Γράμμα από τον παγωμένο Βορρά

burial-rites«Είπαν ότι πρέπει να πεθάνω. Είπαν ότι έκλεψα την ανάσα άλλων ανθρώπων και τώρα πρέπει κι αυτοί να κλέψουν τη δική μου.» 

Έτσι ξεκινούν τα Έθιμα Ταφής της Hannah Kent, τα οποία κυκλοφόρησαν από τις Εκδόσεις Ίκαρος σε μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου την περασμένη μόλις εβδομάδα.

Ίσως η καλύτερη συμβουλή που μπορεί να σου δώσει κανείς εάν πρόκειται να διαβάσεις το βιβλίο αυτό είναι να γνωρίζεις το δυνατόν λιγότερα για το πραγματικό περιστατικό στο οποίο βασίζεται: Τοποθετημένα στο βαρύ ισλανδικό χειμώνα του 1829, τα Έθιμα Ταφής επαναπροσεγγίζουν την υπόθεση μίας γυναίκας η οποία κατηγορήθηκε για τον αποκεφαλισμό δύο ανδρών σε ένα απομονωμένο αγροτόσπιτο. Ελλείψει γυναικείων φυλακών στην Ισλανδία και εν αναμονή της ποινής της,  η κατηγορούμενη θα διαμείνει στη φάρμα ενός αξιωματικού, ανεπιθύμητη φιλοξενούμενη ανάμεσα στη γυναίκα και τις δύο μικρές του κόρες. Καθώς η εκτέλεση της ποινής καθυστερεί και ο παγετώνας δίνει τη θέση του στην άνοιξη κι έπειτα στο καλοκαίρι, η κατηγορούμενη θα βρει απρόσμενους συμμάχους στον αγώνα της για σωματική και ψυχική ελευθερία.

art-Hannah-20Kent-620x349Η αληθινή αυτή ιστορία συνάρπασε τη Hannah Kent όταν επισκέφθηκε την Ισλανδία σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών. Ποιος θα μπορούσε να την αδικήσει; Η ιστορία της Agnes Magnúsdóttir δεν είναι μόνο μία ακραία υπόθεση διπλής ανθρωποκτονίας ή μία υπόθεση καταδικασμένου έρωτα, αλλά αποτελεί και μία ενδιαφέρουσα περίπτωση γυναικείας καταδίκης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το συγγραφικό στοίχημα που κερδίζει η Hannah Kent ήταν πολύ φιλόδοξο: Η νεαρή Αυστραλή συγγραφέας επιδιώκει να επανεξετάσει και να αφηγηθεί μία υπόθεση 200 ετών η οποία έλαβε χώρα στην άλλη άκρη του κόσμου της, ενσωματώνοντας στη μυθοπλασία πραγματικά τεκμήρια από χειρόγραφα, αρχειακό υλικό και επιγραφές. Η Kent χρησιμοποιεί τις καιρικές συνθήκες – το χιόνι, τον πάγο, την ομίχλη – και τις αγροτικές εργασίες  – το κούρεμα, το άρμεγμα, τη σφαγή των ζώων – για να δώσει ρυθμό σε μία αφήγηση πολυφωνική αλλά, εν πολλοίς, εσωτερική. Τα Έθιμα Ταφής μιλούν για την προσωπική ελευθερία σε έναν χώρο τόσο περιορισμένο όσο ο κοινόχρηστος οντάς ενός φτωχού αγροτόσπιτου, για τη συλλογική ελευθερία σε μία κοινωνία ενός μικρού παγωμένου νησιού στη μέση του ωκεανού.

Το συγγραφικό αυτό ντεμπούτο της Hannah Kent απέσπασε συνολικά δεκατρείς υποψηφιότητες λογοτεχνικών βραβείων παγκοσμίως, ενώ η 29χρονη συγγραφέας κατόρθωσε να πάρει στο σπίτι της επτά από αυτά. Τα Έθιμα Ταφής είναι ένα βιβλίο γενναίο, καθηλωτικό και τρομακτικό, είναι ασφυκτικό και σκοτεινό, αλλά και τόσο λυρικό, ποιητικό, υπέροχο. Είναι από τα ωραιότερα βιβλία που διάβασα τελευταία, ένα μικρό ατμοσφαιρικό ταξίδι στην ανδροκρατούμενη Ισλανδία της σκληρής περιόδου της κυριαρχίας της Δανίας. Μην το χάσετε.

Υ.Γ. Το βιβλίο, το οποίο πρόκειται να μεταφερθεί σύντομα και στη μεγάλη οθόνη, ενέπνευσε θεαματικά σχεδόν όλους τους καλλιτέχνες που καταπιάστηκαν με το εξώφυλλό του:

Burial-rites-banner (1)Προσωπικά, τα βρίσκω όλα εξαιρετικά – η δουλειά, όμως, του Χρήστου Κούρτογλου για τις Εκδόσεις Ίκαρος παραμένει κατά τη γνώμη μου ασύγκριτη.

2 thoughts on “Γράμμα από τον παγωμένο Βορρά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s