Σαββατοκύριακο

Το Σάββατο δυσκολεύτηκα να πιστέψω ότι το βράδυ θα κοιμόμουν στην Αθήνα / Ξύπνησα στο Λονδίνο / Στο μουντό και βροχερό Λονδίνο της καρδιάς μου / Δεν είχα ξαναπάει στο Museum of London / Χαμένο κάπου κοντά στο Barbican / Σε ένα δρόμο που λέγεται London Wall / Χωρίς είσοδο επί της οδού / Η έκθεση φανταστική / Γράφω αυτές τις γραμμές κι αισθάνομαι τυχερή που την είδα / Dickens and London / Μαγική / Ένα ταξίδι στη ζωή και την πόλη του σπουδαιότερου Βρετανού συγγραφέα μετά τον Shakespeare / Άλλη μία έκθεση-απόδειξη ότι οι Άγγλοι είναι αξεπέραστοι στην επιμέλεια μονογραφικών εκθέσεων / Σε παίρνουν από το χέρι και σε πάνε μία βόλτα σε μία άλλη εποχή / Σχεδόν μυρίζεις το κέφι με το οποίο την έστηναν / Μετά, αποχαιρετιστήριο γεύμα στο ποτάμι / Το μπλε της δύσης στα δυτικά προάστια του Λονδίνου / Ανοιξιάτικο / Στο Osterley άνοιξε η πόρτα του βαγονιού / Άκουσα ένα κελάηδισμα / Στην πτήση ένα ολόκληρο βιβλίο / Αθήνα / Η Κυριακή στο σπίτι / Είναι καταπληκτικό το πόσο ωραίο σου φαίνεται ένα σπίτι λίγες μέρες πριν το αφήσεις για πάντα / Στον καναπέ, το βιβλίο της έκθεσης του Dickens / Ξεφυλλίζοντάς το, μία ανοιξιάτικη απορία / Να τολμήσω να ξεκινήσω το Bleak House;

3 thoughts on “Σαββατοκύριακο

  1. Όταν άρχισα το 2666,σκεφτόμουν να σου στείλω μια φωτογραφία με το βιβλίο δίπλα στο πιο χοντρό μάλλον μυθιστόρημα που υπάρχει στ’Αγγλικά στη βιβλιοθήκη μου, το Bleak House!!Το σκέφτηκες καλά?

    1. Η γλώσσα του Ντίκενς είναι αξεπέραστη. Ναι, σκέφτομαι να δοκιμάσω το Bleak House, κατά προτίμηση σε ένα αντίτυπο με ατμοσφαιρικό εξώφυλλο. Πρώτα, όμως, θα διαβάσω το Night Walks εδώ.
      Υ.Γ.1: Πού βρίσκεσαι στο 2666 και πώς σου φαίνεται;
      Υ.Γ.2: Φυσικά να στείλεις τη φωτογραφία!

  2. Mμμ,το δικό μου δεν είναι διόλου ατμοσφαιρικό.. είναι από εκείνα τα φτηνά paperback που στο πρώτο μου ταξίδι στο Λονδίνο-1992- τα είχα χρυσοπληρώσει σαν υπέρβαρο μιας και δεν έπαιρνε άλλα η χειραποσκευή!!
    Στο 2666 είμαι στο τέταρτο κεφάλαιο,με τις δολοφονίες!!Μέχρι στιγμής και χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω μου άρεσε το τρίτο,με τον κύριο Fate…. ένιωθα σαν να έβλεπα ταινία του Ταραντίνο και γυρνούσα τις σελίδες γεμάτη αγωνία για τη συνέχεια!!Δεν έχω διαβάσει η αλήθεια είναι πολλούς Νοτιοαμερικάνους συγγραφείς για να συγκρίνω αλλά είναι εξαιρετικός!
    Η φωτογραφία θα σταλεί σύντομα..χωρίς γάτα αυτή τη φορά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s