Οι τρεις πρώτες καραβίδες

Πριν πολλά χρόνια, όταν εγώ ήμουν ένα μικρό κοριτσάκι και η χώρα μας μια μεγάλη, ανέμελη γιορτή, ήμασταν καλεσμένοι στη γιορτή ενός φίλου του μπαμπά μου. Γενικώς βαριόμουν, η ταβέρνα είχε μόνο μεγάλους, κανείς δε μου έδινε τη σημασία που νόμιζα πως άξιζα.

Λίγη ώρα αφότου φτάσαμε, το τραπέζι άρχισε να γεμίζει τεράστια κόκκινα τέρατα. Έμοιαζαν με θαλάσσιες κατσαρίδες και χάλασαν τη όρεξη περισσότερο από τη διάθεσή μου. Κουρνιάζοντας στην αγκαλιά του μπαμπά μου, τον παρακολουθούσα να σπάει τις καραβίδες (τι όνομα!), να ρίχνει λίγο λεμόνι και να τις τρώει ευχαριστημένος. «Δοκίμασε!», μου είπε, και μου έδωσε μία μικρή μπουκιά. Κούνησα το κεφάλι με αποστροφή. «Λίγο!», είπε. Ξανακούνησα το κεφάλι με αηδία. «Μα, είναι ωραίο! Σε τόσο κόσμο αρέσουν, κοίτα! Λες τόσοι άνθρωποι να έχουν άδικο;»

Με έπεισε. Δοκίμασα. Λίγο ντροπαλά ζήτησα κι άλλο, κι άλλο. Στο τέλος είχα φάει τρεις θαλάσσιες κατσαρίδες μόνη μου.

Όπως πάντα, είχε δίκιο. Αν δεν δοκιμάσεις, δε θα μάθεις. Φυσικά, υπάρχουν εξαιρέσεις, απλά για να επιβεβαιώσουν τον αρχικό κανόνα: Τόσος κόσμος δεν μπορεί να πέφτει έξω. Ισχύει με όλα. Ισχύει και με τα βιβλία.

Ισχύει και με το 2666. Που το άρχισα χτες. Που μου φάνηκε μοναδικό θυμίζοντάς μου ταυτόχρονα τη λογοτεχνία του Αργεντίνου Ρικάρντο Πίλια. Που δεν μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου και να το βγάλω από το μυαλό μου από τη στιγμή που διάβασα την πρώτη παράγραφο. Και που, ναι, κυλάει σαν νερό.

Πρόλαβα να θυμώσω με όλους όσους είχα κανονίσει κάτι αυτό το τριήμερο – γιατί θα με απομάκρυναν από το βιβλίο. «Θα ήθελα να είμαι μόνη μου σε ένα νησί, να τρώω, να κοιμάμαι, να πίνω και να το διαβάζω ώσπου να το τελειώσω», έγραψα στο Δημήτρη. Και θα το ομολογήσω: πρώτη φορά κάνω μια υπερβατική, για μένα, σκέψη: ευτυχώς που δεν έχω διαβάσει πολύ – έτσι θα κρατήσει περισσότερο.

Έχει επιβεβαιωθεί πλειστάκις. Επιβεβαιώνεται άλλη μία φορά. Ο μπαμπάς μου είχε πάντα δίκιο.

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Οι τρεις πρώτες καραβίδες

  1. Σκέφτομαι να το αγοράσω στην αγγλική μετάφραση μιας και μένω εξωτερικό. Πόσο δύσκολη είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s