Ζοφερός Οίκος_01

017

Είναι σαφές από τις τρεις πρώτες φράσεις: Το βιβλίο αυτό είναι αρχετυπικό.

Όποιος έχει διαβάσει έστω και ελάχιστη σύγχρονη αγγλική λογοτεχνία, από τη Zadie Smith μέχρι τον MacEwan και τη Hilary Mantel θα το αναγνωρίσουν αμέσως – ο Dickens με το Bleak House θέτει την εμπνευσμένη βάση για όσα επιδιώκουν οι Βρετανοί συγγραφείς και όσα συναρπάζουν εμάς τους αναγνώστες.

London. Η πρώτη λέξη του πρώτου κεφαλαίου – το οποίο γνωρίζω ότι βασάνισε πολύ τον Dickens – ακολουθείται από την περιγραφή της ομίχλης, παραστατική αλλά και απολύτως μεταφορική, την εισαγωγή στη δικαστική υπόθεση των Jarndyce. Η λεπτή ειρωνεία, το χιούμορ, τα γλωσσικά παιχνίδια: Η μόνη λέξη που μου έρχεται στο νου είναι η απόλαυση. Με έπιασα να χαμογελάω μόνη μου στο μετρό, να διαβάζω και να ξαναδιαβάζω τη μαστοριά στη φράση

Never can there come fog too thick, never can there come mud and mire too deep, to assort with the groping and floundering condition which this High Court of Chancery, most pestilent of hoary sinners, holds this day in the sight of heaven and earth.

, και να μπαίνω στο δεύτερο κεφάλαιο αχόρταγα, για να συναντήσω τις λεπτοδουλεμένες περιγραφές του ζεύγους Dedlock.

Γίνεται ένας παραμυθάς να είναι και στοχαστής, λεξιπλάστης και να γράφει με τόση μαεστρία που λες δεν μπορεί να βγήκε από ανθρώπινο χέρι; Γίνεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s