Στο βρώμικο Παρίσι

IMG_0594Ο ένας της πελάτης είναι ανικανοποίητος, φυλακισμένος σε ένα χλιαρό γάμο. Ο άλλος ζει μόνος με τον ετοιμοθάνατο σκύλο του. Επιμένει να τον έχει κοντά του ακόμα και την ώρα της πράξης, και αυτή δέχεται αδιάφορα. Ο τρίτος εξαρτάται ακόμη οικονομικά από τους γονείς του, οι οποίοι δυναστεύουν τις επαγγελματικές του επιλογές. Δεν είναι μόνο αυτοί: Οι πελάτες της Nanou, μίας πόρνης πεζοδρομίου στο Παρίσι του σήμερα, είναι καθημερινοί άνθρωποι από διαφορετικά arrondissements της πόλης που έχουν πολλούς λόγους να αναζητούν μία γυναικεία ερωτική συντροφιά, ακόμα και στο δρόμο ή στο φτηνό, παγωμένο ξενοδοχείο Zenith.

O Γάλλος Oscar Coop-Phane ήταν μόνο 24 ετών όταν, το 2012 τιμήθηκε με το βραβείο Prix de Flore για την πρώτη του νουβέλα, το Zenith Hotel. Το βιβλίο μεταφράστηκε στα αγγλικά και κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάρτιο στο αγγλόφωνο κοινό από τις ανεξάρτητες εκδόσεις Arcadia, και, φυσικά, δεν πέρασε απαρατήρητο. Ο νεαρός Coop-Phane συνέπτυξε σε λιγότερες από εκατό σελίδες τη μοναξιά των κατοίκων μίας μεγαλούπολης, μαζί με το  εν πολλοίς άγνωστο, βρώμικο πρόσωπο της Πόλης του Φωτός. Η δομή του Zenith Hotel είναι μία κλειδαρότρυπα στις σκέψεις των περιστασιακών ενοίκων του, αλλά και της Nanou, της πόρνης που είναι εκεί όταν ξεσπούν, εκτονώνονται, αποδρούν.

OSCAR COOP  PHANEΤο σύντομο βιβλίο του Oscar Coop-Phane θυμίζει νουβέλα μεγαλύτερων  – σε ηλικία και εκτόπισμα –  Γάλλων συγγραφέων, όπως τους Προσκεκλημένους του Pierre Assouline, και, προσωπικά, μου θύμισε έντονα σε ατμόσφαιρα και ύφος γραφής το Café της Χαμένης Νιότης του νομπελίστα Patrick Modiano – ίσως γιατί το διάβασα πολύ πρόσφατα. Σε κάθε περίπτωση, το Zenith Hotel είναι ένα βιβλίο αυθεντικά γαλλικό, όχι τόσο ως θεματολογία όσο ως απόδοση.

Η Nanou, κοινός τόπος συζύγων, εφήβων, δασκάλων, μηχανόβιων, έχει φωνή πιο στεγνή από τον κάθε έναν τους, όχι γιατί δεν αισθάνεται, αλλά γιατί έχει αποδεχτεί τη μοναξιά της. Αντίθετα, οι πελάτες, όλοι εκείνοι που δεν ζουν στο παγωμένο, βρώμικο ξενοδοχείο Zenith, αλλά επιστρέφουν στην αγκαλιά της γυναίκας, της μητέρας και των φίλων τους, ξεγυμνώνονται κυριολεκτιά και μεταφορικά προδοκώντας μία αλλαγή στην ανυπόφορα προβλέψιμη ζωή τους. Στο Zenith Hotel, κάπου πίσω από την rue d’ Amsterdam, συναντώνται όλα τα arrondissements του Παρισιού και γίνονται ένα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s