Οι Ιστορίες μιας Πόλης

φωτογραφία-4

Η τελευταία φορά που χρειάστηκε να γράψω ο,τιδήποτε απολύτως σχετικό με το αντικείμενο που έχω σπουδάσει, τη μελέτη κι ερμηνεία του αρχαίου κόσμου, ήταν το 2009 για μία ανακοίνωση σε ένα συνέδριο στη Σπάρτη. Εκεί, θυμάμαι, είχα μιλήσει για κάποιες κορινθιακές ταφές της κλασικής περιόδου και είχα αρκετό άγχος γιατί ήξερα ήδη από τότε πως τα ειδικότερα ενδιαφέροντά μου είχαν αρχίσει να στρέφονται προς μία άλλη, εν πολλοίς αχαρτογράφητη περιοχή, τα digital humanities.

Όταν, λοιπόν, τον περασμένο Μάιο βρέθηκα στα γραφεία του περιοδικού LIFO να συζητάω για μία επικείμενη ειδική έκδοση αφιερωμένη εξ’ ολοκλήρου στην Αρχαία Αθήνα, αισθάνθηκα ταυτόχρονα μια άγρια χαρά ανάμεικτη με μία δειλή αμηχανία. Οι άνθρωποι του περιοδικού ήξεραν ακριβώς τι ήθελαν: ένα τεύχος γεμάτο γνωστές και άγνωστες πτυχές της ζωής στην πόλη μας κατά την αρχαιότητα: φαγητό, χλωρίδα, σεξ, αντικείμενα, πρόσωπα, ήμασταν, μας είπαν, ελεύθεροι – αρκεί να πετυχαίναμε κάτι δύσκολο: επιστημονική ακρίβεια και πρωτοτυπία. Γρίφος.

Παρέα μου στον επιστημονικό συντονισμό του τεύχους, δύο αρχαιολόγοι. Τον Κώστα Πασχαλίδη τον γνωρίζω και τον εκτιμώ χρόνια, από τότε που ακολουθούσαμε γεωμετρικά μονοπάτια στην Ιθάκη. Η Βασιλική Πλιάτσικα, από την άλλη, ήταν παντελώς άγνωστη σε μένα, ακόμα και ως όνομα.

Κοιτάζοντας τώρα την πρώτη λίστα με τις ιδέες για τα θέματα του τεύχους, παρατηρώ ότι η ομάδα δούλεψε συντονισμένα από την αρχική κιόλας συνάντηση – να είναι λίγο ποπ αλλά όχι πολύ, να βασίζεται σε αντικείμενα αλλά να μην αντιγράψουμε το A History of the World in 100 objects του Βρετανικού Μουσείου, να είναι άγνωστες πλην όμως όχι δυσνόητες ιστορίες, να μην παραλείψουμε τα βασικά αλλά να μην συμπεριλάβουμε απαραίτητα τον Παρθενώνα.

Οι άνθρωποι του LIFO δούλεψαν μαζί μας συγκινητικά: Ο Μιχάλης Μιχαήλ έδωσε έναν αγώνα δρόμου ταχύτητας και αντοχής μαζί, συγκεντρώνοντας οπτικό υλικό και δικαιώματα για τη χρήση της κάθε μιας εικόνας που αποφασίζαμε ξαφνικά να συμπεριλάβουμε. Το κρανίο του Σοφοκλή. Το κόκκαλο της φάλαινας. Η χιονισμένη Αγορά. Κανείς θα μπορούσε να το περιγράψει ως αρχαιολογικό χούι. Ως άσκηση υπομονής – για τους άλλους: Τα θέλουμε όλα, τα θέλουμε από πολλές λήψεις, τα θέλουμε σε υψηλή ανάλυση και τα θέλουμε τώρα.

Μέσα στο καλοκαίρι ασχολήθηκα με το τεύχος όσο μπορούσα, που δεν ήταν αρκετό. Με την επιστροφή, ξεκίνησα να γράφω ένα κείμενο για τη γιορτή των Θαργηλίων – η σχέση θρησκείας και πολιτικής με ενδιέφερε πάντα, στο παρελθόν είχα ασχοληθεί με πολλές γιορτές της αρχαιότητας, και φαντάστηκα ότι θα μου ήταν ευκολότερο. Δεν ήταν. Το μυαλό είχε ξεχάσει να επεξεργάζεται τέτοια πληροφορία. Χρειάστηκε να ξαναγράψω το κείμενο αρκετές φορές ώστε να είμαι έτοιμη να το δείξω σε κάποιον. Και μετά, όλα κύλησαν απλά: Τα υπόλοιπα δύο κομμάτια, ένα για τις καύσιμες ύλες κι ένα για τον Αλκιβιάδη γράφτηκαν ευκολότερα, τα απόλαυσα περισσότερο, και σχεδόν στενοχωρήθηκα όταν είχα πια τελειώσει – ήταν σαν να είχα γυρίσει από μία εκδρομή στα μέρη από όπου προέρχομαι. Σαν να είχα επιστρέψει για λίγο στο σπίτι μου.

Το τεύχος του LIFO για την Αρχαία Αθήνα κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα, κανείς μπορεί να το διαβάσει ολόκληρο ηλεκτρονικά εδώ, και πρόκειται, νομίζω για κάτι πραγματικά σπάνιο – αρχαιολόγοι, φιλόλογοι και ιστορικοί ένωσαν το κέφι τους με δημοσιογράφους και καλλιτέχνες προκειμένου να μοιραστεί δωρεάν στους δρόμους της πόλης ένα αφιέρωμα στο παρελθόν της.

Διαβάστε το και πείτε μου πώς σας φάνηκε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s