Κι εσύ υπέγραψες σαν σταρ του σινεμά

Ο θεσμός ξεκίνησε το 2008. Η πρωτοβουλία του εκδοτικού οίκου Random House και του περιοδικού The Bookseller βασίστηκε σε μία πολύ απλή ιδέα: Φοιτητές της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου και Τηλεόρασης της Μεγάλης Βρετανίας καλούνται να υποβάλουν προτάσεις για τη δημιουργία ενός ολιγόλεπτου βίντεο (δηλαδή ενός τρέιλερ) με θέμα κάποια από τα βιβλία του Random House. Οι καλύτερες προτάσεις χρηματοδοτούνται με με £5,000 έκαστη, τα τρέιλερ υλοποιούνται, οι επίδοξοι κινηματογραφιστές βραβεύονται, ενώ τα βίντεο χρησιμοποιούνται ως διαφημιστικό υλικό στις ιστοσελίδες των συγγραφέων, στο Amazon και το YouTube. Από πέρσι τα βιβλιοπωλεία Foyles συμμετέχουν στην πρωτοβουλία ως χορηγός, προωθώντας τα τρέιλερ στα καταστήματα και στην ιστοσελίδα τους.

Ο αντίλογος είναι φυσικά αναμενόμενος: «Ίσως είμαι κυνικός», μου είπε ένας Βρετανός φίλος,  «αλλά αισθάνομαι περιφρόνηση για το Random House. Θεωρώ ότι εκμεταλλεύεται καταφανώς το χρόνο και τη δημιουργικότητα των νέων ανθρώπων προκειμένου να πετύχει τόσο φθηνότερη όσο και ισχυρότερη διαφήμιση. Ενοχλούμαι ιδιαίτερα όταν κίνητρα τα οποία είναι προφανώς καθοδηγούμενα από τις απαιτήσεις της αγοράς πλασάρονται ως φιλανθρωπία. Ο εκδοτικός οίκος δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τους φοιτητές – ενδιαφέρεται μόνο στο βαθμό που αυτοί ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντά του».

Βέβαια, ο φίλος μου αποφάσισε να διαβάσει το The Snowman του Νορβηγού Jo Nesbø αφού είδε αυτό το βίντεο, το οποίο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της παραπάνω πρωτοβουλίας. Ομολογουμένως το βρήκα κι εγώ πολύ επιτυχημένο:

Το ίδιο με εντυπωσίασε και το τρέιλερ του Hypothermia του Ισλανδού Arnaldur Indridason:

Ή το βίντεο για το Blood’s A Rover του διάσημου James Ellroy, το οποίο έχει αναφορές στον κινηματογράφο του Tarantino:

Εν μέρει συμφωνώ με το φίλο μου. Από την άλλη, όμως, δεν μπορώ, το παραδέχομαι: Είναι πιο ελκυστικά από μια περίληψη. Πιο ζωντανά από μία βιβλιοπαρουσίαση. Εν προκειμένω έπεσα ανήμπορο θύμα στα γαμψά νύχια της κακούργας διαφήμισης. Τα τρέιλερ αυτά μου αρέσουν και με δελεάζουν να αγοράσω τα βιβλία.

Υ.Γ.: Αυτές τις μέρες διαβάζω το The Snowman. Είναι καλύτερο από το πολύ καλό τρέιλερ. Έχω, όμως, ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες από την ταινία που θα προκύψει από το βιβλίο. Όχι μόνο γιατί η υπόθεση είναι ανατριχιαστική. Όχι μόνο γιατί θα γυριστεί εξ’ ολοκλήρου στη Νορβηγία. Αλλά και γιατί τη σκηνοθεσία θα υπογράψει ο Martin Scorsese.

Advertisements

4 thoughts on “Κι εσύ υπέγραψες σαν σταρ του σινεμά

  1. Ανήκω στους λίγους που θεώρησαν το «Shutter Island» θαυμάσιο, πολύ χάρηκα με την είδηση.

    Κι εγώ θα συμφωνήσω με το φίλο σου, αλλά αυτά τα τρέηλερ είναι όντως εξαιρετικές δουλειές.

    Παρακαλώ αντί για επιστροφή της oyster, φέρε μου το The Snowman όταν το τελειώσεις 🙂

  2. Σίγουρα υπάρχει αξία στην πρωτοβουλία του Random House, όπως υπάρχουν και η επιθυμία για κέρδος, η υστεροβουλία και η εμπορικοποίηση της ‘τέχνης’ (αρχικά του συγγραφέα, μετέπειτα των παραγωγών των κλιπ). Κι ενώ συμφωνώ με το επιχείρημα σου, αυτό που στέκεται στην πλευρά του κοινού που δηλώνει προτίμηση για το trailer αντί περίληψης, δεν είμαι τόσο βέβαιος για την ποιότητα των παραγόμενων trailers. Μπορεί να είναι (οπτικώς) ελκυστικά και εύπεπτα, να εδράζονται και να αξιοποιούν όλη τη τεχνική των σύγχρονων trailers του Hollywood, όμως είναι επίσης επικίνδυνα. Αφαιρώντας την μαγεία της φαντασίας, ταυτίζοντας ενδεχομένως τον κόσμο του βιβλίου με αυτό του trailer. Σπανίως βλέπω ταινίες βιβλίων που θέλω να διαβάσω πριν τα ολοκληρώσω γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο. Φυσικά οι απόψεις επ’αυτού διίστανται.

    Παρόμοια πρωτοβουλία, με παρεμφερή κίνητρα αλλά κατά την άποψή μου σαφώς ουσιαστικότερη από δημιουργικής πλευράς είναι αυτή της Canon σε συνεργασία με το Vimeo που έλαβε χώρα πέρυσι. Το κοινό κλήθηκε να γυρίσει κομμάτι μιας ιστορίας χρησιμοποιώντας μηχανές DSLR της εν λόγω εταιρίας. Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα σε γύρους. Να πως δούλεψε: έδωσαν μια φωτογραφία σε ένα (επαγγελματία) σκηνοθέτη και αυτός γύρισε ένα κλιπ μερικών λεπτών. Το κλιπ έγινε διαθέσιμο στο κοινό και ο κάθε ένας έπρεπε να ‘συνεχίσει’ την ιστορία από εκεί που είχε μείνει στο τέλος του κλιπ. Στη συνέχεια αποφασίστηκε ο νικητής του γύρου και έτσι η ‘ταινία’ μεγάλωσε σε διάρκεια. Η διαδικασία επαναλήφθηκε κάποιες φορές. Στο τέλος έγινε το ‘μοντάζ’ (από τον αρχικό ‘επαγγελματία’ σκηνοθέτη) και η τελική ταινία έφτασε τα 38 λεπτά. Θεωρώ πως — παρά τα εμφανέστατα προβλήματά της, το αποτέλεσμα καθιστά το εγχείρημα εξαιρετικό, τόσο τεχνικά όσο και καλλιτεχνικά. Μπορείτε να δείτε την ολοκληρωμένη ταινία εδώ.

    Θεωρώ σημαντικό το ‘πείραμα’ των Canon/Vimeo (και, παρ’ότι στην ίδια κατεύθυνση, σε πολύ μικρότερο βαθμό αυτό του Random House), όχι γιατί κάνουν πραγματικότητα κάτι το αδύνατο, όχι γιατί υποστηρίζουν την τέχνη αυτή καθεαυτή, αλλά γιατί μέσω (ή, καλύτερα, ανεξάρτητα) της αμιγώς εμπορικής διάστασης των προσπαθειών τους, κατάφεραν να οργανώσουν προσπάθειες που καταλήγουν σε ευρύτερη, εντονότερη και ουσιαστικότερη συνεργασία στην δημιουργία. Και αυτό μόνον καλό θα μπορούσε να είναι. Μακάρι παρόμοιες προσπάθειες να μπορέσουν κάποια στιγμή να γίνονται πραγματικότητα (συστημικά) χωρίς την ‘εμπορική’ διαστρέβλωση μεγάλων εταιριών, αλλά εικάζω πως κάτι τέτοιο θα είναι ολοένα και δυσκολότερο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s