Στο Århus

20131220-133124.jpg
Στο τραίνο από το αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης δεν κατάφερα να δω πολλά. Μόνο το φεγγάρι και το νερό. Αργότερα, η Marianne μου είπε πως διασχίσαμε τούνελ και γέφυρες περνώντας από το ένα νησί στο άλλο. Κάτι θα ήξερε: Κάνει το τετράωρο αυτό ταξίδι τρεις φορές την εβδομάδα.
20131220-133138.jpg
Διάβαζα το βιβλίο μου και παρατηρούσα την κοπέλα που καθόταν απέναντί μου. Μου άρεσε πολύ – έπλεκε, έστριβε τα κοτσίδια της και άκουγε μουσική από τα ακουστικά της. Κανονικά δεν θα ήξερα τι άκουγε, εάν δεν τραγουδούσε τόσο δυνατά – άκουγε το Thunder Road.
20131220-133203.jpg
Το πρώτο πρωινό που ξύπνησα στο Aarhus νόμιζα ότι βρισκόμουν σε ταινία επιστημονικής φαντασίας: Η ώρα ήταν 8.30, έξω ήταν νύχτα, και τα γραφεία του απέναντι κτηρίου ήταν ήδη γεμάτα.
20131220-133217.jpg
Βρεθήκαμε στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου καθ’ οδόν προς την αίθουσα της συνεδρίασης. Δεν παρατήρησα τα βιβλία αλλά τους καναπέδες, τις πολυθρόνες και τα σκαμπό.
20131220-133228.jpg
Στο πολυβραβευμένο Centre for Advanced Visualization and Interaction, το γνωστό ως CAVI, στο οποίο φιλοξενηθήκαμε, το state of the art βρήκε την πραγματική φωλιά του.
20131220-133244.jpg
Είδαμε τρισδιάστατες αναπαραστάσεις του παλιού Aarhus.
20131220-133318.jpg
Είδαμε απερίγραπτες τρισδιάστατες προβολές πάνω σε ένα κατά τα άλλα αδιάφορο άγαλμα του Χόλγκερ του Δανού (κι εγώ σκεφτόμουν τι όμορφο θα ήταν να γίνονταν παρόμοιες προβολές στα αρχαιοελληνικά γλυπτά).
20131220-133303.jpg
Μπήκαμε στο μπλε δωμάτιο κι αρχίσαμε να φωτογραφίζουμε τους εαυτούς μας στην οθόνη: Βρισκόμασταν μέσα σε έναν αλευρόμυλο!
20131220-133343.jpg
Τα lego σε αυτό το τραπέζι ήταν όλα άσπρα.
20131220-133404.jpg
Στο μέλλον οι Dj θα παίζουν ομαδικά ηλεκτρονική μουσική από τεράστια φωτεινά τραπέζια. Το μόνο που θα χρειάζεται να κάνουν θα είναι να μετακινούν κάτι παράξενους κύβους.
20131220-133435.jpg
Μόλις τελείωσε η συνάντηση έκανα μία βόλτα στο κέντρο της πόλης ενώ οι υπόλοιποι ξεκουράζονταν. Είχα ανάγκη για κάτι πιο παραδοσιακό μετά από τόση τεχνολογία. Το θέατρο της πόλης ασφυκτιούσε και ήταν ό,τι έπρεπε.
20131220-134451.jpg
Το Aarhus είναι γεμάτο κανάλια και φωτάκια. Αλλά δεν μοιάζει με το Άμστερνταμ. Ούτε με την Κοπεγχάγη. Και είναι ομορφότερο από το Γκαίτεμποργκ.
20131220-134517.jpg
Στο φαγητό χρειαστήκαμε μετάφραση, αλλά τα καταφέραμε. Αποφάσισα, όμως, ότι το ωμό αρνί δεν είναι για μένα. Για πρώτη μου φορά ζήλεψα τους χορτοφάγους.
20131220-134532.jpg
Η επίσκεψη στο ARoS, το διάσημο μουσείο σύγχρονης τέχνης του Aarhus, ήταν το δώρο στον εαυτό μου μετά το τέλος της δουλειάς. Το πλησίασα εντυπωσιασμένη από το φουτουριστικό δαχτυλίδι που στεφάνωνε την οροφή του.
20131220-134546.jpg
Η περιοδική έκθεση του Kay Christensen με θέμα «The Eternal Fairy Tale» ήταν για μένα μία τεράστια αποκάλυψη. Μορφές απούσες, σχεδόν καφκικές και ταυτόχρονα αιθέριες γέμιζαν τους πίνακες του διάσημου Δανού ζωγράφου. Ένιωσα την έξαψη εκείνη που μόνο η τέχνη προκαλεί.
20131220-135104.jpg
Εκφραστικότητα, χρώματα και αφήγηση μπλέκονταν υπέροχα στους πίνακές του.
20131220-135121.jpg
Οι επιλογές του διευθυντή του Μουσείου στην έκθεση «DIRECTOR’S CHOICE 7–9–13» με εξέπληξαν λίγο. Στην ενότητα «Κόλαση» στάθηκα προβληματισμένη.
20131220-135140.jpg
Το έργο «Η Θυσία του Αλόγου» του διφορούμενου Bjørn Nørgaard περιελάμβανε κομμάτια αλόγων σε φορμόλη.
20131220-135206.jpg
Ανέβηκα προς τα πάνω. Τον Olafur Eliasson τον πρωτοθαύμασα στο Weather Project στο Turbine Hall της Tate Modern το 2003. Τότε είχα σταθεί κάτω από τον πελώριο μπρούτζινο ήλιο και κοιτούσα την απέραντη δύση που έντυνε με το φως της την είσοδο της Tate. Στο ARoS στάθηκα μπροστά στην πολυπρισματική εγκατάσταση κι άρχισα να τραβάω φωτογραφίες ανεξέλεγκτα με ενθουσιασμό.
20131220-135221.jpg
Ανεβαίνοντας στο Your Rainbow Panorama στην οροφή του ARoS μου κόπηκε, κυριολεκτικά, η ανάσα. Ο Olafur Eliasson είναι ένας μάγος, ένας μύστης του φωτός και του χρώματος, του design και της διαδραστικής εμπειρίας.
20131220-135251.jpg
Οι λέξεις και οι φωτογραφίες είναι λίγες, ελάχιστες.
20131220-135321.jpg
Κάθε στροφή μία έκπληξη.
20131220-135338.jpg
Είναι ωραίο ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα ενός μουσείου να λέγεται The Boy. Περιδιαβαίνεις τις αίθουσες ρωτώντας τους ανθρώπους «Excuse me, have you got any idea where the Boy is?» και όλοι χαμογελάνε. Αλλά απαντάνε.
20131220-135357.jpg
Το γιγάντιο γλυπτό του Αυστραλού Ron Mueck στοιχειώνει, προβληματίζει, ταράζει, προκαλεί μεγάλο θαυμασμό. Πέντε μέτρα θυμός και παράπονο.
20131220-135416.jpg
Έφαγα μόνη μου στο εστιατόριο του μουσείου και, λίγο πριν αναχωρήσω για το μακρύ ταξίδι προς αερδρόμιο της Κοπεγχάγης, ανέβηκα και πάλι στο Your Rainbow Panorama. Ήταν λίγο μετά τις τρεις το μεσημέρι κι ήλιος είχε ήδη αρχίσει να δύει. Η ιδιοφυία του μύστη Eliasson ξεδιπλώθηκε μπροστά μου σε όλο της μεγαλείο: Η εμπειρία στη δύση ήταν τελείως διαφορετική.
20131220-135428.jpg
Έκανα το γύρο για μία τελευταία φορά και σκεφτόμουν πόσο πολύ μου αρέσει αυτή η χώρα, πόσο προσπαθεί να δαμάσει το ατελείωτο χειμωνιάτικο σκοτάδι, το διαπεραστικό της κρύο, πόσες ομορφιές κρύβονται στους εσωτερικούς χώρους όταν εκείνοι είναι φτιαγμένοι με ταλέντο και κέφι.
20131220-135503.jpg
Πήρα μία τελευταία φωτογραφία του εαυτού μου στο μπλε, κι έφυγα αργά αργά προς το σιδηροδρομικό σταθμό.
Advertisements

One thought on “Στο Århus

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s