Πάνω από τον Ατλαντικό

Δεν έχω πάει ποτέ στην Αμερική. Ποτέ δεν έχω περάσει τον Ατλαντικό. Δε μετράω τις ημέρες μέχρι να βρεθώ στη Νέα Υόρκη. Μετράω τις ώρες. Μετράω τις ώρες μέχρι να βρεθώ στην πόλη του Τζόναθαν Φράνζεν, του Μπρους Σπρίνγκστιν, της Κάρι Μπράντσο, του Πολ Ώστερ, της Φρανσέσκα Γούντμαν. Στο μυαλό μου η Νέα Υόρκη έχει εδώ και χρόνια πάρει διαστάσεις μυθικές – μητρόπολη του κόσμου, κέντρο των γεγονότων, the place to be. Ήρθε η ώρα να διαπιστώσω εάν είναι αλήθεια.

Για τις πτήσεις – 11 ώρες να πας, 10 να γυρίσεις – 4 μικρά βιβλία.

  • The Ice Palace του Νορβηγού Tarjei Vesaas. Ένα από τα αριστουργήματα της σύγχρονης Σκανδιναβικής λογοτεχνίας.
  • King Death του σχεδόν πειραματικού Άγγλου συγγραφέα Toby Litt. Το έψαχνα καιρό, και το βρήκα σε προσφορά στον Παπασωτηρίου. Πήρα δύο, ένα για μένα και ένα για δώρο.
  • The Sense of an Ending του Julian Barnes. Άργησα, αλλά θα το διαβάσω.
  • Το Παιδί του Οκτώβρη του Γάλλου Φιλίπ Μπεσόν. Το αγόρασα από το ανοιξιάτικο bazaar του Καστανιώτη – η περίληψη του οπισθόφυλλου θυμίζει το Θυμάμαι της Βασιλικής Πέτσα, αλλά ελπίζω να μου αρέσει περισσότερο.

Advertisements

3 thoughts on “Πάνω από τον Ατλαντικό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s