Τα Καλωσόρισες και τα Αντίο

Το περασμένο καλοκαίρι ο Tony Parsons δεν πήγε διακοπές.

 

Το καλοκαίρι του 2011, ο Βρετανός συγγραφέας Tony Parsons πέρασε μία ολόκληρη εβδομάδα στο αεροδρόμιο του Heathrow. Στα χνάρια του πρωτεργάτη φιλοσόφου και συγγραφέα Alain de Botton, ο οποίος, δύο χρόνια νωρίτερα είχε περάσει μία εβδομάδα πίσω από ένα γραφείο check-in του μεγαλύτερου Βρετανικού αεροδρομίου προκειμένου να γράψει το  A week at the Airport: A Heathrow Diary, o Parsons πέρασε μία εβδομάδα συνομιλώντας με πιλότους, αεροσυνοδούς, επιβάτες, υπευθύνους ασφαλείας, καθαρίστριες, συνοδούς εδάφους – μία εβδομάδα χαμένος στο μαγικό σύμπαν του Heathrow.

 

Στο Departures, μία συλλογή επτά διηγημάτων με κεντρικό θέμα τη ζωή στο Heathrow, ο Parsons μας συστήνει σε μία μητέρα που φοβάται να πετάξει, στον πυροσβέστη που την καθησυχάζει, σε παράνομους μετανάστες που καταπίνουν διαβατήρια, σε έναν υπάλληλο του Πύργου Ελέγχου που ερωτεύεται μία Σουηδή πιλότο, στον κτηνίατρο του αεροδρομίου, τους υπαλλήλους Ελέγχου Διαβατηρίων: Ένα βιβλίο για το Heathrow, μία από τις πιο συναρπαστικές πόλεις – όχι αεροδρόμια – του κόσμου και όλα όσα συνδέουν τους μόνιμους και περιστασιακούς κατοίκους της.

Με πλήθος αναφορών στην αγγλοσαξωνική ποπ κουλτούρα (ένα διήγημα έχει τίτλο Fur, Actually ενώ ένα άλλο No Tower for Young Men), με πολλές συναρπαστικές πληροφορίες για τη λειτουργία ενός αεροδρομίου (οι λίστες με τα είδη πουλιών που μπορούν να αποβούν μοιραία για ένα αεροσκάφος, το προβλεπόμενο μήκος του γρασιδιού, τα παράξενα ζώα που ταξιδεύουν καθημερινά), αλλά και με πολύ συναίσθημα (οι αποχαιρετισμοί, οι αγκαλιές του καλωσήρθες, μου έλειψες, πού ήσουν τόσο καιρό, το πάθος των πιλότων που νοιώθουν ευλογημένοι να αγγίζουν το Βόρειο Σέλας). Το Departures είναι ένα σύντομο ταξίδι στα ταξίδια και σε όσους τα κάνουν πραγματικότητα.

Αγόρασα το βιβλίο στο αεροδρόμιο της Αθήνας και το διάβασα σε μία τετράωρη πτήση.

 

Μου έφερε και πάλι στο νου μία σκέψη που έκανα πάντα: τα αεροδρόμια είναι μαγικοί μη-τόποι – δεν είναι οι τόποι που αφήνεις πίσω, ούτε και οι τόποι που σε περιμένουν. Είναι κάτι άλλο, απροσδιόριστο και άπιαστο. Μη-τόποι γεμάτοι εικόνες και μνήμες. Θυμήθηκα τη μέρα που έχασα την ανταπόκριση κι έμεινα 8 ώρες στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ, καθισμένη στο πάτωμα, κοντά σε κάποια πρίζα για να μπορώ να δουλεύω. Ή τη βραδιά που μείναμε στην Κέρκυρα γιατί το αεροδρόμιο του Ελληνικού είχε κλείσει λόγω κακοκαιρίας. Και θυμήθηκα κι εκείνη τη φορά, μπροστά στις Αναχωρήσεις, που σου είχα πει «Μη στενοχωριέσαι όταν φεύγεις» και μου απάντησες «Είναι σαν να μου ζητάς να μη χαίρομαι όταν έρχομαι».

 

Advertisements

3 thoughts on “Τα Καλωσόρισες και τα Αντίο

    1. Κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου 2011, και τις πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας μοιράστηκαν δωρεάν 5.000 αντίτυπα σε επιβάτες του Heathrow. Επιθετικό μάρκετινγκ στα καλύτερά του.

  1. Έχω διαβάσει ό,τι έχει γράψει ο Parsons. Τα τελευταία 2-3 μυθιστορήματά του δε με ικανοποίησαν όσο τα πρώτα του. Αυτό ακούγεται καλό πάντως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s