Γιατί δεν μου άρεσε το Gone Girl

ESQ-GONE-GIRL-1012-XLG***ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Παρακάτω ακολουθούν spoilers!!! Εάν δεν έχεις διαβάσει το Gone Girl της Gillian Flynn σταμάτα αμέσως εδώ, αλλιώς να ξέρεις ότι θα μάθεις και όσα δεν πρέπει να ξέρεις, άσε που θα σου χαλάσει και την εμπειρία της ταινίας που αναμένεται σύντομα!***

Προτού ξεκινήσω να απαριθμώ τους λόγους που με οδήγησαν στην εντύπωση ότι το bestseller της Gillian Flynn είναι ακόμα ένα βιβλίο του είδους του και τίποτα το σπουδαίο, τονίζω ότι διάβασα το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο και όχι τη μετάφραση της Βάσιας Τζανακάρη, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με τίτλο Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε, συνεπώς δεν έχω γνώμη για το ελληνικό κείμενο.

ToKoritsiPouExafanistike_bΠαρόλο που είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο της Flynn, Sharp Objects, προ πενταετίας, όταν, δηλαδή, κυκλοφόρησε, και το είχα βρει μάλλον μέτριο, άνοιξα το Gone Girl με μεγάλες προσδοκίες. Πώς θα μπορούσα να μην είμαι περίεργη, άλλωστε; Το Gone Girl είχε εκτοξεύσει τις πωλήσεις του στο διάστημα, οι απανταχού βιβλιοκριτικοί υποκλίνονταν, ενώ οι αναγνώστες παραληρούσαν στο άκουσμα της ιστορίας της εξαφάνισης της Amy ανήμερα της επετείου του γάμου της με τον Nick.

Διάβασα το βιβλίο πολύ γρήγορα. Αυτή είναι η βασική του αρετή: Το Gone Girl είναι ένα γνήσιο page turner, θέλεις, πράγματι, να μάθεις τι θα γίνει στο τέλος.

Στο τέλος.

Και, σε αυτό το σημείο, ακολουθούν οι λόγοι που βρήκα το βιβλίο μετριότατο (αν δεν είχα πάει διακοπές και δεν ήμουν τόσο χαλαρή όσο τώρα θα το είχα βρει κακό, αλλά εντάξει).

  • Η περίφημη ανατροπή που – και καλά – σε χτυπάει κατακούτελα στη μέση του βιβλίου, δεν είναι ανατροπή. Έχω μάρτυρες. Στις πέντε πρώτες σελίδες του βιβλίου είπα σε μία φίλη ότι «να δεις, αυτή έφυγε μόνη της και έχει στήσει το όλο πράγμα για να τον εκδικηθεί για κάτι». Σιγά τα ωά. Τρία βιβλία του Harlan Coben να έχεις διαβάσει, αυτό το μυρίζεσαι από τις ευχαριστίες του βιβλίου, δεν είναι ανάγκη να διαβάσεις 200 σελίδες. Όποιος πει ότι έπεσε από τα σύννεφα, είναι πολύ τυχερός, διότι έχει, φαίνεται, πολλά βιβλία μπροστά του που θα τον εκπλήξουν με τον ίδιο υπέροχο τρόπο.
  • Η πλοκή του βιβλίου είναι απλά αδύνατο να συμβεί. Αδύνατο. Από ένα σημείο γελούσα διαβάζοντας πώς η Amy έστησε την εγκυμοσύνη της χρησιμοποιώντας το τεστ εγκυμοσύνης με τα ούρα της αφελούς γειτόνισσας. Μα είναι ποτέ δυνατόν;
  • Αν και η Flynn έκανε φιλότιμες προσπάθειες να δώσει μισή ακόμη διάσταση στους απολύτως μονοδιάστατους ήρωές της, απέτυχε. Εντάξει, μας λέει για τα προβλήματα του Nick με τον πατέρα του. Και ναι, μας λέει και για τους γονείς της Amy που ήταν η ρίζα του εγκληματικού της χαρακτήρα, αλλά γιατί; Επειδή φιλιούνταν στα πάρτυ και ήταν επιτυχημένοι συγγραφείς; Ε, όχι ρε παιδιά, μισό λεπτό. Ακόμα και το Meet the Parents είχε μεγαλύτερη εμβάθυνση στις σχέσεις ηρώων με τους γονείς τους.
  • Φιλολογικά, το κείμενο δεν είχε καμία απολύτως αξία. Αυτό θα το συγχωρούσα, άλλωστε πρόκειται περί ενός ακόμη crime, αλλά οι εναλλασσόμενες οπτικές του Nick και της Amy αποδίδονται λογοτεχνικά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Εάν κάθε κεφάλαιο δεν είχε τίτλο το όνομα του ήρωα, θα καταλάβαινα ποιος μιλάει μετά την πρώτη σελίδα.
  • Προσωπική, τελείως, άποψη: Το βιβλίο αυτό που μάγεψε κοινό και κριτικούς γράφτηκε εξ’ αρχής για να γίνει ταινία. Διαβάζοντάς το, ήταν σαν να βλέπω μία ταινία που θα μπορούσε να είναι ένα καλό θριλεράκι (δεν θα συνταράξει τα πλήθη όπως π.χ. η Σιωπή των Αμνών, αλλά θα κόψει πολλά εισιτήρια). Το παρελθόν της Gillian Flynn, η οποία για χρόνια υπήρξε τηλεκριτικός στο Entertainment Weekly, δεν κρύβεται δυστυχώς. Ο υποτιθέμενα-διφορούμενος-αλλά-κατά-βάση υστερικός επίλογος του δράματος είναι τραβηγμένος από τα μαλλιά, δεν αναπτύσσεται όσο πρέπει, είναι λίγο πρόχειρος. Η Flynn το αφήνει, φαίνεται, στο μουσικοσυνθέτη της κινηματογραφικής μεταφοράς να ντύσει τους απότομους τίτλους τέλους με μία δυναμική μελωδία.

Having said all that, που θα έλεγε και η Amy, είμαι περίεργη να δω την ταινία, στην οποία θα πρωταγωνιστούν δύο ηθοποιοί που όχι μόνο είναι κατάλληλοι για τους ρόλους, αλλά και κούκλοι. Σημαντικό κι αυτό.

NEOa0ultbVHdRT_1_1

gone-girl-rosamund-pike-ftr

 

16 thoughts on “Γιατί δεν μου άρεσε το Gone Girl

  1. λοιπόν κι εμένα με απογοήτευσε σχετικά το βιβλίο, σίγουρα όχι όσο περιγράφεις εσύ (δεν είμαι και πολύ φαν του είδους οπότε δεν έχω και τόση εμπειρία για να συγκρίνω), αλλά όντως μετά τα μέση είναι τρελό downhill. .

    έχω όμως την ελπίδα ότι θα βγει καλύτερο βιβλίο από ταινία: η Amy (μέχρι ενός σημείου) έχει αυτό το ψυχωσικά εμμονικό που λατρεύει στους χαρακτήρες του ο Fincher. αν καταφέρει λίγο να επιβληθεί στη διασκευή του σεναρίου από την Flynn (στο τέλος ο χαρακτήρας της και αυτά που κάνει είναι εντελώς αναληθοφανή και υπερβολικά), μπορεί να κάνει θαύματα.
    το κάστινγκ δε, κα τα πλη κτι κό. ο Ben Affleck έχει ΑΡΚΙΒΩΣ αυτή τη φάτσα του αντιπαθητικού ωραίου, και-καλά-καλού-παιδιού αλλά κατά βάθος μαλακάκου και η Rosamund όσο όμορφη πρέπει, θέλει μόνο λίγο τρέλα στο μάτι να βγάλει στο τέλος.

    1. Α, ναι. Προσυπογράφω, και εμπιστεύομαι τον Fincher. Το cast τρομερό όντως, θα πέσει και πολύ στάιλνγκ, αυτή νεοϋορκέζα κι έτσι κι αυτός παιδί από κωμόπολη που βάρεσε η κρίση. Όλα τα λεφτά.

  2. Θα συμφωνήσω μαζι σου οτι οντως δεν υπήρχε κάποια ανατροπή, άλλα το τελος θεωρώ οτι ήταν πολύ καλό και απρόβλεπτο δεδομένου του τι είχε προηγηθεί μεταξυ των 2.

  3. Ναι ρε παιδί μου! Μετα την «ανατροπή» (μπουαχαχα) τουλάχιστον υπήρχε η ελπίδα να την κάνει κομμάτια και να ΤΗΣ φορτώσει το έγκλημα, αλλά μπααααααααα
    Μακράν το χειρότερο βιβλίο του έτους … απαπαπα

  4. Το βιβλίο κυριολεκτικά με βασάνισε, το πάλευα 2 βδομάδες, βαρετό, φλύαρο, ανούσιο, δεν ξέρω χάρη ποιου ψυχαναγκασμού δεν το παράτησα. Το βρήκα κακό ούτε καν αδιάφορο ή μέτριο, κακό. Με ξαφνιάζουν οι κριτικές του γιατί δεν πιστεύω ότι δε μου άρεσε επειδή δε μου ταίριασε κτλ αλλά επειδή ήταν αντικειμενικότατα κακό. Τις τελευταίες 100 σελίδες τις «είδα» πεταχτά μόνο για να δω τι γίνεται στο τέλος, δεν άντεχα να διαβάσω κάθε λέξη. Μόνο αν τη σκότωνε θα μιλούσαμε για κάποια ανατροπή αλλά ούτε αυτό δε σκέφτηκε να κάνει! Σίγουρα δεν το λες αστυνομικό σε καμία περίπτωση, το χειρότερο βιβλίο που διάβασα για αυτή τη χρονιά!

  5. Εγώ το βρήκα εξαιρετικό. Πολύ πιο ώριμο από τα δυο πρώτα της. Είναι κι αυτό γραμμένο με το υπέροχο και μοναδικό ύφος της Φλυν – με αυτόν τον χειμαρρώδη συνειρμικό λόγο της- αλλά πάει πολύ παραπέρα. Πέρα από την αποτύπωση μιας σύγχρονης αμερικάνικης περιφέρειας (πάλι) και των ανθρώπων της, η ηρωιδα της είναι κτισμένη σε πολύ γερές βάσεις της συγκεκριμένης ψυχοπαθολογίας. Και θέλει μεγάλη μαστοριά να κτίσεις ένα καθηλωτικό μυστήριο (έστω, ακραίο -όπως άλλωστε και το «Dark Places») που να είναι ταυτόχρονα υλικό απολαυστικό στο διάβασμα -με ευφυϊα, με χιούμορ…Και όλα αυτά, για να ανακαλύψεις στο τέλος, ότι η Φλυν σκάρωσε απλά μια υπέροχη αλληγορία του γάμου. Όσο για την ταινία, θα είναι απλώς ένα άλλο έργο (κινηματογραφικής) τέχνης, μια που είναι άλλο το medium -ακόμη και με σενάριο γραμμένο από την ίδια.

  6. Να διατυπώσω μερικές παρατηρήσεις.Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο. Αλλά έχω δει την ταινία. οι Αθηναίοι έδιναν εξέχοντα ρόλο. Στην κάθαρση. Η οποία στην εν λόγω ταινία δεν επέρχεται ποτέ.
    Επίσης, όντας σινεφίλ θεωρώ ότι πράγματι δεν υπήρξε καμία ανατροπή διότι από την αρχή στο μυαλό μου έχω το ενδεχόμενο του να τα έχει στήσει η πρωταγωνίστρια.
    Η σκηνοθεσία ήταν καλή με fast paced plot αμερικάνικα και σωστά.
    Τέλος θεωρώ ότι πραγματικά μια ταινία που έχει. Όλα τα παραπάνω είναι το matchpoint. Ανατροπή,χαρακτήρες,πλοκή τα πάντα.Η μόνη του Γούντι που πραγματικά απόλαυσα.

  7. μηπως δεν σου αρεσε το βιβλιο.γιατι..(δεν εχω διαβασει το βιβλιο,εχω δει την ταινια) γιατι όπως ελεγα,εισαι φεμινιστρια και μισοανδριστρια?μηπως γιατι παρουσιαζει την γυναικα με το πραγματικο διαβολικο δαιμονιο προσωπο της?>μηπως επειδή παρουσιαζει την γυναικα σαν ένα φιλοχρηματο ψυχοπαθη πλασμα? μηπως??και ποσα ακομα μηπως..

    1. και τελος μηπως επειδή αποτυπωνει πλήρως την αμερικανικη κοινωνια?δηλαδη μισοανδρισμος μεχρι αηδιας,για όλα φταιει ο κακος ο αντρας!(εδώ γελανε και οι πετρες) και η αγαθη γυναικα είναι το θυμα,που την σκοτωσε ο κακος ο αντρας της και τωρα θα τον εξεφτελισουμε μεχρι θανατου χωρις ΑΠΤΑ στοιχεια.. μηπως επειδή το αποδομει μαεστρικα ο φιντσερ αυτό,,?και η συγραφεας επισης..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s