Αγαπημένα βιβλία 2012: Lou Read

Chateau-Yering-Library

Κάποτε είχα σκεφτεί να γράφω ένα μπλογκ με ψευδώνυμο. Να μην ξέρει κανείς ποια είμαι, αν είμαι άντρας ή γυναίκα, ποιο είναι το όνομά μου και τι δουλειά κάνω.

Κάποτε είχα σκεφτεί να κάνω αυτό ακριβώς που κάνει ο Lou Read.  Να τραβάω καταπληκτικές φωτογραφίες και να γράφω για όσα διαβάζω και όσα βλέπω, αφήνοντας πίσω μου έναν αέρα μυστηρίου.

Το μπλογκ του Lou Read είναι από τα πιο ενδιαφέροντα και αισθητικώς αρτιότερα που υπάρχουν – και βεβαίως η ανωνυμία το κάνει ακόμη πιο γοητευτικό:

http://lou-read100.blogspot.gr

lou-read
Φωτογραφία του Lou

– Lou, καλωσόρισες. Ο χώρος που σε υποδέχομαι δεν είναι τόσο σκανδιναβικά αφαιρετικός όπως αυτοί που προτιμάς, αλλά ελπίζω να κάθεσαι άνετα. Πώς ήταν, λοιπόν, αυτή η αναγνωστική χρονιά για σένα;

– Αγαπητή μου Αγιάτη, με αφορμή αυτή τη μικρή βιβλιο-ανασκόπηση που μου ζήτησες, ανακάλυψα ότι φέτος μου συνέβησαν δύο πράγματα: Ερωτεύθηκα τα κόμικ και την ελληνική λογοτεχνία (κυρίως αυτή που συνδέεται με την ιστορία). Εδώ λοιπόν έχω συγκεντρώσει τα 5 βιβλία που απόλαυσα περισσότερο τη χρονιά που πέρασε:

Το χαστουκόδεντρο, Άρης Μαραγκόπουλος (εκδ. Τόπος): Ο συγγραφέας το αποκαλεί μυθιστόρημα-ντοκιμαντέρ. Και λίγα λέει! Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό βιβλίο που αφορά στον έρωτα του κομμουνιστή Τόνι Αμπατιέλου και της συζύγου του Μπέτι Μπάρτλετ (η γυναίκα που έριξε το περίφημο χαστούκι στη βασίλισσα Φρειδερίκη). Η ιστορία που αφηγείται ο Άρης Μαραγκόπουλος σε οδηγεί σε άλλα βιβλία και σε βάζει να ψάχνεις την πιο σκοτεινή και μαύρη περίοδο της σύγχρονης Ελλάδας: τον εμφύλιο και τα χρόνια που ακολούθησαν.

Blankets, Craig Thompson (εκδ. ΚΨΜ): Αν ισχύει αυτό που λέει ο Ρενέ Ζιράρ στο ενδιαφέρον δοκίμιό του «Ρομαντικό Ψεύδος & Μυθιστορηματική Αλήθεια» (εκδόσεις Ίνδικτος) ότι «ο άνθρωπος αδυνατεί να επιθυμεί από μόνος του: το αντικείμενο της επιθυμίας του πρέπει να του το υποδεικνύει κάποιος τρίτος», τότε αυτόν τον ξαφνικό μου έρωτα με τα graphic novels τον χρωστάω στο blog σου. Μία ανάρτησή σου με παρακίνησε -ένα βράδυ αϋπνίας- να ανοίξω από περιέργεια το ογκώδες αυτό κόμικ (που είχα πολλά χρόνια στη βιβλιοθήκη χωρίς να έχω διαβάσει) και τελικά έπαθα ζημιά. Είναι μαγικό βιβλίο.

Ρεβέκκα, Δάφνη Ντι Μωριέ (εκδ. Καστανιώτη): Το διάβασα το καλοκαίρι στις διακοπές. Κυριολεκτικά δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου, γιατί έχει όλα όσα μου αρέσουν: Έναν επιβλητικό πύργο στην αγγλική εξοχή, μπάτλερ, δεσποτική οικονόμο, ομίχλη, αναμμένα τζάκια, βιβλιοθήκες, πόρτες που τρίζουν και σκοτεινά δωμάτια γεμάτα μυστικά. Είναι υπέροχο μυθιστόρημα και σε κρατάει διαρκώς σε αγωνία. Όταν τέλειωσε δεν ήθελα να διαβάσω τίποτα, έτσι για μέρες έβλεπα σερί ταινίες του Χίτσκοκ (ξεκινώντας βέβαια από τη Rebecca).

Η τριλογία του Βερολίνου, Φίλιπ Κερ (εκδ. Κέδρος): Θεωρώ ότι αυτό ήταν το νουάρ μυθιστόρημα της χρονιάς. Βρήκα καταπληκτική την ιδέα του Κέδρου να δέσει και τα τρία βιβλία σε έναν τόμο, μετατρέποντας έτσι σε best seller παλιές του εκδόσεις. Οι ιστορίες των μυθιστορημάτων διαδραματίζονται στο Βερολίνο πριν και μετά την άνοδο του ναζισμού, κι έχουν ήρωα τον ντετέκτιβ Μπέρνι Γκούντερ. Δυνατή πλοκή και ανατροπές. Στα συν το κυνικό χιούμορ του συγγραφέα, ο οποίος ξέρει να γράφει τα πιο σκοτεινά πράγματα κρατώντας τις αποστάσεις που πρέπει για να μην βυθίζει τον αναγνώστη στην καταχνιά.

Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ, Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ (εκδ. Πατάκη & Άγρα): Είναι το βιβλίο της ζωής μου. Το διαβάζω ξανά και ξανά και ανακαλύπτω διαρκώς και κάτι άλλο. Φέτος επέστρεψα σ’ αυτό δυο φορές: Μία όταν είδα το πρώτο τρέιλερ της πολυαναμενόμενης ταινίας του Μπαζ Λούρμαν και τώρα, μέσα στα Χριστούγεννα, εξαιτίας της άψογης μετάφρασης του Άρη Μπερλή (εκδ. Άγρα). Τον Γκάτσμπυ (όπως και τον Βέρθερο) τον ξεχωρίζω απ’ όλους τους τύπους που έχω γνωρίσει στη λογοτεχνία γιατί παίζει και χάνει. Όπως όλοι όσοι ποντάρουν τα πάντα στον έρωτα. (Ή στην ψευδαίσθησή του).

– Καταπληκτική λίστα, αλλά, με συγχωρείς, νομίζω πως σε διέκοψα…

– …Κι ένα CD: «Vivaldi, The Four Seasons. Recomposed by Max Richter» (που κυκλοφόρησε φέτος από την Deutsche Grammophon). Spring 1 στο repeat. Κι ας το δούμε σαν ευχή!

– Κοίτα τι σύμπτωση! Νομίζω πως το έχω… Μήπως να το βάλω να το ακούσουμε, αντί ευχαριστίας;

Advertisements

One thought on “Αγαπημένα βιβλία 2012: Lou Read

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s