Η Χρονιά των Μεγάλων Συγγραφέων 02

Και καθώς Η Πόλη και τα Σκυλιά οδεύει προς τη μέση, αποφάσισα να μη συνεχίσω με Γιόσα, τουλάχιστον όχι προς το παρόν.

DOSTOG-daimonisΓια μερικούς μπορεί να μη φαίνεται τόσο μεγάλο βήμα, κάποιοι να το έκαναν στα 16 ή στα 18, αλλά εγώ δεν είμαι πια 18, και η απόφαση να διαβάσεις τους Δαιμονισμένους του Ντοστογιέφσκι στα 36 με μία δουλειά που τρέχει με χίλια και ρυθμούς που, να το πούμε έτσι, δεν μοιάζουν με αυτούς που είχες προ εικοσαετίας, δεν είναι απλή και το στοίχημα μπορεί να χαθεί σε μία νύχτα. Αυτό είχε συμβεί και με τις Χαμένες Ψευδαισθήσεις του Μπαλζάκ, όπερ όπως αρνούμαι να χρεωθώ ως προσωπική αναγνωστική ήττα: ο ρυθμός της γραφής του δεν με συνεπήρε, το βιβλίο κι εγώ δε συγχρονιστήκαμε ποτέ.

Η μόνη μου επαφή με το έργο του Ντοστογιέφσκι δεν ήταν όσο συναρπαστική θα ήθελα: Διάβασα το Έγκλημα και Τιμωρία προ δεκαετίας, σε μία μέτρια μετάφραση των Oxford Classics. Γι’ αυτό και η επιλογή της μετάφρασης των Δαιμονισμένων είναι πάρα πολύ σημαντική. Γρήγορα απέρριψα τις αγγλικές μεταφράσεις, και αποφάσισα να επιλέξω ανάμεσα στις δύο ελληνικές που κυκλοφορούν.

thumbnailΗ μία επιλογή είναι η μετάφραση της Ελένης Μπακοπούλου για τις εκδόσεις Ίνδικτος, την οποία όλοι επαίρουν. Η άλλη είναι η μετάφραση του Άρη Αλεξάνδρου που κυκλοφορεί με ελαφρώς πιο παλιομοδίτικο εξώφυλλο από τις εκδόσεις Γκοβόστη. Με τη γλώσσα του Άρη Αλεξάνδρου είμαι λίγο πιο εξοικειωμένη, καθώς προ τετραετίας διάβασα την Άννα Καρένινα από τις εκδόσεις Άγρα – και ενθουσιάστηκα. Αλλά είναι η σωστή επιλογή;

Εάν έχετε γνώμη, τόσο για το βιβλίο, όσο για τις δύο μεταφράσεις που είμαστε τυχεροί να έχουμε στη διάθεσή μας, παρακαλώ για τα σχόλιά σας. Είναι μία μεγάλη αναγνωστική απόφαση.

11 thoughts on “Η Χρονιά των Μεγάλων Συγγραφέων 02

  1. Διάβασα το «Έγκλημα & τιμωρία» από τις εκδόσεις Γκοβόστη σε μετάφραση Αλεξάνδρου προ πενταετίας. Μου το είχαν συστήσει για πολύ καλή μετάφραση. Είπαν πως ο Αλεξάνδρου έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και είναι ο καλύτερος μεταφραστής του Ντοστογιέφσκι . Ομολογώ δεν απογοητεύτηκα καθόλου.

  2. Θέλω να διαβάσω κι εγώ τους «Δαιμονισμένους» (είμαι κι εγώ 36🙂 ) αλλά ομολογώ ότι είμαι επιφυλακτικός με τους Ρώσους συγγραφείς λόγω ύφους αλλά πιστεύω ότι τελικά πρέπει να το τολμήσω…

  3. καλημέρα καλημέρα
    Εχω διαβασει το εγκλημα και τιμωρία απο Γκοβοστη και δε με απογοήτευσε, όμως, απο Ινδικτο, τόσο οι Δαιμονισμένοι όσο και οι αδερφοί Καραμάζοφ (αν δεν, στο προτεινω ανεπιφύλακτα – το διάβασα στο Κουφονήσι και για αλλη μια φορά αποφάνθηκα οτι δεν υπαρχει βιβλίο παραλίας και βιβλίο μη παραλίας) δε με κούρασε κα θό λου.

    Και για να συμπληρώσω τη λίστα στο άλλο τοστ, απορω πώς ξέχασα να αναφέρω τον ξενο και την πτώση του Καμυ (αν δεν τα εχεις διαβάσει) το λεξικο των Χαζαρων (το βιβλίο λεξικό) και το Τοπίο ζωγραφισμένο με τσάι (το βιβλίο σταυρολεξο) του Παβιτς καθως και τον αγαπημενο Μπορχες.

    Καλή συνεχεια

  4. Τα ρωσικά για τον Άρη Αλεξάνδρου ήταν κατά το ήμισυ η μητρική του γλώσσα, αφού, ως γνωστόν, η μητέρα του ήταν ρωσίδα. Έχω διαβάσει όλον τον Ντοστογιέφσκι (και τον Τολστόι) σε ρέουσα μετάφρασή του. Οι Δαιμονισμένοι ήταν το βιβλίο που έβρισκα διαρκώς μπροστά μου. Το διάβασα μόλις πριν 5 χρόνια, σε ηλικία πολύ μακράν των 36.
    Μιας και είστε σε τόσο καλό δρόμο αναγνωστικά, ακολουθήστε αυτό που λέει το ένστικτό σας.

  5. Πριν απο μερικά χρόνια –6-7?– είχα διαβάσει ένα άρθρο, μάλλον στο N.Y. Review of Books, σχετικά με τις μεταφράσεις στα Αγγλικά έργων των Τολστόι και Ντοστογιεφσκι. Κριτίκάρε τις μέχρι τότε μεταφράσεις στις οποίες η γλώσσα των δυο παρουσιαζόταν ως ίδια, ενώ στα Ρωσσικα εχει μεγάλες διάφορες. Σύστηνε δε δυο πρόσφατα συνεργαζόμενους μεταφραστές οι οποίοι αναγνώριζαν αυτές τις διάφορες στην (συν)εργασία τους). Αν μπορέσεις να εντοπίσεις το άρθρο αυτο μάλλον θα σε βοηθήσει στην επιλογή σου. Good luck!
    Θείος Χρηστος

  6. Ο Άρης Αλεξάνδρου είναι από τους πιο καταξιωμένους Έλληνες μεταφραστής στην Ελλάδα (αλλά και συγγραφέας παρά το γεγονός ότι το Κιβώτιο είναι το μοναδικό του μυθιστόρημα το οποίο επίσης διάβασα πρόσφατα και θεωρώ μεγάλο έργο) και πιστεύω ότι οι μεταφράσεις του είναι οι καλύτερες. Έχω διαβάσει σε δική του μετάφραση τόσο Ντοστογιέφσκι όσο και Τολστόη και όντας και η ίδια μεταφράστια, θεωρώ τη δουλειά του αν μη τι άλλο αξιοπρεπή δεδομένου ότι μιλάμε για μια γλώσσα τόσο διαφορετική από τη δική μας και για βιβλία ιδιαίτερα ογκώδη. Άρα τον συνιστώ ανεπιφύλακτα. Οι Δαιμονισμένοι μου άρεσαν πολύ (το διάβασα προς επταετίας), ένα κεφάλαιο που μιλάει για τη θρησκεία διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμός και τις δικές μου απόψεις περί θρησκείας. Το Έγκλημα και Τιμωρία το έχω διαβάσει πιο πρόσφατα και μου άρεσε ακόμα περισσότερο αλλά θεωρώ ότι είναι εντελώς διαφορετικής φύσεως βιβλίο καθώς εστιάζει περισσότερο στην ηθική και στον εσωτερικό μονόλογο ενώ οι Δαιμονισμένοι είναι περισσότερο ηθογραφικό βιβλίο που μιλάει πολύ για τη Ρωσία, και γενικότερα τον τρόπο ζωής στην τότε Ρωσία διατηρώντας βέβαια πάντα το ηθικό και θρησκευτικό προβληματισμό που είναι πάντα εμφανής στα βιβλία του Ντοστογιέφσκι.

  7. Τελικα ποιο πηρες? Θελω κι εγω να διαβασω το εγκλημα και τιμωρια και δε ξερω ποια μεταφραση να επιλεξω. Εχω ακουσει τα καλυτερα για αρη αλεξανδρου αλλα επισης και για τη μπακοπουλου απο εκδοσεις ινδικτο. Τελικα εσυ ποιο διαβασες? Εμεινες ικανοποιημενη?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s