Τελευταία Νέα από το Νότο

FD1

Αν κανείς με ρωτήσει ποιο είναι το απωθημένο μου, μπορεί να δώσω χίλιες δυο απαντήσεις, αλλά στο νου μου θα έχω πάντα δύο μόνο λέξεις: Λατινική Αμερική.

Μεγαλώνοντας, συνειδητοποιείς πως τα ταξίδια που δεν έκανες ποτέ χαράσσονται μέσα σου βαθύτερα κι από τους έρωτες που δεν ευδοκίμησαν . Ειδικά εάν κάποτε, χρόνια πριν, είχες στο χέρι ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για το Μεξικό, και κάποιον να σε περιμένει εκεί για να γυρίσετε την Ουρουγουάη και την Αργεντινή «με ένα παρεό», όπως σου είχε υποσχεθεί.

Με τα χρόνια, η πτήση που έφυγε χωρίς εμένα μέσα έλαβε στο μυαλό μου διαστάσεις τρομακτικές, σε αυτήν και στον προορισμό της συναντήθηκαν και ενώθηκαν όλα μου τα απωθημένα, όσα ήθελα να κάνω και δεν έκανα ποτέ – από την τρύπα στη μύτη, τα μαθήματα σουηδικών, μέχρι εκείνο το τελευταίο τηλεφώνημα. Τα απωθημένα μου στριμώχτηκαν κάτω από την ομπρέλα των δύο αυτών λέξεων: Λατινική Αμερική. 

Έκτοτε, κατά περιόδους πιάνω τον εαυτό μου να παθιάζεται με μικρά ή μεγάλα, διάφορα αντικείμενα, πρόσωπα ή δραστηριότητες που μου θυμίζουν το ταξίδι που δεν έγινε και όσα θα μπορούσαν να το είχαν ακολουθήσει. Για μήνες φορούσα ένα βραχιόλι πλεγμένο σε μια γειτονιά της Λίμα, κατόπιν εξάντλησα τα άπαντα του Μάρκες, έκανα μαθήματα μεξικανικής κουζίνας, ξεκίνησα ισπανικά, έμαθα απ’ έξω αυτό το τραγούδι:

Οποτεδήποτε ένας φίλος επέστρεφε από ένα ταξίδι στο Νότο της Αμερικής τον ανέκρινα για κάθε λεπτομέρεια. Ρωτούσα τι έτρωγε, αν το νερό είχε γεύση, κοιτούσα όλες τις φωτογραφίες του, τον παρατηρούσα ωσάν να κόμιζε αέρα από μία γη άπιαστη κι αλλόκοτη.

Όταν, πέρσυ, έχασα άλλη μία ευκαιρία για ένα ταξίδι στη Χιλή και το Περού, αποφάσισα ότι, όπως κάθε άνθρωπος έχει τα απωθημένα του, έτσι κι εμένα μου έμελλε αυτό να είναι για πάντα το δικό μου. Νόμιζα πως είχα ξεχάσει – μέχρι που έπιασα στα χέρια μου τα Τελευταία Νέα από το Νότο (Últimas Noticias del Sur) του Χιλιανού Λουίς Σεπούλβεδα, με τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Αργεντινού Ντάνιελ Μορτζίνσκι.

lns

 

Το 1996, οι δύο φίλοι ξεκίνησαν ένα οδοιπορικό στον κοινό νότο της Χιλής και της Αργεντινής, στη Γη του Πυρός, με σκοπό να αποτυπώσουν αλλά και να ανακαλύψουν τη φύση, τους ανθρώπους και τα βάσανα μίας περιοχής η οποία, εκείνα τα χρόνια, αποτελούσε διαπραγματευτικό άσσο στο μανίκι της κυβέρνησης της Αργεντινής ενάντια στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ο αριστερός ακτιβιστής Σεπούλβεδα καταγράφει την πορεία, με ένα παλιό Ρενό, στα βάθη της Παταγονίας, ακολουθεί το θρυλικό Patagonia Express με ένα αεροπλανάκι, συνομιλεί με καλικάντζαρους και γριές με θεία χαρίσματα, ενώ ο φίλος του, Ντάνιελ Μορτζίνσκι, απαθανατίζει εικόνες μίας γης που υπέμεινε πολλούς κατακτητές, παρέμεινε, όμως, παρθένα και γνήσια.

lns1

lns2Ο Σεπούλβεδα γράφει με πάθος, αποδίδει υπέροχα τις αγωνίες των γηγενών, στηλιτεύει τους κατακτητές του χθες και του σήμερα, θυμώνει με την εξαθλίωση, θαυμάζει την περηφάνια των ντόπιων, πίνει μπύρες με προδότες, ακούει τοπικούς θρύλους που συγγενεύουν καταπληκτικά με το μαγικό ρεαλισμό που γεννήθηκε στα μέρη εκείνα.

lns3Το βιβλίο, το οποίο κυκλοφορεί από το τις εκδόσεις Opera κι έχει μεταφράσει όπως πάντα εξαιρετικά ο Αχιλλέας Κυριακίδης, ήταν δώρο ενός καλού φίλου και το έπιασα τυχαία ένα μεσημέρι.

lns4

Μαζί του, ταξίδεψα σε μέρη με ανησυχίες γνώριμες κι επίκαιρες, σε τοπία μακρινά και άπιαστα, γνώρισα ανθρώπους πραγματικούς με αφηγήσεις μυθιστορηματικές, απόλαυσα τα πύρινα ηλιοβασιλέματα που έδωσαν το όνομά της στη Γη του Πυρός.

Μαζί του, ταξίδεψα σε μέρη που πάντα ονειρεύομαι και ποτέ δεν κατάφερα να δω από κοντά.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s