Αθήνα, πάντα

Πηγαίνοντας να συναντήσω τον πρώτο από τους 70 ξένους συνεργάτες που θα έρχονταν στην Αθήνα για την ετήσια συνάντηση ολομέλειας ενός ευρωπαϊκού έργου στο οποίο συμμετέχω, παρατήρησα τον ουρανό. Σκέφτηκα πως οι Γάλλοι θα αισθάνονταν σαν το σπίτι τους: ήταν βγαλμένος από πίνακα του Μονέ.
Πηγαίνοντας να συναντήσω τον πρώτο από τους 70 ξένους συνεργάτες που θα έρχονταν στην Αθήνα για την ετήσια συνάντηση ολομέλειας ενός ευρωπαϊκού έργου στο οποίο συμμετέχω, παρατήρησα τον ουρανό. Σκέφτηκα πως οι Γάλλοι θα αισθάνονταν σαν το σπίτι τους: ήταν βγαλμένος από πίνακα του Μονέ.
Ο Άλιστερ με ρώτησε εάν τρώγονται τα πορτοκάλια των δέντρων της πόλης. Του εξήγησα τη διαφορά με τα νεράτζια, και, αφού σκέφτηκε λίγο, απάντησε "τότε εσείς πρέπει να τρώτε και ωραίες μαρμελάδες!".
Αφού με χαιρέτησε, ο Άλιστερ μου είπε πως η πόλη μυρίζει άνοιξη. Με ρώτησε εάν τρώγονται τα πορτοκάλια των δέντρων της πόλης. Του εξήγησα πως αυτά είναι νεράτζια, και, αφού σκέφτηκε λίγο, απάντησε «τότε εσείς πρέπει να τρώτε ωραίες μαρμελάδες!».
Εάν, πριν από πέντε χρόνια, μου έλεγες ότι η Αθήνα θα μπορούσε να φιλοξενήσει μία τόσο σημαντική συνάντηση, θα γελούσα ειρωνικά. Κοιτάζοντας τόσους πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω να μαζεύονται για ένα πρώτο ποτό το βράδυ πριν τη συνάντηση, είπα στον εαυτό μου πως τελικά τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Εάν, πριν από πέντε χρόνια, μου έλεγες ότι η Αθήνα θα μπορούσε να φιλοξενήσει μία τόσο σημαντική συνάντηση, θα γελούσα ειρωνικά. Κοιτάζοντας τόσους πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω να μαζεύονται για ένα πρώτο ποτό το βράδυ πριν τη συνάντηση, είπα στον εαυτό μου πως τελικά τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Ακόμα και όσο οργανώναμε τη συνάντηση, δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Ακόμα και όσο οργανώναμε τη συνάντηση, δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Η δουλειά της διοργάνωσης κράτησε πολλούς μήνες, αλλά ήταν ένα ωραίο ταξίδι με τους καλύτερους συνεργάτες που θα μπορούσε ποτέ να ελπίσει πως θα έχει δίπλα του - εντός κι εκτός Ελλάδας.
Η δουλειά της διοργάνωσης κράτησε πολλούς μήνες, αλλά ήταν ένα ωραίο ταξίδι με τους καλύτερους συνεργάτες που θα μπορούσε ποτέ κανείς να ελπίσει πως θα έχει δίπλα του – εντός κι εκτός Ελλάδας.
Όταν, την Τρίτη το πρωί, τους είδα όλους καθισμένους μέσα στην αίθουσα, συνειδητοποίησα ότι τα καταφέραμε.
Όταν, την Τρίτη το πρωί, τους είδα όλους καθισμένους μέσα στην αίθουσα, συνειδητοποίησα ότι τα καταφέραμε.
Ακούσαμε πολλά και πολύ σημαντικά νέα.
Ακούσαμε πολλά και πολύ σημαντικά νέα.
Μας μίλησαν άνθρωποι που κρατούν στα χέρια του ένα κομμάτι της πολιτιστικής διαχείρισης της χώρας.
Μας μίλησαν άνθρωποι που κρατούν στα χέρια του ένα κομμάτι της πολιτιστικής διαχείρισης της χώρας.
Άνθρωποι που ξεκινούν έναν νέο κύκλο την καριέρα τους στη Διεύθυνση της Εθνικής μας Βιβλιοθήκη.
Άνθρωποι που ξεκινούν έναν νέο κύκλο την καριέρα τους στη Διεύθυνση της Εθνικής μας Βιβλιοθήκης.
Αλλά και άνθρωποι που η καριέρα τους είναι ακόμα στην πολύ αρχή.
Αλλά και άνθρωποι που η καριέρα τους είναι ακόμα στην πολύ αρχή.
Έγιναν οι πιο απρόσμενες συζητήσεις.
Έγιναν οι πιο απρόσμενες συζητήσεις.
Αργότερα, στο Μουσείο της Ακρόπολης, μιλήσαμε για τα χρώματα των γλυπτών, τη συγκίνηση πίσω από τις επιτύμβιες στήλες, και, βέβαια, τα Μάρμαρα. Χαζεύοντας την Αθήνα που απλωνόταν μπροστά μου, ο Νόρμαν ήρθε δίπλα μου και μου είπε πως είναι πολύ παράξενο το πόσο ήρεμη φαίνεται μία τόσο πολύβουη πόλη από ψηλά.
Αργότερα, στο Μουσείο της Ακρόπολης, μιλήσαμε για τα χρώματα των γλυπτών, τη συγκίνηση πίσω από τις επιτύμβιες στήλες, και, βέβαια, τα Μάρμαρα. Χαζεύοντας την Αθήνα που απλωνόταν μπροστά μου, ο Νόρμαν ήρθε δίπλα μου και μου είπε πως είναι πολύ παράξενο πόσο ήρεμη μπορεί να φαίνεται μία τόσο πολύβουη πόλη από ψηλά.
Το βράδυ βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να εξηγώ τι είναι η φάβα και πώς μεταφράζεται το "νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί".
Το βράδυ βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να εξηγώ τι είναι η φάβα και πώς μεταφράζεται το «νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί».
Την Τετάρτη το μεσημέρι, λίγο πριν η συνάντηση τελειώσει, σκέφτηκα και πάλι κάτι που τελευταία μου έρχεται συχνά στο μυαλό: είναι σπάνιο πράγμα η χημεία στη δουλειά. Και ακόμη σπανιότερες οι στιγμές που έχεις την ευκαιρία να δουλέψεις μαζί με τόσους υπέροχους ανθρώπους στην ομορφότερη πόλη του κόσμου.
Την Τετάρτη το μεσημέρι, λίγο πριν η συνάντηση τελειώσει, σκέφτηκα και πάλι κάτι που τελευταία μου έρχεται συχνά στο μυαλό: είναι σπάνιο πράγμα η χημεία στη δουλειά. Και ακόμη σπανιότερες οι στιγμές που έχεις την ευκαιρία να δουλέψεις μαζί με τόσους υπέροχους ανθρώπους στην ομορφότερη πόλη του κόσμου.
Advertisements

3 thoughts on “Αθήνα, πάντα

  1. Εκτός του οτι είσαι απίστευτα τυχερή προφανώς προσπάθησες και πάρα πολύ στη ζωή σου ώστε να έχεις τέτοια ανταμοιβή. Συγχαρητήρια από εμένα που βλέπω την Αθήνα σαν την χειρότερη Ευρωπαϊκή πόλη και που οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζομαι είναι ότι πιο αστοιχείωτο υπάρχει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s