Readathon 9: Γκρίνια για το έβδομο κεφάλαιο

Αν το είχα διαβάσει σήμερα θα είχα πλήθος λόγων για να εξηγήσω την γκρίνια μου: από τον καιρό και την οικονομία της χώρας μέχρι ένα dvd που δεν παίζει και ένα συνεργάτη που ακόμη μου χρωστάει ένα αρχείο. Αλλά όχι. Διάβασα το «Μια συμβολή στη συζήτηση» πριν αρκετές ημέρες, μέσα στο λεωφορείο 235 προς τη Φιλοσοφική Σχολή. Ο καιρός ήταν καλός, κι η οικονομία λίγο επηρέαζε τη διάθεσή μου. Ήταν απλό: το έβδομο κεφάλαιο της Φήμης μου φάνηκε κακό.

Δε θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά το περίμενα ότι ο Κέλμαν θα αφιέρωνε ένα από τα κεφάλαιά του σε έναν stalker. Δε θα μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό ενός αντι-ήρωα μαμάκια, αυτιστικού, ολίγον βρωμιάρη, εθισμένου στα online forums μέσω των οποίων αποκτά νόημα η υπόσταση και η ζωή του η άδεια ίδια. Το περίμενα. Το «έβλεπα να έρχεται», όπως λένε.

Εξηγούμαι: Η γκρίνια μου δεν έχει να κάνει με τον Κέλμαν. Ούτε με το φρικιό που παρενοχλεί με ηλεκτρονικά μηνύματα απαξάπαντες και τρομάζει με τη συμπεριφορά του το διάσημο συγγραφέα Λέο Ρίχτερ. Η γκρίνια μου έχει να κάνει με το ελληνικό κείμενο, το οποίο όχι μόνο σκοντάφτει. Πέφτει κιόλας.

Πείτε με περίεργη. Πείτε με γκρινιάρα. Πείτε με ό,τι θέλετε. Δεν μπορώ, όμως, να μην παραπονεθώ για τις παρακάτω ενδεικτικές λέξεις/φράσεις:

  • Τιριτόμπας (σελ. 118)
  • Καταφατσαδιστί (σελ. 119)
  • Γράφω πάλι στο φόρουμ των βραδινών ειδήσεων ότι όλα τα κεντρικά θέματα bullshits. (σελ. 121)
  • Στιλάκι βουνοκορφή (σελ. 121)
  • Ταρακουλέξ (σελ. 123)

Η κακή μετάφραση ενός – ομολογουμένως δύσκολου λόγω της αργκό – κεφαλαίου, με στενοχώρησε, με δυσκόλεψε. Με γέμισε γκρίνια.

Σχόλια;

ΥΓ1: Ευχαριστώ το Ρωμανό για το screenshot της παραγγελίας του – ελπίζω ο Άγγλος μεταφραστής να σκόνταψε λιγότερο και να μην έδωσε ένα κείμενο του οποίου η αργκό θυμίζει βιντεοταινίες της δεκαετίας του 1980.

ΥΓ2: Σήμερα που βρέχει ακούω ένα τραγούδι σε δύο συνέχειες, οι οποίες βασίστηκαν σε ένα από τα ωραιότερα ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ.

 

7 thoughts on “Readathon 9: Γκρίνια για το έβδομο κεφάλαιο

  1. Ταρακουλέξ;;; Τι σημαίνει; δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε το αγγλικό (για το γερμανικό δε λέω γιατί δεν τα ομιλώ)

    Κι εγώ που νόμιζα ότι το «Ε για μόλα ε για λέσα» σε ένα άλλο βιβλίο ήταν το χειρότερο. Εδώ μιλάμε για σοβαρό ανταγωνισμό.

  2. Πόσο καιρό περίμενα να σχολιαστεί το συγκεκριμένο κεφάλαιο…Για μένα ήταν πραγματικά ανυπόφορο!Όχι κακό αλλά ανυπόφορο,το μίσησα!Άσε που δεν έβγαζα και νόημα από όσα έλεγε…Τραγικό!

  3. Βρήκα την αγγλική μετάφραση υπέροχη, ένα κείμενο συχνά αστείο και ταυτόχρονα αγχώδες, που σε βάζει πραγματικά στην ψυχολογία του αντι-ήρωα του Κέλμαν. Δεν ένιωθα πως διάβαζα μεταφρασμένο κείμενο, αντίθετα μου κίνησε την περιέργεια για την κακή – όπως όλοι περιγράφετε – ελληνική μετάφραση.

  4. οντως η ελληνικη μεταφραση ατοπη και ακαιρη-μιλανε οι νεοι ετσι?(μιλουσαν ετσι ποτε?)ευλογη η γκρινια,καποια στιγμη καθως το διαβαζα θυμαμαι,αρχισα να τριβω τον σβερκο μου-δυσφορια του στυλ»ποτε θα τελειωσει?».το επομενο κεφαλαιο πραγματι αποζημιωνει

  5. Δικαιολογημένες οι γκρίνιες για την ελληνική μετάφραση, τη βρήκα από «δύσπεπτη» έως «ενοχλητική» και έχει ενδιαφέρον κατά πόσο τα συναισθήματα αλλάζουν αν διαβάζεις στα αγγλικά ή και το πρωτότυπο κείμενο.
    Σύμφωνα και με όσα λέει ο ίδιος ο Κέλμαν για τις δυσκολίες της μετάφρασης στα αγγλικά, η μετάφραση στα ελληνικά νομίζω είναι από μόνη της case study.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s