Αγαπημένα βιβλία 2012: Μαρία Ξυλούρη

Chateau-Yering-Library

Στον κόσμο της ανάγνωσης κανείς δεν είναι μόνος.

Στον κόσμο της ανάγνωσης η παρέα είναι μεγάλη: Έχεις τη συντροφιά των ηρώων, του συγγραφέα, όλων όσων διαβάζουν μαζί σου, αυτών που διαβάζουν τα ίδια με εσένα αλλά και άλλα, τελείως διαφορετικά κείμενα.

Φέτος για πρώτη φορά σκέφτηκα να προσκαλέσω διαχειριστές άλλων βιβλιοφιλικών μπλογκ που θαυμάζω, να μου στείλουν από μία λίστα με πέντε βιβλία που αγάπησαν μέσα στη χρονιά που πέρασε. Έτσι, κάθε ημέρα αυτής της εβδομάδας θα φιλοξενώ από έναν.

Το Don’t Ever Read Me θα γίνει για λίγο ένα μικρό σαλονάκι, με δερμάτινες πολυθρόνες κι αρωματικό τσάι, στις οποίες καθημερινά θα φιλοξενείται ένας μπλόγκερ/φανατικός αναγνώστης/διαδικτυακός φίλος. Θα τον ρωτάω τι αγάπησε πολύ το 2012, κι εκείνος θα με ταξιδεύει, θα μου δίνει ιδέες, θα με εκπλήσσει.

new4Σήμερα, η πρώτη καλεσμένη δεν είναι μία απλή αναγνώστρια. Η Μαρία Ξυλούρη είναι συγγραφέας δύο βιβλίων, του Rewind (2009) και του Πώς Τελειώνει ο Κόσμος (2012), τα οποία κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Καλέντη. Το 2010 ήταν υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του Περιοδικού «Διαβάζω», ενώ το 2011, στο Πρώτο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών που διοργάνωσε το ΕΚΕΒΙ, τιμήθηκε με υποτροφία συγγραφής. 

Το Rewind δεν είναι το μόνο κείμενο της Μαρίας που έχω διαβάσει. Καθημερινά σχεδόν, παρακολουθώ το Δωμάτιο Πανικού – το μπλογκ της Μαρίας με τον ωραίο τίτλο:

http://mxilouri.wordpress.com/

Αρκεί μία βόλτα από το Δωμάτιο Πανικού της Μαρίας, για να διαπιστώσει ότι πρόκειται περί δεινής αναγνώστριας, καλής φωτογράφου, φαν του Bob Dylan και του Paul Auster, αλλά και για να παρακολουθήσει από κοντά τις αγωνίες της συγγραφικής δημιουργίας.

– Μαρία, καλημέρα και καλωσήρθες στο σαλόνι μου! Κάτσε αναπαυτικά, και πες μου σε παρακαλώ: Μπορείς να ξεχωρίσεις 5 μόνο βιβλία από όλα όσα αγάπησες το 2012;

– Αγιάτη γεια σου!
Το 2012 αναγνωστικά ήταν περίεργη χρονιά για μένα. Ήταν, επίσης, η χρονιά του non-fiction  Οπότε, η πεντάδα είναι κι αυτή non-fiction (αν συνυπολόγιζα όλα τα διαβάσματα του 2012 αποκλείεται να κατάφερνα να καταλήξω σε πεντάδα). Για λόγους χρόνου δεν προλαβαίνω να κάνω σχόλια. Υπάρχει πρόβλημα;

– Κανένα! Σπάνια διαβάζω non-fiction και ανυπομονώ να σε ακούσω!

– Λοιπόν, ξεκινώ:

The Chronology of Water της Lidia Yuknavitch (Hawthorne Books, 2011) | The Story-Telling Animal: How Stories Make Us Human του Jonathan Gottschall (Houghton Mifflin Harcourt, 2012) | Hallucinations του Oliver Sacks (Knopf, 2012) | Create Dangerously: The Immigrant Artist at Work της Edwidge Danticat (Princeton University Press, 2010) | Why Be Happy When You Could Be Normal? της Jeanette Winterson (Jonathan Cape, 2011)

Μπόνους – τα ομορφότερα του 2012:

The Hive του Charles Burns (Jonathan Cape, 2012) | Antigonick, η Αντιγόνη του Σοφοκλή αλά Anne Carson και Bianca Stone (Bloodaxe Books, 2012) | I Saw a Peacock with a Fiery Tail με εικονογράφηση του Ram Singh Urveti (Tara Books, 2012)

– Μαρία ευχαριστώ! Καλή αναγνωστική και συγγραφική χρονιά και καλή αντάμωση! Α, το Antigonick, τι ωραίο βιβλίο, πράγματικα!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s