Little darling, it’s been a long cold lonely winter

Από το αεροπλάνο οι Άλπεις έμοιαζαν με φουρτουνιασμένη θάλασσα σε πίνακα του Katsushika Hokusai. Τις χάζευα συνεπαρμένη. Ήταν θαύμα ότι κατάφερα να διαβάσω 100 ολόκληρες σελίδες από το βιβλίο μου.
Η πρώτη βόλτα στην παλιά γειτονιά όπως πάντα συγκινητική. Ήταν σούρουπο, ο κόσμος πηγαινοερχόταν, κι εγώ προσπαθούσα να χωρέσω όλες τις αναμνήσεις, όλες τις βόλτες, όλο το ανοιξιάτικο αεράκι. Καμία γειτονιά, πουθενά στον κόσμο, δεν είναι ομορφότερη από αυτή.
Καθόταν μόνη της σε ένα από τα εστιατόρια του εμπορικού κέντρου και διάβαζε αφοσιωμένη. Τη φωτογράφισα γιατί μου άρεσε πολύ.
Λίγο παραπέρα, στο Tavistock Square, οι αναμνήσεις μοιάζουν λίγο με το άσπρο αυτοκίνητο. Έρχονται και φεύγουν κατά δική τους βούληση, ανεξέλεγκτα. Το σάντουιτς στο παγκάκι αριστερά. Το μπόουλινγκ από κάτω από το ξενοδοχείο. Ο ευγενικός αστυνόμος τη μέρα που νόμιζα πως χάθηκα. Εσύ.
Το Covent Garden. Οι φοιτητές κλασικής μουσικής. Οι ηλικιωμένοι και οι τουρίστες που πίνουν κρασί στο Crusting Pipe. Τα παιδάκια που χειροκροτούν.
Ένα παγωτό χωνάκι στην αυλή του Βρετανικού Μουσείου μετά το τέλος μιας δύσκολης συνάντησης, ένα απόγευμα με ήλιο.

Υ.Γ.: Καμιά φορά το να χαλάς τη νηστεία είναι λίγο σαν να κερατώνεις τον τέλειο γκόμενό σου: σπάνια είναι για κάτι που να αξίζει. Ας μην κρυβόμαστε, συνήθως τον απατάς με ένα άνοστο μπιφτεκάκι της Aegean.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s