Ο συγγραφέας και ο μπλόγκερ

Πρόκειται, βεβαίως, περί μεγάλης συζήτησης.

Προ ολίγων ημερών βρέθηκα σε μία παρέα – μεταξύ άλλων, τρεις συγγραφείς. Δύο άντρες, μία γυναίκα. Κατά καιρούς είχα διαβάσει γραπτά τους, τους το είπα, τα συζητήσαμε λίγο. Η κουβέντα περί παντός επιστητού, έφτασε και στην έκθεσή τους στα social media. Όλοι τους τα χρησιμοποιούν, κάποιοι μάλιστα έχουν υποστεί εκεί σοβαρές προσωπικές επιθέσεις. Οριακά ξεδιάντροπες.

«Είναι και τα μπλογκ», είπα εγώ. Συμφώνησαν: Ναι, είναι και τα μπλογκ μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν πρέπει να τα ξεχνάμε. Οι συγγραφείς που τα τολμούν εκτίθενται και εκεί. Εκφράζουν απόψεις, ανοίγουν παράθυρο στο δικό τους κόσμο. Καθίστανται ευάλωτοι σε επιθέσεις, ύβρεις, ανεξέλεγκτα σχόλια. Είναι, όμως, πάντα έτσι;

Η Μαρία Ξυλούρη

Στην Ελλάδα δεν είναι πολλοί οι συγγραφείς οι οποίοι μοιράζονται τα διαβάσματά τους, τους κόπους και τις αγωνίες της συγγραφής – εκείνοι που το κάνουν συστηματικά είναι μετρημένοι. Άρχισα να παρακολουθώ το μπλογκ της Μαρίας Ξυλούρη πολύ πριν τη γνωρίσω από κοντά. Έμαθα περισσότερα για τις επιρροές της, τις λογοτεχνικές της αγάπες, τα ακούσματα και τα διαβάσματά της, διαβάζω ανελλιπώς τις αναρτήσεις για το πρώτο, βραβευμένο, της βιβλίο, και αυτές για το καινούργιο – μαζί με τα teaser, όπως τα αποκαλεί η ίδια. Παρακολούθησα, όσο μου το επέτρεψε, τα άγχη της δημιουργίας.

Η Kate Zambreno

Παράλληλα, παρακολουθώ το μπλογκ της Αμερικανίδας Kate Zambreno. Καταθλιπτική δημοσίως, η εναλλακτική Zambreno, ανάμεσα λεπτομέρειες από την περιοδεία για την προώθηση του νέου της βιβλίου, μοιράζεται με το διαδικτυακό της κοινό τα διαβάσματα και τις εμμονές της. Οι αναρτήσεις της αντικατοπτρίζουν τη διάθεση, τους προβληματισμούς και τις ανεξέλεγκτες εντάσεις της. Αρκετές φορές, ξεσπώντας, έγραψε ότι θα σταματήσει το μπλόγκινγκ. Δεν το έχει κάνει ακόμη.

Προσωπική μου αδυναμία, το μπλογκ ενός νέου Αμερικανού συγγραφέα βιβλίων crime fiction. Ο Ryan David Jahn έγραψε ένα από τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει, ένα βιβλίο βασισμένο σε πραγματικά περιστατικά, και το έκανε με λογοτεχνική οικονομία και γραφή στιβαρή. Το μπλογκ του είναι μία συγκροτημένη, επαγγελματικά ολοκληρωμένη ιστοσελίδα, με παρουσιάσεις των βιβλίων του, κριτικές, βιογραφικά στοιχεία και πληροφορίες για τις εμφανίσεις του. Εκτός αυτών, όμως, και εντός της ιστοσελίδας, ο Jahn διατηρεί ένα προσωπικό μπλογκ στο οποίο αναρτά σκέψεις και ιδέες. Αυτό το προσωπικό ημερολόγιο το παρακολουθώ σχετικά συχνά.

Ο Ryan David Jahn

Είχα καιρό να το επισκεφθώ – το έκανα χθες μετά από πολύ καιρό. Έκπληκτη, βρέθηκα ενώπιον μίας ανάρτησης τόσο δυνατής, τόσο έντονα προσωπικής, και ταυτόχρονα τόσο αξιοπρεπώς καλογραμμένης που με μούδιασε. Με επηρέασε βαθιά, τόσο λόγω του θέματος, όσο και της περιγραφής του.

Η ανάρτηση στην οποία ο Ryan David Jahn περιγράφει την ασθένεια της γυναίκας του βρίσκεται εδώ.

Η έκθεση ή μη είναι επιλογή. Αλλά δεν είναι η μόνη. Σημαντικότερη επιλογή είναι ο τρόπος. Μπορεί να διαφωνήσεις, αλλά δε βλέπω γιατί να επιτεθείς στη Μαρία Ξυλούρη για τις υπέροχες φωτογραφίες του γραφείου της.  Και, βέβαια, δε βλέπω γιατί να  ενοχληθείς με τον Ryan David Jahn για αυτή του τη φράση, την τόσο δυνατή, που εμένα με στοίχειωσε περισσότερο από το ίδιο το βιβλίο του:

She’s been my best friend for ten years and my wife for eight. And I almost lost her last weekend when her breathing slowed to four inhalations per minute.

4 thoughts on “Ο συγγραφέας και ο μπλόγκερ

  1. Πέρα από την γενική έκθεση αυτή καθεαυτή -που ενυπάρχει ακόμα και σε αυτό το σχόλιο, αλλά και σε ό,τι άλλο σχετίζεται με την επαφή με το κοινωνικό περιβάλλον- νομίζω πως οι επιθέσεις έχουν μεγάλη σχέση με την επωνυμία αυτής. Η επιλογή να γράφεις ανοιχτά απόψεις, τις οποίες και υπογράφεις επώνυμα προσωποποιούν το blog πέρα από το όριο του ανώνυμου blogger.

    Ξάφνου, συγκεντρώνεις τις αμαρτίες (sic) της ζωής σου – ειδικά αν είσαι συγγραφέας, πρόσωπο λίγο ή περισσότερο γνωστό. Πολλάκις, οι επιθέσεις γίνονται και από ανώνυμους – άτομα που χρησιμοποιούν την εξουσία του ιστού που δίνει τη δυνατότητα να κρύβεσαι σαν άτομο αλλά να γνωμοδοτείς επί παντός επιστητού.

    Και εδώ εντοπίζω την μεγάλη διαφορά: το να επιλέγεις να έχεις δικτυακή φωνή με στοιχεία που παραπέμπουν σε έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας είναι ένα ρίσκο. Μπορεί να ξεσηκώνει θύελλες αντιδράσεων αλλά βοηθάει και στην ανάπτυξη ενός άνευ ορίων διαλόγου. Ανοίγει διαύλους επικοινωνίας με το συγγραφέα (στη συγκεκριμένη περίπτωση) και σε τοποθετεί πιο κοντά στο έργο του.

    Παντοτινή προϋπόθεση η καλή διάθεση και το ανοιχτό μυαλό – είτε διαδικτυακά είτε καθημερινά.

    1. Συμφωνώ με το πνεύμα του σχολίου – δεν είμαι σίγουρη για το ότι σε τοποθετεί πιο κοντά στο έργο του. Όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο πιστεύω τελικά ότι το συγγραφικό έργο αυτονομείται από το δημιουργό. Μπορεί να κάνω λάθος.

      1. Υπέθεσα ότι προσπαθεί να σε τοποθετήσει – πιθανά αυθαίρετη σκέψη.

        Το έργο είναι αυτόνομο αρκετά, ναι – αλλά η σχέση με τον δημιουργό είναι περίπλοκη.

  2. Ας πούμε, πριν λίγο ο συγγραφέας κ. Πέτρος Τατσόπουλος έβαλε αυτό το status στο Facebook:

    ‘Το Φέισμπουκ είναι σατανική εφεύρεση. Οι ηλίθιοι δεν νιώθουν μοναξιά, οι έξυπνοι επιβεβαιώνουν την έπαρσή τους, οι ευαίσθητοι ικανοποιούν τον μαζοχισμό τους και τα μουλάρια την περιφρόνησή τους για το ανθρώπινο είδος. Πετάω επειγόντως διακόσια πενήντα χρόνια Διαφωτισμού στα σκουπίδια και τρέχω να βρω την Λουκά για κανένα ξορκισμό.»

    Επίσης, ο κ. Θανάσης Χειμωνάς έγραψε εχθές στο Facebook:

    «Πάει στον Βόλο. Το βήτα με κάπα.»

    Πώς το κρίνετε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s