Τα δώρα φέτος, και τα γόνατα του παππού

Αυτό δεν έχει ξαναγίνει.

Ίσως από αντίδραση σε αυτό εδώ το blog, ίσως γιατί όντως «δεν ήξεραν αν θα το έχω διαβάσει ή αν θα μου αρέσει», σχεδόν κανείς φέτος δε μου έκανε δώρο βιβλίο. Κάτω από γυαλιστερές χριστουγεννιάτικες μπάλες και πάνω από καλοβουτυρωμένους κουραμπιέδες φίλοι και συγγενείς μού έδιναν σακούλες και πακέτα που με άφηναν έκπληκτη. Κανένα τετράγωνο δωράκι. Ελάχιστα βιβλία φέτος. Πλάκα είχε!

Του λόγου το αληθές:

Δώρο 1

Μήνυμα στον υπολογιστή: «Τι τύπο δέρματος έχεις; Λιπαρό; Ξηρό; Κανονικό; Μικτό;» «Λιπαρό, γιαχχ». Η Μαριάννα κατέφτασε με ένα από τα ωραία κουτιά του Κορρέ γεμάτο με μικρά μπουκαλάκια κρέμα. «Για τα ταξίδια σου», μου είπε. «20+ ετών;» τη ρώτησα γελώντας. «Φυσικά», απάντησε.

Δώρο 2

Ο Θοδωρής και η Σοφία πέρασαν τα Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη. Μου έφεραν ένα ζευγάρι σκουλαρίκια της Marianne Olry από το MoMA. «Μόλις τα είδαμε σε σκεφτήκαμε», μου είπε η Σοφία. Καλά έκαναν!

Δώρο 3

Η Λουκία μου έδωσε ένα γαλάζιο γούνινο κασκολοειδές με κουμπάκια. Μου θύμισε Άννα Καρένινα και μου άρεσε πολύ. Δεν το έχω βάλει ακόμη, πιθανώς γιατί κάποιος πρέπει πρώτα να μου κάνει δώρο ένα εισιτήριο για τις Άλπεις.

Δώρο 4

Η Δέσποινα που με ξέρει καλά μού έδωσε μία δωροκάρτα H&M. «Για τις δύσκολες ώρες», μου είπε συνωμοτικά. Ξέρω, ξέρει ότι θα έρθουν κι αυτές.

Δώρο 5

Ο Μιχάλης πήγε τα Χριστούγεννα στην Κύπρο. Μου έφερε μισό κιλό χαλούμι. Όποιος γνώριζε ότι το χαλούμι γράφεται με δύο «λ» πρώτος το λίθο βαλέτο.

Πήρα, βέβαια, κι άλλα δώρα. Κάποιοι μου έδωσαν βιβλία.

Μία φίλη έβγαλε το δαχτυλίδι της και μου το χάρισε όταν της είπα πόσο ωραίο ήταν. Όσο το σκέφτομαι, τόσο συγκινούμαι. Κάποιος άλλος με κέρασε ένα ποτό «αν και μακάρι να είχε λεφτά να μου κάνει ένα δώρο».

Σας ευχαριστώ όλους και σας χαρίζω μία μελωδία νικηφόρα και εορταστική, όχι μόνο γιατί το ομότιτλο βιβλίο του Γιόζεφ Ροτ είναι σπουδαίο, αλλά και γιατί όταν κάθε Πρωτοχρονιά την άκουγε ο παππούς μου, έτρεχα να ανέβω στα γόνατά του να με χορέψει.

4 thoughts on “Τα δώρα φέτος, και τα γόνατα του παππού

  1. Χρόνια πολλά, επιτυχίες και το 2011 για το Don’t Ever Read Me και για εσένα Αγιάτη.
    Για μένα το καλύτερο δώρο είναι ένα βιβλίο ήδη διαβασμένο από κάποιον, που το κατεβάζει απ’ τη βιβλιοθήκη του και μου το χαρίζει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s