Χρυσή τίγρης: Το πρώτο χριστουγεννιάτικο δώρο

Ήταν, θυμάμαι, το 2001, όταν τα περισσότερα βαγόνια του μετρό του Λονδίνου ήταν χρωματισμένα με ένα βαθύ γαλανό χρώμα.

Όχι, οι συρμοί δεν βάφτηκαν ξαφνικά μπλε – απλά σχεδόν όλοι οι επιβάτες κρατούσαν αυτό το βιβλίο:

Δεν το διάβασα ποτέ. Έχω μία ανεξήγητη αποστροφή προς την ινδική κουλτούρα (εξαιρουμένης της ινδικής κουζίνας), προς τις ιστορίες ενηλικίωσης, και προς τις ιστορίες με ναυαγούς. Έτσι, δεν παρασύρθηκα ούτε από το κύμα της μόδας, ούτε καν από το βραβείο Man Booker με το οποίο τιμήθηκε ένα χρόνο αργότερα το bestseller του Καναδού Yann Martel. Το προσπέρασα.

Χρόνια αργότερα, στην Ελλάδα πια, διάβασα ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα έγραψε μία επιστολή στο συγγραφέα, όπου του αναφέρει πως «Η κόρη μου κι εγώ μόλις τελειώσαμε την ανάγνωση του βιβλίου μαζί. Κι οι δύο συμφωνήσαμε ότι προτιμούμε την ιστορία με τα ζώα. Πρόκειται για ένα υπέροχο βιβλίο, μία απόδειξη της ύπαρξης του Θεού και της δύναμης της αφήγησης. Σας ευχαριστώ.»

Εκείνες τις ημέρες, περπατώντας μπροστά από τον Ιανό, κοντοστάθηκα στην ελληνική έκδοση του βιβλίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Για ακόμη μία φορά το προσπέρασα.

Πέρασαν κι άλλα χρόνια, μέχρι που σήμερα στο γραφείο με περίμενε μία ωραία έκπληξη:

Ο χρυσός σελιδοδείκτης με την τίγρη, ένας μικρός πρόδρομος της κινηματογραφικής μεταφοράς του βιβλίου από τον πολυβραβευμένο Ang Lee, η οποία κυκλοφορεί στις αίθουσες λίγο πριν τα Χριστούγεννα από την Odeon.  Μου άρεσε πολύ – για μια στιγμή αναρωτήθηκα εάν θα το χρησιμοποιήσω για σελιδοδείκτη ή θα το κρεμάσω στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Στις 20 Δεκεμβρίου, λοιπόν, θα πάω στον κινηματογράφο. Θα παρακολουθήσω τις εντυπωσιακές περιπέτειες του νεαρού Pi, θα θυμηθώ εκείνο το πρωινό στο Waterstone’s απέναντι από το UCL όταν το άφησα στο ταμείο για να αγοράσω τελικά το Mystic River του Dennis Lehane, θα τρομάξω με τη μοναξιά και το μένος της φύσης, θα αφεθώ στη σκηνοθετική μαεστρία του Ang Lee. Και μετά, έπειτα από πολλά χρόνια, ίσως ξαναφάω ινδικό φαγητό.

Υ.Γ.: Σε ευχαριστώ. Μου έφτιαξες την ημέρα, να ξέρεις.

2 thoughts on “Χρυσή τίγρης: Το πρώτο χριστουγεννιάτικο δώρο

  1. Κι εγώ το έχω προσπεράσει άπειρες φορές! Η πλάκα είναι ότι το έχουμε σπίτι μας γιατί το έχει διαβάσει ο άντρας μου και λέει πόσο υπέροχο είναι το οποίο με έχει εκπλήξει. Του υποσχέθηκα ότι θα το διαβάσω, αλλά ακόμα τίποτα. Άκουσα και για την ταινία, αλλά εμείς, λόγω παιδιού δε βγαίνουμε συχνά το βράδυ οπότε δε ξέρω αν θα την προλάβουμε στο σινεμά. Πολύ ωραίος ο σελιδοδείκτης!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s