«Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου διαλυμένα απ’ την τρέλα»

https://i2.wp.com/www.ianos.gr/files/photos/small/0186866.jpgΟ Άλλεν Γκίνσμπεργκ έγραψε το Ουρλιαχτό στα 29 του χρόνια στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια.

Μία δεκαετία νωρίτερα είχε μόλις τελειώσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Αμερική, όπως και όλη η Ευρώπη άλλωστε, αναζητούσαν το χαμένο τους εαυτό, και η γενιά των τριαντάρηδων ακροβατούσε ανάμεσα στην καταπίεση του φοβικού συντηρητισμού και στην άκρατη ελευθεριότητα που υποσχόταν η νέα τάξη πραγμάτων.

Γραμμένο με σκοπό να απαγγελθεί, το Ουρλιαχτό – ένα ποίημα με ελεύθερο στίχο αποτελούμενο από τρία μέρη – έγινε σύντομα ένα από τα εμβλήματα της γενιάς των Beat. Μάλιστα, το ποίημα, το οποίο αναφέρεται στα ναρκωτικά, το σεξ, την έκλυτη ζωή, το ποτό, τη φθορά, την τρέλα, αλλά και τη σχέση με το Θεό, πήρε τον τίτλο του από τον Τζακ Κέρουακ, μέσα σε μία απάντησή του προς το χειρόγραφο το οποίο του είχε στείλει ο Γκίνσμπεργκ.

Το Ουρλιαχτό κέρδισε πολλές δικαστικές διαμάχες για λογοκρισία, και αποτέλεσε ύμνο στην ανοχή, την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και το διαλογισμό. Η συχνά παραληρηματική και ασθματική γραφή του Γκίνσμπερκ δεν είναι παρα μια κραυγή αγωνίας για μια γενιά που πνιγόταν από την υποκρισία και την ηθικολογία, που περίμενε στους διαδρόμους των ασύλων για μία συνεδρία θεραπείας, που, μεθυσμένη και αποζητώντας λίγο αέρα για να μην πνιγεί, ένα βράδυ έβγαλε το κεφάλι της από το παράθυρο του τραίνου και αποκεφαλίστηκε – όπως ακριβώς ο 19χρονος Bill Cannastra, στον οποίο είναι αφιερωμένο το δεύτερο μέρος του ποιήματος.

Διάβασα το Ουρλιαχτό πριν λίγες εβδομάδες – στεκόταν στη βιβλιοθήκη μου για μήνες και δεν είχε τύχει να ασχοληθώ μαζί του. Η μετάφραση του Γιάννη Λειβαδά είναι καλή  – αλλά ακόμη καλύτερο είναι ότι η έκδοση του Ηριδανού περιλαμβάνει και το πρωτότυπο κείμενο, εκτός από φωτογραφίες της γενιάς των Beat, εικόνες της αυθεντικής δακτυλογράφησης, αλλά και και αλληλογραφία του μεταφραστή με τον ίδιο τον Γκινσμπεργκ.

Το ποίημα με συνεπήρε και με ζάλισε, με παρέσυρε σε μία σκοτεινή εξομολόγηση, με συνέστησε σε εποχές που δεν είχα ποτέ εξερευνήσει αρκετά. Μόλις το τελείωσα, αναζήτησα περισσότερες πληροφορίες για τον Γκίνσμπεργκ, για τη χειμαρρώδη αυτή ρητορική φόρμα, αλλά και για το πάθος του για τον Μπομπ Ντύλαν.

Δεν είναι καθόλου Μπουκόβσκι. Δεν μοιάζει με Κέρουακ. Θυμίζει περισσότερο Γουίτμαν, Πάουντ και Κάμινγκς. Το Ουρλιαχτό (ή η Κραυγή, όπως αποφάσισα να το μεταφράσω ανεπίσημα μέσα μου) είναι από τα συγκλονιστικότερα κείμενα που διάβασα πρόσφατα.

One thought on “«Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου διαλυμένα απ’ την τρέλα»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s