Μα απ’ όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω.

Δεν είναι πως δεν τα σκέφτομαι. Ακόμα και σήμερα, κάθε Σάββατο πρωί, σαν κουρδισμένη, πετάγομαι από το κρεβάτι να προλάβω τη Λαϊκή. Να πάρω πορτοκάλια από τη γωνία με τη Θεμιστοκλέους, να πιω έναν καφέ στον Ένοικο και μετά να κατηφορίσω την Καλλιδρομίου προς τα πίσω, να σταματήσω στο κρεοπωλείο του Γιάννη με τις συναυλίες του Ian Gillan στις οθόνες πάνω από τα ψυγεία. Μετά κοιτάζω καλύτερα γύρω μου. Κάθε Σάββατο πρωί, τέσσερις μήνες μετά, χρειάζομαι μερικά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσω ότι δεν ζω πια στα Εξάρχεια.

Υπάρχουν άνθρωποι της γειτονιάς εκείνης που τους σκέφτομαι χωρίς να το θέλω. Συχνά  φέρνω στο νου την όμορφη Μπαγκλαντεσιανή γυναίκα στο παντοπωλείο απέναντι. Σε λίγο θα γεννάει. Σκέφτομαι τον αυστηρό ιδιοκτήτη του Οινότυπου λίγο παρακάτω. «Μα, αγιωργίτικο με παρμεζάνα;» μου είχε πει κάποτε, για να προσθέσει κοφτά «Όπως νομίζετε, δεσποινίς». Σκέφτομαι την κοπέλα στο ταμείο των Αδερφών Ασημακόπουλου, του καλύτερου ζαχαροπλαστείου της Αθήνας και της χώρας ολόκληρης. Ή τον κύριο με το άσπρο φανελάκι στο μικρό μανάβικο Ζωοδόχου Πηγής και Αραχώβης. Μου λείπουν τα βράδια εκείνα που πεταγόμασταν για λίγο χταπόδι κι ένα ούζο στη Λέσβο της Εμμανουήλ Μπενάκη. Ο Δούρειος Ίππος.

Τα Εξάρχεια είναι οι άνθρωποί τους που γρήγορα και μαγικά γίνονται δικοί σου άνθρωποι: Στη Λαϊκή μια φορά με βοήθησε να διαλέξω φράουλες η κυρία που τυλίγει σουβλάκια στα Άγραφα. Στο Υποβρύχιο ήπια καφέ δίπλα σε έναν πωλητή του βιβλιοπωλείου Πολιτεία. Στο Ριβιέρα είδα ταινία πίσω από τα παιδιά που λίγο πριν αφισοκολλούσαν έξω από το σπίτι μου.

Πέρασα πέντε χρόνια σε ένα δυάρι της Χαριλάου Τρικούπη. Είδα τη γειτονιά να ζει και να αλλάζει, βρισκόμουν στη Ζωοδόχου Πηγής λίγα λεπτά αφότου ο Αλέξης Γρηγορόπουλος έπεσε νεκρός. Είδα το ζευγάρι στο απέναντι διαμέρισμα να χωρίζει, να τα ξαναβρίσκει και να φέρνει στον κόσμο ένα κατάξανθο μωράκι. Την κυρία που έβγαζε βόλτα το σκυλάκι κάθε μεσημέρι, που μετά την είδα σε αναπηρικό καροτσάκι και μετά δεν την ξαναείδα ποτέ. Κατηφόριζα προς τη Σταδίου όταν έπιασε φωτιά η Μαρφίν. Είδα τους Επιταφίους του Αγίου Νικολάου αλλά και παρελάσεις αστυνομικών κάτω από την πόρτα μου. Τον κόσμο του ΑΝΤΑΡΣΥΑ που συνεδρίαζε κάθε βράδυ. Ερωτευμένα ζευγαράκια στις σκοτεινές εισόδους της Ερεσού. Έβαλα πετσέτες βρεγμένες στις μπαλκονόπορτες όταν μια βραδιά τα δακρυγόνα μπήκαν στο σπίτι. Ξύπνησα από τη μυρωδιά καμμένων κάδων κάτω από το μπαλκόνι μου. Σου είπα ότι αισθάνομαι σαν ηρωίδα σε ταινία του Κάουφμαν όταν περπατούσαμε στη μέση της χιονισμένης Ιπποκράτους ένα βράδυ με ξαστεριά.

Πέντε χρόνια. Νόμιζα ότι τα προάστια θα μου έπεφταν δύσκολα. Αλλά σήμερα, τέσσερις μήνες μετά, κατάλαβα ότι συνήθισα. Και, για λίγο, ένοιωσα τύψεις.

Όχι, εκεί που μένω τώρα δεν υπάρχει αυτή η αίσθηση της γειτονιάς που έχουν τα Εξάρχεια. Η αίσθηση της κοινότητας. Της μαγικής παρέας.

Κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο την περασμένη εβδομάδα συνειδητοποίησα για πρώτη φορά ότι συνήθισα να μην είμαι πια εκεί. Να μην μένω στα Εξάρχεια.

Για να μην έχω τύψεις, για να κλείσω το κεφάλαιο αυτό, για να ξεχαστώ, πες το όπως θες, τράβηξα δύο φωτογραφίες του ουρανού έξω από το νέο σπίτι.

Αύριο, Σάββατο, θα πάω στη Λαϊκή.

4 thoughts on “Μα απ’ όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω.

  1. Μαγάλωσα Ιπποκρατους και Τσιμισκη. Πέρασα την εφηβεία μου χαζεύοντας τις αφίσες του Αφισόραμα στην Ιπποκράτους, ξοδεύοντας όλα μου τα λεφτά στο Τομ Τομ και καθόμουν στα σκαλάκια του Λυκαβηττού μετά τα Γαλλικά. Ο Γούνης ήταν καλύτερος, δε νομίζεις; Είχα χρόνια να τα θυμηθώ όλα αυτά. Χαίρομαι που δεν είδα τη γειτονιά με τα γεγονότα τα τελευταία χρόνια. Εγωιστικό μεν, αλλά είναι οι ελάχιστες ωραίες αναμνήσεις από Ελλάδα. Δεν θέλω να τις χαλάσω.
    Καλή λαϊκή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s