Όσα δεν κατάφερα

Τι δεν κατάφερα αυτό το καλοκαίρι:

  • Να τελειώσω το 2666. Αδύνατο. Δεν μπορώ καν να το πλησιάσω. Έχω μείνει στο τέταρτο μέρος και δεν βρίσκω πουθενά το θάρρος να το συνεχίσω.
  • Να τελειώσω τις Χαμένες Ψευδαισθήσεις. Αυτό που συνέβη ήταν μυστήριο, διότι το βιβλίο μου αρέσει πολύ. Δεν ξέρω τι έπαθα, μάλλον η καλοκαιρινή μου διάθεση  δεν σήκωσε γαλλικό μυθιστόρημα του 19ου αιώνα.
  • Να μοιραστώ τη χαρά των φίλων μου που με ενημέρωσαν ενθουσιασμένοι για τη νέα εφαρμογή του The New Yorker για iPhone και iPad. Αν και θεωρώ ότι ο New Yorker είναι ίσως από τα σπουδαιότερα περιοδικά που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως, δεν είχα – κι ακόμη δεν έχω – το κουράγιο να διαβάσω τόσο εκτενή κείμενα.
  • Να παρακολουθήσω με όρεξη το δεύτερο κύκλο της σειράς Game Of Thrones. Μα, πώς είναι δυνατόν να άρεσε τόσο πια πολύ; Πολυλογία και φλυαρία, με μία ωραία μάχη στο τέλος, ναι, και με ένα κοριτσάκι που κάνει το αγοράκι και είναι τέλειο. Αλλά βαρέθηκα, αποκοιμήθηκα, γκρίνιαξα και λίγο. Κάπου, όμως, προς το τέλος του κύκλου, εκεί που, ανυπόμονα, κοίταζα το ρολόι του dvd player περισσότερο από την οθόνη της τηλεόρασης, ένα τραγούδι υπέροχο τράβηξε την προσοχή μου. Μέρες τώρα, το ακούω ασταμάτητα, τόσο, που σίγουρα κάποτε θα μου θυμίζει το φετινό φθινόπωρο:

Μικρή σημείωση: Του στίχους του τραγουδιού υπογράφει ο George R.R. Martin, συγγραφέας του Game of Thrones.

3 thoughts on “Όσα δεν κατάφερα

  1. Το 2666 ειναι κάπως βαρύ για καλοκαίρι,ξανάσκέψου το όμως μην το εγκαταλειπεις.
    Για το game of thrones θα συμφωνήσω.Η δεύτερη σεζόν κλιμακώνεται σταδιακά,τόσο που στην πρώτα επεισόδια,και με τόσους νέους χαρακτήρες ψιλοβαριεσαι(ειδικά μετα την πρώτη επική σεζόν) .Ομως ανεξάρτητα απο αυτο,δεν παύει να ειναι τρομερή παραγωγή και πολυ καλογυρισμενο,και στο τέλος πιστεύω αξίζει την αναμονή.
    Καλο φθινόπωρο και καλα διαβασματα!

  2. Καλό το Game of Thrones, όμως το HBO μας έχει προσφέρει και καλύτερες σειρές. Για να μην πάμε πολύ πίσω (εποχές «The Wire», η καλύτερη σειρά που έχω παρακολουθήσει), φέτος έπαιξε μία εξαιρετική σειρά, το «The Newsroom».
    ΥΓ. Ζόρικο το 2666. Ακατανόητα ζόρικο… Ενώ δεν είναι δύσκολο στην ανάγνωση, κάπου κολλάω κι εγώ. Ελπίζω μόνο να μην φταίει ο όγκος του βιβλίου, γιατί μόλις παρήγγειλα το Τενεκεδένιο ταμπούρλο, του Γκύντερ Γκρας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s