Φάση Ουελμπέκ

houellebecqΚατά κανόνα, σπάνια περνάω φάσεις μανίας με συγκεκριμένους συγγραφείς. Μπορεί να περάσω φάσεις με φαγητά (μόνο φακές, όλη μέρα, κάθε μέρα), με τραγούδια (ένα απόγευμα εκμυστηρεύτηκα σε κάποιον ότι είχα ακούσει ένα κομμάτι αδιάκοπα και στο repeat όλη μέρα στο γραφείο, και όταν μου απάντησε ότι το κάνει κι εκείνος συχνά ένιωσα μια μικρή, ανώμαλη ταύτιση), αλλά με συγγραφείς σπάνια.

Δεν μετράνε οι σειρές βιβλίων, βέβαια. Θέλω να πω, ποιος τελείωσε τον Αιχμάλωτο του Άζκαμπαν και διάβασε κάτι άλλο πριν πιάσει το Κύπελλο της Φωτιάς; Κανείς. Αλλά δεν εννοώ αυτό. Με εξαίρεση τον Καραγάτση, παρέα με τον οποίο πέρασα ένα ολόκληρο καλοκαίρι διαβάζοντας τα άπαντα και αρνούμενη να βγω από το σπίτι εάν δεν «τελείωνα το κεφάλαιο» ή «εάν δεν έπεφτα σε σελίδα που να τελειώνει με τελεία», ίσως να μην έχω διαβάσει ποτέ δύο βιβλία του ίδιου συγγραφέα συνεχόμενα. Μπορεί να το δοκίμασα, αλλά απέτυχα. Όχι, ούτε με τον ΜακΓιούαν. Ούτε καν με τον Φράνζεν.

Screen Shot 2015-04-14 at 10.28.36 PMΤελειώνοντας τα Στοιχειώδη Σωματίδια του Μισέλ Ουελμπέκ, ένιωσα ότι ήθελα κι άλλο. Δεν εννοώ ότι το βιβλίο ήταν ανολοκλήρωτο, κάθε άλλο: έκλεισε με τον πιο παράξενα ωραίο τρόπο. Αυτό ήταν και το θέμα – ήθελα κι άλλο Ουελμπέκ.

Το ίδιο βράδυ είδα τη γερμανική (!) κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, και πάλι δεν μου έφτασε. Διάβασα συνεντεύξεις του Ουελμπέκ στα ξένα μέσα, διάβασα και τις κριτικές επιθέσεις που έχει δεχτεί με τις κατηγορίες του μισογυνισμού, του αντισημιτισμού, της ισλαμοφοβίας και του μηδενισμού. Ομοφοβία δεν διαπίστωσα να του έχουν προσάψει ακόμα, αλλά μπορεί και να μου διέφυγε. Δεν συμμερίζομαι τίποτα από όλα αυτά ούτε στο ελάχιστο. Βρίσκω ότι ο Ουελμπέκ στηλιτεύει κάθε παθογένεια της δυτικοευρωπαϊκής κοινωνίας, σατιρίζει, περιγελά και επικρίνει, παραδεχόμενος πάντα, ενίοτε και με παιδικό δέος, το αναπόδραστό τους.

Screen Shot 2015-04-14 at 10.35.59 PMΞεκίνησα το Χάρτη και την Επικράτεια σχεδόν αμέσως. Για να είμαι ακριβής, έτρεξα στην Πολιτεία αμέσως μόλις τελείωσα τα Σωματίδια. Κοντεύω τη μέση και στενοχωριέμαι που θα τελειώσει. Και μετά; Μετά ίσως διστάσω πριν πιάσω την Πλατφόρμα – γιατί ξέρω το τέλος.

Screen Shot 2015-04-14 at 10.28.49 PMΚαι βέβαια, έρχεται η Υποταγή.

Screen Shot 2015-04-14 at 11.03.15 PMΕίμαι άραγε μόνη μου σε αυτό, ή υπάρχουν κι άλλοι όψιμοι Ουελμπεκ-όφιλοι εκεί έξω;

10 thoughts on “Φάση Ουελμπέκ

      1. Κοίτα να δεις… είχα πάθει ακριβώς το ίδιο πράγμα! Ένας φίλος μου χάρησε τα Σωματίδια και αφού το ρούφηξα, άρχισα να διαβάζω μανιωδώς με τη σειρά όλα του τα βιβλία. Και όταν τα τελείωσα, περίμενα. Αλλά όσο περίμενα, ξαναδιάβασα όλα του τα βιβλία, με την ίδα σειρά! Και μετά βγήκε ο «Δημόσιος Κίνδυνος», το οποίο δεν είναι μυθοπλασία αλλά η αλληλογραφία του Ουελμπέκ με τον Μπερνάρ-Ανρί Λεβύ, το οποίο με κάλυψε προσωρινά. Και μετά ξαναπερίμενα να βγει ο Χάρτης και η Επικράτεια. Πρέπει όμως να πω και την γνώμη μου· απο όλα τα βιβλία του Ουελμπέκ, αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν το πρώτο, τα Σωματίδια. Και όταν λέω μου άρεσε, εννοώ με μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα υπόλοιπα.

        Δύσκολα θα βγεις από αυτήν την μονομανία με τον Ουελμπέκ, πάρε όλα του τα βιβλία, για να γλιτώσεις το πήγαινε-έλα στο βιβλιοπώλειο, και ενέδωσε χωρίς ενοχές. Ελπίζω να βρεις και λίγο χρόνο για να μας γράφεις τις εντυπώσεις σου στο μπλογκ!

  1. Και «Η Επέκταση του Πεδίου της Πάλης» είναι πολύ καλή!
    Έχει και την καταπληκτική ουελμπεκική φράση (από μνήμης, γιατί δεν το έχω κοντά μου): «Η μέρα ήταν γλυκιά, αλλά κάπως μελαγχολική, όπως είναι συχνά οι Κυριακές στο Παρίσι, ιδίως όταν είναι κανείς άθεος» 🙂

  2. NAI NAI σε όλα! Ουελμπέκ ξανά και ξανά. Κι εγώ όταν βρισκόμουν προς το τέλος του Ο Χάρτης και η Επικράτεια στεναχωριόμουν τόσο πολύ! Μάθημα για τα εξαιρετικά βαρετά και απίστευτα ανόητα (παίζω με τον Φόερ) βιβλία ορισμένων ημετέρων πεζογράφων…

  3. Αγαπητή Αγιάτη, έχω περάσει κι εγώ τη φάση Ουελμπέκ και σε καταλαβαίνω απόλυτα!
    Τον Ιούνιο του 2013, στο πρώτο μπάνιο, έπιασα τα «Στοιχειώδη Σωματίδια». Τον Σεπτέμβρη, στο τελευταίο μπάνιο, ολοκλήρωσα το «Η δυνατότητα ενός νησιού»! Στο ενδιάμεσο είχα φυσικά διαβάσει όλα τα υπόλοιπα, γιατί μου ήταν αδύνατο να πιάσω οτιδήποτε άλλο στα χέρια μου!

    Μπορεί να φταίει που ήταν το πρώτο και το τελευταίο αντίστοιχα, πάντως αυτά τα δυο νομίζω ότι είναι τα αγαπημένα μου! Ανυπομονώ για την «Υποταγή»!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s