Πρωινό στα Tiffany’s και η αυγή της σύγχρονης γυναίκας

Οι περισσότεροι έχουμε συνδέσει την ταινία με αυτό το τραγούδι:

Λίγοι, όμως, γνωρίζουμε ότι ο Henri Mancini δυσκολεύτηκε πολύ να καταλήξει σε αυτή τη μελωδία, και ακόμη λιγότεροι ότι η Audrey Hepburn ήταν αρχικά ανένδοτη ως προς το να το τραγουδήσει.

Ομοίως, οι περισσότεροι έχουμε δει αυτή την εναρκτήρια σκηνή:

Λίγοι, όμως, γνωρίζουμε ότι ο λόγος για τον οποίο η Audrey Hepburn κοντοστέκεται λίγο πριν πλησιάσει τη βιτρίνα του Tiffany’s δεν είναι οδηγία του σκηνοθέτη Blake Edwards: η Audrey ήθελε απλώς να πάρει μια ανάσα πριν το πρώτο γύρισμα της ταινίας που την προβλημάτισε – αλλά και την ανέδειξε – όσο καμία άλλη. Λίγοι, επίσης, γνωρίζουμε ότι στην πραγματικότητα η Audrey Hepburn φοράει εδώ δύο διαφορετικά πανομοιότυπα φορέματα του μυθικού σχεδιαστή Hubert de Givenchy – ένα στο ταξί και ένα μπροστά στη βιτρίνα. Ο λόγος; Μα το φόρεμα της βιτρίνας ήταν τόσο ασφυκτικά στενό που δεν μπορούσε να φοράει το ίδιο ενώ καθόταν!

Το Breakfast At Tiffany’s έχει πάψει εδώ και χρόνια να θεωρείται μία ακόμα ρομαντική κομεντί του Χόλιγουντ της δεκαετίας του 1960 – είναι πλέον μία από τις εμβληματικότερες ταινίες της εποχής της, κυρίως λόγω των συντελεστών της – από το ομότιτλο βιβλίο του Truman Capote και το σενάριο του George Axelrod, μέχρι τη σκηνοθεσία του Blake Edwards, τη μουσική του Henry Mancini και βέβαια την ερμηνεία της Audrey Hepburn. Αυτά μπορεί κανείς να τα εκτιμήσει όπως τα εκτίμησα κι εγώ, όταν ένα βράδυ πριν χρόνια είδα την ταινία σε ένα θερινό σινεμά των Εξαρχείων και δεν σηκώθηκα από την καρέκλα μου παρά μόνον όταν έπεσε και ο τελευταίος τίτλος τέλους.

Διαβάζοντας το βιβλίο του Sam Wasson, Fifth Avenue 5 a.m. με τον υπότιτλο Audrey Hepburn, Breakfast at Tiffany’s and the Dawn of the Modern Woman, συνειδητοποιεί κανείς ότι η απόσταση ανάμεσα στην ταινία και τον τελευταίο τίτλο τέλους δεν μετράται μόνο με τους συντελεστές της.

Η αρχική σύλληψη της ιδέας έγινε στο δαιδαλώδες μυαλό του Truman Capote, ο οποίος στροβιλιζόταν στα πολυτελέστερα σαλόνια της Νέας Υόρκης συναναστρεφόμενος τις κοσμικότερες κυρίες τους, χωρίς  όμως να λυτρωθεί ποτέ από το φάντασμα μιας μάνας-πόρνης που τον εγκατέλειψε νωρίς. Ποια ήταν όμως, εκτός από τη μητέρα του, η μούσα του Capote, πάνω στην οποία σχεδίασε το χαρακτήρα της Holly Golightly;

Ο Sam Wesson παρουσιάζει πλήθος ντοκουμέντων προκειμένου να εξετάσει τη μετατροπή του μυθιστορήματος σε σενάριο, εστιάζοντας εκτενώς στην ίδια την πρωταγωνίστρια, την συντηρητική Audrey Hepburn, και την απόφασή της να ενσαρκώσει μία γυναίκα «ελαφρών ηθών», ανίκανη να δεσμευτεί. Η Holly Golightly της Audrey Hepburn επανεφηύρε, κατά τον Wesson, την απεικόνιση της πόρνης πολυτελείας στον αμερικανικό «εύπεπτο» κινηματογράφο και νοηματοδότησε μία νέα εποχή στην αμερικανική κουλτούρα. Με απλά λόγια: Όλα θα ήταν διαφορετικά εάν, κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Truman Capote είχε επιβάλει την άποψή του, και  η Holly Golightly ήταν η Merilyn Monroe.

Το Fifth Avenue 5 a.m. θα μπορούσε να είναι ένα σχόλιο κοινωνικής ανθρωπολογίας, εάν δεν ήταν τόσο απολαυστικό: Η ιστορία της δημιουργίας του Breakfast at Tiffany’s μέσα από τα μάτια των δημιουργών της, από τις τυχαίες συγκυρίες μέχρι τις πιο σπουδαίες αποφάσεις που την καθόρισαν, δεν είναι παρά ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό ανάγνωσμα.

Αγόρασα το Fifth Avenue 5 a.m. στο Grand Central Station της Νέας Υόρκης και το διάβασα πολλούς μήνες αργότερα. Μόλις το τελείωσα, και αφού είδα για μία ακόμη φορά την τελική σκηνή της ταινίας, αποφάσισα ότι ο Blake Edwards μάλλον είχε δίκιο: ίσως το τέλος θα έπρεπε να είναι τελείως διαφορετικό, εκτός από τη βροχή, η οποία θα μπορούσε να είναι ακόμη δυνατότερη:

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s