Οδύσσεια_18

2world

Την ιστορία την άκουσα για πρώτη φορά από τη Susan, καθηγήτρια Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Trinity College του Δουβλίνου και απόφοιτη Αγγλικής Φιλολογίας. Βρισκόμασταν στο κέντρο του Δουβλίνου, και εγώ είχα μόλις αρχίσει τον Οδυσσέα. Θα ήταν όλα τελείως γραφικά εάν, αντί για κόκκινο κρασί, πίναμε Guinness.

1080751_quarter

Προχθές η ιστορία επανήλθε στην προσοχή μου λόγω ενός εξαιρετικά καλογραμμένου μηνύματος που έλαβα στο μέηλ μου, το οποίο και αντιγράφω σχεδόν αυτούσιο:

Καλησπέρα,
θα είσαι διακοπές.

Αλλά δεν κρατιέμαι. Μετά και από το τελευταία σου post.

H ιστορία που θέλω να σου γράψω είναι εντυπωσιακή και αφορά τον αναγνωστικό άθλο σου και έχει να κάνει με ένα από τα πρωτοποριακά λογοτεχνικά έντυπα στα πρώτα βήματα του μοντερνισμού μεσοπολεμικά, με μεγάλη παράδοση στον αγγλόφωνο χώρο.

Το The little review το εκδίδει μια καλλονή της εποχής, η Margaret Anderson . Πρόκειται για ένα περιοδικό που χαράσσει τη δική του πρωτοπορία, φιλοξενώντας συγγραφείς μη αποδεκτούς από το τότε συντηρητικό λογοτεχνικό κατεστημένο, που όμως μετέπειτα θα αναγνωριστούν όπως οι T. S. Eliot, Wyndham Lewis, Mina Loy, Francis Picabia, Dorothy Richardson, May Sinclair, Gertrude Stein, W. C. Williams και W. B. Yeats.

Εκτός των άλλων, επιλέγει να δημοσιεύσει σε 23 συνέχειες τον Οδυσσέα του Joyce από τον Μάρτιο  του 1918 έως το 1920, πριν ακόμη εκδοθεί σε βιβλίο (1922). Στα 1920 οι εκδοτες δικάζονται από την περίφημη ΝΥ Society for the Suppression of Vice για τη σκηνή του αυνανισμού του πρωταγωνιστή, και χάνουν τη δίκη διακόπτοντας στη μέση το εντυπωσιακό και δύσκολο κεφάλαιο «Oxen of the Sun» (Βόδια του Ήλιου). Φυσικά το βιβλίο απαγορεύεται στην Αμερική.

LittleReview
Η παρουσίαση του κεφάλαιου στο περιοδικό δεν ολοκληρώνεται πότε: και άλλοι αναγνώστες , λοιπόν, πολλά πολλά χρόνια πριν από σένα, το εγκατέλειψαν στη μέση, μάλλον όχι ηθελημένα.

Η αναγνωστική σου συμπεριφορά μού θυμίζει λίγο τους αναγνώστες της πρώτης αυτής εμφάνισης του Οδυσσέα στο The little review, σε ασθματικές κοπιώδεις συνέχειες: παίρνουν κάθε τεύχος, και ξεκινούν να διαβάζουν το κάθε κεφάλαιο. Μοχθούν, το παλεύουν. Περιμένουν το επόμενο τεύχος και το επόμενο κεφάλαιο, την επόμενη πίστα, την επόμενη κορυφή να ανέβουν. Και κάπου εκεί που έχουν ανέβει στη μέση του πιο δύσκολου κεφαλαίου. Σταματάνε. Όλα.

Σε φιλώ

Ήταν ωραίο που η ιστορία αυτή, η οποία με βρήκε στην αρχή της ανάγνωσης, επανήλθε στα μέσα της. Είναι ωραίο που κυκλοφορούν τόσες πολλές αφηγήσεις για αυτό το σπουδαίο βιβλίο, και που οι φίλοι μου σπεύδουν να μου τις διηγηθούν.

Αυτό το βιβλίο μού έχει ομορφύνει τη ζωή με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s