Βιβλία δευτέρας διαλογής

10_dana

Για πρώτη φορά πήρα μία απόφαση για το νέο χρόνο την οποία, μέχρι στιγμής, τηρώ πιστά.

Δεν ήμουν ποτέ από εκείνους που κάθε Πρωτοχρονιά υπόσχονται στον εαυτό τους να ξεκινήσουν γυμναστήριο/δίαιτα/χορό της κοιλιάς/γιαπωνέζικα, να μάθουν να πλέκουν/μαγειρεύουν ινδικό, να επισκεφτούν ένα τουλάχιστον μακρινό νησί. Τα δικά μου resolutions αφορούν αποκλειστικά τα βιβλία. Κάθε χρόνο λέω ότι φέτος θα διαβάσω τον Οδυσσέα, θα ξαναδώσω μια ευκαιρία στον Ντοστογιέφσκι, θα καλύψω τα άπαντα του Γιόσα. Αντ’ αυτών, κάθε χρόνο επισκέπτομαι ένα μακρινό νησί, και, εν τέλει, έμαθα να μαγειρεύω μέχρι και ινδικό. Εγώ και τα resolutions δεν γίναμε ποτέ καλοί φίλοι.

Φέτος, όμως, έγινε κάτι παράξενο. Κατάφερα μέσα στο μήνα Ιανουάριο να τηρήσω μία σιωπηρή υπόσχεση που έκανα με τον εαυτό μου, και να μην παρεκκλίνω στο ελάχιστο. Θα μου πεις, ένας μήνας είναι, δεν το λες και επιτυχία. Κι όμως. Η απόφαση να μην αγοράσω κανένα καινούργιο βιβλίο εάν προηγουμένως δεν έχω τελειώσει τα περισσότερα από τα αδιάβαστα βιβλία που σκονίζονται εδώ και χρόνια στη βιβλιοθήκη μου, αυτά που πάντα για κάποιους λόγους προσπερνούσα, δεν ήταν η ευκολότερη. Σκέφτηκα συγκριτικά: Όπως ακριβώς δεν έχω αγοράσει σχεδόν κανένα καινούργιο ρούχο εδώ και μήνες και ανακαλύπτω και πάλι ξεχασμένα αγαπημένα παντελόνια και πουλόβερ, όπως ακριβώς αντιστάθηκα σε εκείνο το υπέροχο γαλάζιο παλτό και φουσκώνω από ευχαρίστηση με τα κομπλιμέντα για το παλιό μου, έτσι θα αντισταθώ και στην αγορά νέων βιβλίων εάν πρώτα δεν εξαντλήσω την πλειοψηφία των διαμαντιών που σκονίζονται στα ράφια μου.

Μέχρι σήμερα δεν έχω διαψευστεί. Κάθε άλλο. Κάθε ένα από τα βιβλία που διάβασα μέσα σε αυτό το μήνα ήταν μία επιβεβαίωση, μία ενθάρρυνση να συνεχίσω. Κλείνοντας κάθε φορά το κάθε ένα από αυτά τα σπουδαία κείμενα που για χρόνια είχα στοιβάξει στη βιβλιοθήκη και περιφρονούσα ανεξήγητα, έκανα πάντα την ίδια σκέψη: Μα, τόσο καιρό, σε τόσες μετακομίσεις, πηγαινοέφερνα τόσο ωραία βιβλία χωρίς να τα διαβάζω; Γιατί;

Δεν ήταν μόνο ότι παλιότερα είχα περισσότερα χρήματα να διαθέσω. Δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι η περιρέουσα κατάσταση επιβάλλει περιορισμούς. Είναι ότι, όπως και να το κάνουμε, στα βιβλία ήμουν πάντα σπάταλη. Πήγαινα στο βιβλιοπωλείο για να πάρω ένα βιβλίο κι έφευγα με πέντε. Το ένα από αυτά έμενε δια παντός στο ράφι. Ετοίμαζα το καλάθι μου στο Amazon, και την τελευταία στιγμή προσέθετα άλλα δύο βιβλία. Το ένα από αυτά έκανε παρέα με το άλλο στο ράφι. Κι έτσι έγιναν πολλά. Βιβλία παραγκωνισμένα. Βιβλία που, άνευ λόγου και αιτίας, στολίστηκαν με την ταμπέλα της δευτέρας διαλογής.

Φέτος αυτό άλλαξε. Ήδη μέσα στον Ιανουάριο διάβασα τέσσερα βιβλία, όλα παλιές αγορές – το ένα, μάλιστα, πήγε κι ήρθε από την Αγγλία κάμποσες φορές. Κι έπεται συνέχεια. Τι κι αν τώρα τρώγομαι να αγοράσω τη συνέχεια μιας σειράς ρώσικων αστυνομικών μυθιστορημάτων επειδή το πρώτο μέρος με συνάρπασε; Θα αντισταθώ.

Μέχρι νεωτέρας.

13 thoughts on “Βιβλία δευτέρας διαλογής

  1. Το ίδιο έκανα και εγώ το καλοκαίρι, διάβασα δηλαδή σχεδόν όλα τα ξεχασμένα βιβλία που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη μου και κοιτώντας τη τώρα αισθάνομαι περήφανος και πιο «γεμάτος».Το προτείνω σαν άσκηση αυτοπειθαρχίας και εγκράτειας.

      1. Το The Winter Queen έχει μεταφραστεί στα ελληνικά…λέγεται Αζαζέλ,ο εβραικός δαίμονας (εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες)….και ήταν από τα βιβλία που θυμάμαι να πήρα την εποχή του Da Vinci Code.

  2. Αυτό που περιγράφεις είναι ένα μόνιμο πρόβλημα των βιβλιοφάγων…
    Εγώ, πάντως, δεν μπορώ να το τηρήσω, ιδίως όταν πέφτω σε βιβλία που έχουν μειωμένη τιμή κλπ. κλπ.
    Τ’ αφήνω να μαζεύονται, διαβάζω όσο πιο πολύ μπορώ, μέχρι ν’ ανατιναχθεί η βιβλιοθήκη μου.

    Άσε που πήρα και Kindle πριν λίγο καιρό, οπότε ο όγκος των αδιάβαστων θ’ αυξηθεί….

  3. Το κείμενό σου Αγιάτη, είναι τόσο αναπάντεχα προσωπικό για μένα, σαν να το έγραψα εγώ. Για κάποιο μυστήριο λόγο το ίδιο συνέβη και με το κείμενο που είχες γράψει για την εμπειρία συγγραφής του διδακτορικού σου μερικά χρόνια πριν. Νομίζω ότι ήταν και η πρώτη φορά που έγραψα ποτέ σε ιστολόγιο που παρακολουθώ. Διαβάζω τους Προσκεκλημμένους που κατά λάθος θα αγόραζα ξανά το Δεκέμβριο, γιατί τους είχα καταχωνιάσει σε κάποιο ράφι και τους λησμόνησα. Καλό σου βράδυ!

  4. Θυμάμαι την εμπειρία μου μαζί σου σε βιβλιοπωλείο στο Λονδίνο. Ώρες να επιλέξουμε. Κι είχαμε φύγει κι οι δυο με μια αγκαλιά βιβλία…
    Ενώ όμως εκείνα τα διάβασα τότε, στη βιβλιοθήκη μου περίμεναν κάποια άλλα βιβλία υπομονετικά και με πολύ κατανόηση την «κατάλληλη στιγμή» για διάβασμα.
    Όχι πια. Ο γιος μου πήρε μαζί του στη Θεσσαλονίκη σχεδόν όλα όσα δε διάβασα (και πολλά που είχα διαβάσει), αφού διέβλεπε το μέλλον τους. Με απάλλαξε από όλες τις τύψεις που κουβαλούσα επί χρόνια, τόσο για όσα δεν ανοίχτηκαν ποτέ όσο και για κείνα που είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να ξαναδιαβάσω…
    Αλλά πάλι, μήπως δεν είναι ακλόνητο το άλλοθί μου;

  5. Same here… κι εγω έχω κάμποσα τέτοια βιβλία, μόνο που στην περίπτωση μου, δεν είναι αγορασμένα από μένα τον ίδιο (αν και αυτό δεν έχει τόση σημασία)… Ωραίο κείμενο πάντως… με έψησε να διαβάσω αυτά που έχω ξεχασμένα. Καλώς σας βρήκα.

  6. ποιο βιβλίο πηγαινοερχόταν Λονδίνο; (πραγματικά με έβαλες σε σκέψεις. Με αφορμή την αναχώρηση για Λονδίνο σκέφτομαι πολύ σοβαρά ποια ελάχιστα βιβλία,λόγω κιλών, θα πάρω μαζί μου)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s