάντα, αλλά δεν τα πάω κι άσχημα.
  • Τα πρώτα είναι συνήθως καλύτερα.
  • Ξεχνάω τις εξετάσεις.
  • Δεν θέλω να τελειώσει το ταξίδι – για το επόμενο βλέπουμε.
  • Ακούω προσεκτικά όποιον έχει ο,τιδήποτε να μου πει.
  • Δεν μετραώ μπάνια. Ούτε παγωτά. Νίκη!
  • Χάνω το πρωινό.

Η έκπληξη δεν είναι ότι τα καταφέρνω περίφημα. Η έκπληξη είναι ότι, από τότε που οι ταχύτητες και οι προσδοκίες έπεσαν, βρέθηκα προ πολλών ακόμα ωραίων εκπλήξεων:

  • Στα χέρια μου πέφτουν καλύτερα βιβλία. Και, πάνω από όλα, αφού τα διαβάσω τα θυμάμαι κιόλας.
  • Η Αθηνών-Κορίνθου έχει θέα τη Σαλαμίνα που είναι πανέμορφη, η θέα πάνω από τις Άλπεις απερίγραπτη, τα κύματα του Αιγαίου συνοδοιπόροι.
  • Τα μηνύματα έρχονται μόνα τους, και λένε πάντα τα σωστά λόγια.
  • Ο δολοφόνος φανερώνεται σε μία απρόσμενη ανατροπή.
  • Τα ορεκτικά ανοίγουν περισσότερο την όρεξη, και ενίοτε χορταίνουν κιόλας.
  • Δεν αγχώνομαι πλέον καθόλου για καμία εξέταση.
  • Πηγαίνω τα ωραιότερα ταξίδια κι ανακαλύπτω τα πιο μυστικά μέρη στις πιο απίθανες πόλεις του κόσμου δίπλα-δίπλα με τους πιο συναρπαστικούς ανθρώπους.
  • Ακούω τις πιο αμήχανες, αλλά τόσο αληθινές εξομολογήσεις.
  • Κολυμπώ λιγότερο, σε βαθύτερες θάλασσες. Δεν τρώω παγωτά.
  • Ανακαλύπτω μερικά ωραία καφέ ακριβώς δίπλα στο ξενοδοχείο.

Οι εβδομάδες που πέρασαν μου το έμαθαν καλά. Καμία ανυπομονησία, καμία προσδοκία. Ανυπομονώ θα περιμένω τις επόμενες.

One thought on “Μικρές Προσδοκίες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s