Μια συγγραφέας, πολλές ιστορίες

Ήταν καλοκαίρι του 1978… 15 Ιουνίου… πρώτη φορά θα γιόρταζα τα γενέθλιά μου στην Ελλάδα και η μαμά μου με πήρε από το χέρι, μπήκαμε στο βιβλιοπωλείο και μου είπε «Ώρα να διαλέξεις το δώρο σου!»… δεν ξέρω γιατί διάλεξα τα Γενέθλια της Ζωρζ Σαρρή, ίσως ο τίτλος…. ξέρω όμως ότι έτσι άρχισε για μένα ο μαγικός κόσμος της ανάγνωσης.. ήταν το πρώτο βιβλίο που έβαλα στο ράφι της βιβλιοθήκης μου και σήμερα νιώθω σαν να έχασα τη γιαγιά μου που τόσο στερήθηκα στη ξενητιά…

[Το έγραψε η Γεωργία στο Facebook χθες, λίγο πριν το απόγευμα]

Μικρός, δεν θυμάμαι πόσο χρονών ήμουν ακριβώς, είχα σπάσει για πρώτη φορά το δεξί μου πόδι παίζοντας ποδόσφαιρο στο γήπεδο του χωριού μου. Ήμουν οργισμένος. Όχι τόσο εξαιτίας του γύψου και της ακινησίας, αλλά για το ότι θα περνούσε το καλοκαίρι και δεν θα προλάβαινα να παίξω όσο ήθελα. Τότε, μια μεγαλύτερη ξαδέρφη μου, καλή της ώρα, μου έδωσε χαμογελαστή Τα στενά παπούτσια της Ζωρζ Σαρή, όταν ήρθε να με δει. Τώρα καταλαβαίνω την ειρωνεία του πράγματος. «Θα σ’ αρέσει» μου είχε πει. Εγώ, εκείνες τις ημέρες, έκλαιγα επιπλέον τα καινούργια εξάταπα ποδοσφαιρικά μου παπούτσια που επέστρεψαν στο κουτί τους μια ώρα αρχύτερα. Δεν είχα διάθεση ούτε να φάω. Το βιβλίο πάντως το είχε διαβάσει πολλές φορές, φαινόταν. Στην αρχή δεν ήθελα να το ανοίξω. Ήθελα να γκρινιάζω συνεχώς στη μάνα μου για το κακό που με βρήκε. Ένα βράδυ όμως το άνοιξα. Η ξαδέρφη μου είχε γράψει με μολύβι στις περισσότερες σελίδες κάποιες σημειώσεις που προοδευτικά ενέτειναν την περιέργειά μου. Τι στο καλό τα θέλει τόσα θαυμαστικά, αναρωτιόμουν. Σχολίαζε την αφήγηση λες και η Ζωρζ Σαρή είχε ξεχάσει να την συμπεριλάβει στην ιστορία της, λες και ήθελε να χωθεί ανάμεσα στους ήρωες, την Ζωή και τον Παναγιώτη. Από κάποιο σημείο και μετά, σταμάτησα να διαβάζω τα σχόλια της ξαδέρφης μου και επικεντρώθηκα στο βιβλίο. Τελικά το διάβασα. Όταν το έκλεισα διαπίστωσα πως είχα ξεχάσει και το γύψο και το ποδόσφαιρο. Έπειτα ακολούθησαν κι άλλα βιβλία της. Χωρίς τις σημειώσεις της ξαδέρφης μου, ωστόσο. Καλό της ταξίδι.

[Το έγραψε ο Γρηγόρης στο Facebook χθες, λίγο πριν τη Γεωργία, την οποία δε γνωρίζει]

– Δεν έχεις ιδέα πόσο bullying έχω υποστεί ως παιδάκι για πάρτη της. Όταν εμφανίστηκα στη γειτονιά με τη Νινέτ ανα χείρας, η Ομάδα Σωτηρίας συγκάλεσε συνέλευση όπου και αποφάσισαν ότι δε θέλουν στην παρέα τους παιδάκια που διαβάζουν μεγάλα βιβλία.

– Εγώ έχω τσακωθεί πάμπολλες φορές για το ποια είναι καλύτερη: η Ζωρζ Σαρρή ή η Αλκη Ζέη. Η πρώτη φορά ήταν στο δημοτικό. Συμπληρώνω: Μετά το Θησαυρό, το καλύτερο ήταν το Ψέμα.

[Διάλογός μου με την Αλεξάνδρα, επίσης στο Facebook, χθες το πρωί]

Χθες το Facebook γέμισε παιδικές αναμνήσεις. Κάθε ιστορία ένα άλλο βιβλίο, μία άλλη ηλικία, σε κάποια άλλη γωνιά της Ελλάδας. Ένα κοινό: η Συγγραφέας.

Εγώ εχθές το βράδυ θυμήθηκα το Γαϊτανάκι, το πόσο μεγάλο και δύσκολο μου φαινόταν όταν το κοίταζα να γεμίζει τις σελίδες του Ανθολογίου. Πήγαινα Πρώτη Δημοτικού.

Κατάφερα να το διαβάσω ολόκληρο ένα χρόνο αργότερα στη βεράντα της κουζίνας της μαμάς μου, κάπου έξω από την Κόρινθο. Για πολύ καιρό χοροπηδούσα στον κήπο τραβολογώντας τη Φαίδρα από το λουρί της. Εκείνη έτρεχε από πίσω μου – ποτέ δε μου χαλούσε χατίρι.

Τραγουδούσα δυνατά το τραγούδι της ιστορίας και ένοιωθα μια τεράστια, πελώρια περηφάνια που είχα καταφέρει να διαβάσω ολόκληρο το Γαϊτανάκι χωρίς να διακόψω τη μαμά μου ούτε μία φορά από τη μαγειρική της.

Advertisements

6 thoughts on “Μια συγγραφέας, πολλές ιστορίες

  1. Η Ζώρζ Σαρή μου έκανε τα μεγαλύτερο δώρο, με έκανε να λατρέψω τα βιβλία! Πρώτη φορά έπιασα στα χέρια μου βιβλίο της Ζωρζ Σαρή στην έκτη Δημοτικού! Το Ψέμα πρέπει να ήταν, πραγματικά το λάτρεψα όπως και τα υπόλοιπα βιβλία της (Νινέτ, Κρίμα κι άδικο, το απίστευτο Θησαυρό της Βάγιας κλπ). Απο τις πιο αγαπημένες μου συγγραφείς.

  2. Τα πρώτα μου βιβλία ήταν της Ζωρζ Σαρή.Αν και στεναχωρήθηκα που έφυγε, ποτέ μα ποτέ δεν θα ξεχάσω τα συναισθήματα που μου γεννούσε η γραφή της.Και όταν (καλή η ώρα) κάνω δικά μου παιδιά, τα δικά της βιβλία θα τους διαβάζω!!!Ποτέ δεν θα ξεχαστεί…θα ζει μέσα στις ψυχές των βιβλίων της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s