Νέα αναμέτρηση

??????????Το γυροφέρνω εδώ και καιρό στο μυαλό μου. Ήθελα το χρόνο μου, κι ας μην τολμούσα να το παραδεχτώ: Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης του Οδυσσέα επέλεγα βιβλία που δεν ξεπερνούσαν τις 300 σελίδες. Ενίοτε βιβλία «εύκολα», «απλά», βιβλία που δεν ήθελαν κόπο. Άλλοτε, βιβλία απαιτητικότερα. Πάντως όλα τους σύντομα.

Αν και, από τις 17 Σεπτεμβρίου που τελείωσα τον Οδυσσέα, έπεσαν στα χέρα μου 1-2 εξαιρετικά βιβλία, κάτι έλειπε. Λες και ο Τζόυς ανέβασε τον πήχη, λες κι έλειπε ο στόχος. Πρέπει το διάβασμα να έχει στόχους; Ίσως όχι. Αλλά αυτό το καλοκαίρι κάτι άλλαξε στον τρόπο που βλέπω την ανάγνωση.

Από σήμερα και για όσο πάρει, λοιπόν, ξεκινάω μία νέα αναμέτρηση με ένα ακόμη σταθμό στην αγγλόφωνη λογοτεχνία, και πάλι στο πρωτότυπο κείμενο: Το Bleak House του Charles Dickens. Γνωρίζω ότι το κείμενο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, γνωρίζω ότι η γλώσσα του Dickens σε αυτό το βιβλίο είναι ιδιαιτέρως περίπλοκη, αλλά θα το προσπαθήσω.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί, είναι, απλώς, να μην τα καταφέρω. Αυτοί οι χειμωνιάτικοι μήνες προβλέπεται να έχουν ενδιαφέρον.

7 thoughts on “Νέα αναμέτρηση

  1. Παρακολουθούσα την αναγνωστική πορεία του Οδυσσέα μέσα από το blog και μου φαινόταν βουνό. To Bleak House που το διάβασα πριν από 5 περίπου χρόνια (το ξέρω γιατί ανά 5ετία με πιάνει η όρεξη για Dickens) μου φάνηκε εύκολο ως προς τη γλώσσα. Φυσικά έχει τις δυσκολίες του γιατί είναι Dickens και έχει 1000 χαρακτήρες και ιστορίες που μπλέκονται. Σαν σύγκριση να πω ότι με είχε δυσκολέψει η γλώσσα στο Middlemarch και το Absalom, Absalom! Ειδικά το δεύτερο προχωρούσε με ρυθμό 10 σελίδες/βδομάδα κάποια περίοδο.

    1. Faulkner έχω διαβάσει μόνο το As I lay dying, στο πρωτότυπο βέβαια, και δεν με δυσκόλεψε. Το Middlemarch δεν το έχω διαβάσει.
      Το πρόβλημά μου, ή μάλλον η αγωνία μου με αυτά τα βιβλία δεν είναι μόνο η γλώσσα. Είναι ο όγκος που με αποθαρρύνει, αλλά και η φήμη τους, που μου προκαλεί δέος…

      1. Κι εγώ αυτά που αναφέρω τα έχω διαβάσει στο πρωτότυπο. Ο όγκος είναι ένα θέμα, αλλά ο Dickens φεύγει σαν νεράκι. Και το λέω εγώ που γενικά δεν μ’αρέσει ο Dickens.

        Το καλό είναι ότι τα συγκεκριμένα βιβλία τα ξεκίνησα χωρίς να έχω ακούσει κάτι για τη φήμη τους. Βέβαια στη συνέχεια τα βρήκα μπαστούνια, αλλά έφτασα μέχρι το τέλος.

  2. Το Bleak House το έχω στα σχέδια από καιρό αλλά ακόμα είμαι σε φάση να το κοιτάω, να το ξανακοιτάω αλλά να μην το ακουμπάω… μπορεί και να το τολμήσω τώρα που το τολμάς κι εσύ, αλλά φοβάμαι ότι η καθημερινότητά μου θα με αποθαρρύνει. Για να δούμε!

    (σκέψου να το τελείωσω πριν το 1q84 που έχω αρχίσει από το καλοκαίρι αλλά δεν το παλεύω άλλο!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s