Στον ουρανό σου θέλω απόψε ν’ ανεβώ, να σε βρω

sokratis-malamas-theatro-ton-agron-2013Την πρώτη φορά που το άκουσα νόμιζα ότι επί τριώρου άκουγα το ίδιο τραγούδι σε επανάληψη.

Ήταν το 2005, στην Πέτρα. Θυμάμαι πως έπινα το ένα ουίσκι μετά το άλλο σε πλαστικά ποτηράκια από το κυλικείο, μπας και μου περάσει ένας πόνος στο φρονιμίτη. Είχε καύσωνα. Βγαίνοντας από το Θέατρο, ο Μίλτος μου είπε πως «για να καταλάβεις κάθε τραγούδι πρέπει να το ακούσεις 300 φορές». Ένοιωσα λες και με καταδίκαζαν σε αργό θάνατο.

Οκτώ χρόνια μετά, σκέφτομαι πως ο Μίλτος δεν είχε άδικο τελικά. Θα του το έλεγα απόψε, αν δεν είχαμε χαθεί ήδη εδώ και χρόνια. Το κάθε τραγούδι είναι μια άλλη ιστορία. Από το Ζυγό μέχρι τα Τζουμέρκα, και από τα Τέμπη ως τους Βράχους.

Δεν τον ακουλουθούσα από τα φοιτητικά μου χρόνια, δεν τον παρακολουθώ σε κάθε του εμφάνιση – Ξέρω, όμως, ότι σήμερα δεν υπάρχει κανείς που να τραγουδάει σαν κι εκείνον, λες και ο κάθε στίχος δεν είναι μόνο οι λέξεις του, αλλά και όλα όσα έπρεπε να συμβούν πριν γραφτεί.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s