Υστερόγραφο στη χτεσινή ανάρτηση

Αυτό που συνέβη χτες κι εξακολουθεί να συμβαίνει σήμερα με έχει αφήσει άφωνη. Η χτεσινή μου ανάρτηση για τις τιμές κάποιων πολυτελών βιβλίων μαγειρικής στον Ελευθερουδάκη έλαβε διαστάσεις φαινομένου viral: πήρε εκατοντάδες share στο Facebook, retweet στο Twitter, βλέπω ότι το ίδιο ισχύει και για το Buzz. Ειλικρινά, δεν το περίμενα.

Χθες ήμουν λίγο μουδιασμένη με όλο αυτό που έγινε, πέρασα την ημέρα διαβάζοντας κι εγκρίνοντας τα περίπου 70 σχόλια που έλαβα, και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω κάτι πολύ βασικό: ενέκρινα όλα τα σχόλια που έλαβα, δεν απέρριψα ούτε ένα. Θεωρώ το blogging σημαντικό βήμα διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων και ήταν συνειδητή μου απόφαση να μην το στερήσω από κανέναν. Εγώ, από την άλλη, αποφάσισα να μη σχολιάσω χθες.

Το πρώτο που μου ήρθε στο νου διαβάζοντας τα σχόλια και βλέποντας την επισκεψιμότητα της ανάρτησης να ανεβαίνει κατακόρυφα ήταν «Μα καλά, για βιβλία έγραψα, και μάλιστα πολυτελή. Δεν έγραψα για γάλα. Δεν έγραψα για την τιμή του ψωμιού». Λάθος σκεπτικό. Τα βιβλία δεν είναι είδος πολυτελείας, για κάποιους είναι είδος πρώτης ανάγκης, παράξενο κι όμως αληθινό. Άνθρωποι πολλοί μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν, να αναδημοσιεύσουν την ανάρτηση, να τη στείλουν σε φίλους και γνωστούς, να τη σχολιάσουν.

Το δεύτερο που με εντυπωσίασε ήταν η ένταση που διέκρινα ανάμεσα στις γραμμές που διάβαζα, η αγανάκτηση, ο θυμός, η οργή, το παράπονο στα σχόλια. Λες και είχα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Λες κι όλοι ήταν έτοιμοι να κάνουν τη σπίθα πυρκαγιά. Δεν το είχα αντιληφθεί ποτέ στο παρελθόν.

Δεν το κρύβω, εκτίμησα πολύ τις επώνυμες και γενναίες παρεμβάσεις του κ. Αργύρη Καστανιώτη – και τον ευχαριστώ πολύ που μπήκε στον κόπο όχι μόνο να διαβάσει και να σχολιάσει την ανάρτησή μου αλλά και να επανέλθει προς περαιτέρω σχολιασμό των υπολοίπων σχολίων που προέκυψαν στην πορεία. Αποδίδω τη ειρωνική φράση του

Θα μπορούσε βέβαια για την εξυπηρέτησή σας να εγκαταστήσει τερματικά με σύνδεση στο internet ώστε να παραγγέλνετε τα βιβλία σας από το Amazon, αφού τα ανακαλύψετε στα ράφια του και τα ξεφυλλίσετε, για να μην χρεώνεστε και το 3G

σε στιγμιαία αγανάκτηση, πιθανώς δικαιολογημένη – στην ίδια αιτία αποδίδω και το λάθος που έγινε με τον αριθμό των βιβλίων που υπολόγισε, το οποίο, άλλωστε, παραδέχτηκε κι ο ίδιος αργότερα.

Επιτρέψτε μου, όμως, κ. Καστανιώτη, να διαφωνήσω μαζί σας σε δύο σημεία. Το πρώτο από αυτά αφορά στο εξής σχόλιό σας:

 (…) οι εκδότες, που είναι και αυτοί που αναλαμβάνουν και το οικονομικό ρίσκο μιας έκδοσης, με τις επιλογές τους λειτούργησαν και ως διαμορφωτές του πολιτιστικού τοπίου. Αν αυτές τις επιλογές τις ορίζει η ελεύθερη αγορά τότε τα μόνα βιβλία που θα βρίσκετε στα ράφια των βιβλιοπωλείων ή στις σελίδες του Amazon είναι τα βιβλία «κομμωτηρίου».

Θεωρώ το σχόλιο ατυχές. Βιβλία «κομμωτηρίου» εκδίδονται κατά κόρον από Έλληνες εκδότες. Ίσως είναι καλό να κοιτάξετε ακόμα και στη δική σας λίστα. Δεν είναι κακό. Όπως, βέβαια, δεν είναι κακό να παραδεχτούμε ότι το Amazon δεν πωλεί ούτε προωθεί μόνο βιβλία τέτοιου τύπου. Η ποιότητα βρίσκεται παντού, όπως άλλωστε και τα κομμωτήρια.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο θα ήθελα να διαφωνήσω μαζί σας είναι η «έλλειψη καλής διάθεσης και κριτικής σκέψης» την οποία μου (μας) προσάπτετε. Τα εν οίκω της αγοράς βιβλίου δεν τα γνωρίζω και δε με αφορούν, ούτε ως αναγνώστρια ούτε ως αγοραστικό κοινό. Και ίσως να μην έχω καν κριτική σκέψη. Όμως καλή διάθεση έχω, πάντα ελέγχω τις τιμές των κεντρικών βιβλιοπωλείων πριν προχωρήσω σε αγορά Amazon, και πάντα προτιμώ να ψωνίζω από ελληνικά βιβλιοπωλεία εάν οι τιμές είναι παραπλήσιες. Δεν είμαι κακοπροαίρετη, κ. Καστανιώτη. Επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω με παράπονο ότι σε αυτό πέφτετε εντελώς έξω.

Και κάτι για το τέλος. Μερικές ακόμα φωτογραφίες, αυτή τη φορά από το βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου της οδού Πανεπιστημίου. Οι τιμές τελικά γίνεται να είναι παραπλήσιες για όσους το θέλουν. Δεν είναι όλα μαύρα. Για του λόγου το αληθές:

Freedom (Jonathan Franzen): Τιμή Amazon UK: £7.79 (9.04 ευρώ)
Wolf Hall (Hilary Mantel): Τιμή Amazon UK: £5.79 (6.72 ευρώ)
1Q84 (Haruki Murakami), επίτομη έκδοση: Τιμή Amazon UK για used βιβλίο μάλιστα: £22.94 (26.64 ευρώ)

42 thoughts on “Υστερόγραφο στη χτεσινή ανάρτηση

  1. Διαβάζω καθημερινά το blog σου Ayiati, δεν έχω σχολιάσει και ειναι η πρώτη φορά που το κάνω. Πράγματι είναι λυπηρό το δικαίωμα της απόλαυσης ενός βιβλίου να εκτιμάται τόσο ακριβά στην Ελλάδα. Για εμάς που ζούμε στην επαρχία, εναλλακτικές οδοί όπως δανεισμός από βιβλιοθήκη, ανταλλαγή βιβλίων κτλ, δεν υπάρχουν στο GPS ούτε του Δήμου, ούτε των 42′ τηλεορασόπληκτων -και πληκτικών- συμπολιτών μας.

    Κατά τον ίδιο τρόπο που την πάτησαν οι δισκογραφικές με την ακριβή κοστολόγηση των cd, την έχουν ήδη πατήσει και οι εκδοτικοί οίκοι. Πολλοί τίτλοι βρίσκονται ήδη σε e-book.Δεν χρειάζεται καν να ξέρεις να σκανάρεις για να μετατρεψεις σε ebook τα αγαπημένα βιβλία σου. Τα κινητά μας τηλέφωνα έχουν ωραιότατα applications που σκανάρουν σελίδες στο δευτερόλεπτο (τραβάς φωτογραφία με την κάμερα και κάνεις crop τα περιττά) και προβλέπω πως πολλοί θα θελήσουν να κάνουν share αυτά που διαβάσαν και αγάπησαν πραγματικά….

    Btw, έχει λίγους μήνες, που η Ali Smith έβγαλε καινούργιο βιβλίο, και σιγά που θα περίμενα να το αγοράσω από εδώ, μπήκα Amazon.co.uk, και με £27.79 λίρες στο σπίτι μου, πρώτη έκδοση με υπογραφή της συγγραφέως στο εσώφυλλο, από την ημέρα της παρουσίασης του βιβλίο σε κεντρικό βιβλιοπωλείο του Λονδίνου.

    Keep blogging Ayiati❤

  2. 400% για τα πάγια του βιβλιοπωλείου είναι ληστρικό, υπάρχουν βέβαια συνιστώσες που δεν μπορούμε να μελετήσουμε , όπως πόσο πραγματικά αγοράζει το AMAZON και πόσο ο Ελευθερουδάκης, το εξαιρετικά ενδιαφέρον στην ιστορία κατά την ταπεινή μου άποψη είναι, πως η τεχνολογία βοηθά στο να σπάσει η ασύμμετρη πληροφόρηση, δυστυχώς σε ωφέλεια του διεθνούς ολιγοπωλίου έναντι του εγχώριου, με ένα μικρό κέρδος για τον καταναλωτή. Βρίσκω τα σχόλια του εκδότη εξαιρετικά ύποπτα, γιατί:
    Α) Γιατί υποπτεύομαι ότι γνωρίζει ότι αυτές οι τιμές αποτελούν σιωπηρή συμφωνία και προσπάθησε να σβήσει μια φωτιά πριν ανάψει. (φευ η φωτιά άναψε!)
    Β) Αν ο εκδότης θέλει να πείσει κάποιον ότι επιτελεί μόνος η μετά των συναδέλφων του πολιτισμικό έργο ας είναι βέβαιος ότι ο πολιτισμός είναι το λαμπρά ανίκητο και θα μας συνοδεύει ( ως ανθρωπότητα) εις το πέρας της ύπαρξης μας, έτσι μπορεί να αφεθεί ελεύθερος να διαπράττει αυτό που απλώς θεωρεί ηθικό, αυτό αρκεί ως συνθήκη.
    Γ)To ηθικό και το ωραίο ελλοχεύει παντού και εις τα κομμωτήρια, αν οι δικές του εκδόσεις διατηρούν στο σύνολο τους τον προηγούμενο στόχο ας είναι βιβλία «κομμωτηρίων» ,θα μας διδάξουν.

  3. 400% για τα πάγια του βιβλιοπωλείου είναι ληστρικό, υπάρχουν βέβαια συνιστώσες που δεν μπορούμε να μελετήσουμε , όπως πόσο πραγματικά αγοράζει το AMAZON και πόσο ο Ελευθερουδάκης, το εξαιρετικά ενδιαφέρον στην ιστορία κατά την ταπεινή μου άποψη είναι, πως η τεχνολογία βοηθά στο να σπάσει η ασύμμετρη πληροφόρηση, δυστυχώς σε ωφέλεια του διεθνούς ολιγοπωλίου έναντι του εγχώριου, με ένα μικρό κέρδος για τον καταναλωτή. Βρίσκω τα σχόλια του εκδότη εξαιρετικά ύποπτα, γιατί:
    Α) Γιατί υποπτεύομαι ότι γνωρίζει ότι αυτές οι τιμές αποτελούν σιωπηρή συμφωνία και προσπάθησε να σβήσει μια φωτιά πριν ανάψει. (φευ η φωτιά άναψε!)
    Β) Αν ο εκδότης θέλει να πείσει κάποιον ότι επιτελεί μόνος η μετά των συναδέλφων του πολιτισμικό έργο ας είναι βέβαιος ότι ο πολιτισμός είναι το λαμπρά ανίκητο και θα μας συνοδεύει ( ως ανθρωπότητα) εις το πέρας της ύπαρξης μας, έτσι μπορεί να αφεθεί ελεύθερος να διαπράττει αυτό που απλώς θεωρεί ηθικό, αυτό αρκεί ως συνθήκη.
    Γ)To ηθικό και το ωραίο ελλοχεύει παντού και εις τα κομμωτήρια, αν οι δικές του εκδόσεις διατηρούν στο σύνολο τους τον προηγούμενο στόχο ας είναι βιβλία «κομμωτηρίων», θα μας διδάξουν.

  4. Παρακολουθώ από χθες (και σχολιάζω στο Facebook) και σα φανατική αναγνώστρια (αλλά και συγγραφεύς) χάρηκα που ανακινείται τέτοιος ντόρος.
    Με λυπεί που δεν απαντούν από τον Ελευθερουδάκη. Όχι οι εργαζόμενοι (γνωρίζω πολλούς άξιους και κακοπληρωμένους) αλλά η Διεύθυνση.
    Με λυπεί ακόμα περισσότερο η απάντηση του Κυρίου Καστανιώτη. Αν απαντούσα ανοιχτά θα άνοιγα ακόμα πιό μεγάλο θέμα. Θα πω μονάχα, κι ο νοών νοήτο, πως γέλασα με τη φράση:
    ‘οι εκδότες, που είναι και αυτοί που αναλαμβάνουν και το οικονομικό ρίσκο μιας έκδοσης’.
    Σας διαβάζουν και συγγραφείς αγαπητέ. (Εκτός κι αν μιλά για τους ξένους εκδότες).
    Το κοινό μυστικό της συναλλαγής Ελλήνων συγγραφέων με τους εκδότες ‘τους’ ,συμφέρει ίσως και τις δύο μεριές και το κοινό το αγνοεί. Δε θα σας τη χαλάσω. Αλλά ντροπή να λέμε ψέματα έτσι ωμά και, εν τέλει δίχως λόγο.

  5. Πάντως, για να μην δίνεται η ύποπτη/εσφαλμένη εντύπωση ότι ο Παπασωτηρίου είναι ο ‘καλός’ της αγοράς, και στον Ελευθερουδάκη του Μurakami κοστίζει 24.90, ενώ το Freedom του Franzen κοστίζει 9.90.

      1. Οκ, ευχαριστώ κι εγώ με την σειρά μου για την διευκρίνηση. 11.90 η πρώτη έκδοση που ανήρτησες, 9.90 η δεύτερη στον Ελευθερουδάκη.

  6. Σε καιρούς κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, το πιο εύκολο πράγμα είναι να δείξεις το δάχτυλο και το πιο δύσκολο, να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας! Οι διαφορές στις τιμές των βιβλίων υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα, όπως και σε όλα τα αγαθά στον κόσμο, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για εισαγόμενα αγαθά. Δεν βλέπουμε όμως κανέναν να γκρινιάζει γιατί ένα αμερικάνικο αυτοκίνητο είναι πιο φθηνό στην Αμερική. Ευτυχώς για όλους μας, η έρευνα αγοράς είναι πιο προσιτή και άμεση από ποτέ, όπως πολύ παραστατικά το έδειξε η Αγιάτη (σε πολλά καταστήματα στο εξωτερικό απαγορεύεται να σημειώνεις ή να φωτογραφίζεις τιμες – την γλύτωσες!).

    Όπως το συνηθίζουμε σαν λαός όμως, ανοίξαμε πέντε διαφορετικές κουβέντες, και η κάθε μία έχει την δική της επιχειρηματολογία. Άλλο θέμα οι τιμές των ελληνικών βιβλίων, άλλες οι τιμές των ξένων (στην Ιταλία πχ ένα ελληνικό βιβλίο σε ιταλική μετάφραση έχει από 25-40 ευρώ). Άλλο θέμα ο ανταγωνισμός των βιβλιοπωλείων, άλλο θέμα η πολιτιστική προσφορά (ή μη) του καθενός μας. Άλλο το να τυπώνεις 10.000.000 Harry Potter, και άλλο 1.000.

    Για μένα προσωπικά, συνοψίζω την συζήτηση στην ερώτηση «Τι βιβλία θέλουμε;» και κατ’επέκταση έρχονται και όλα τ’άλλα. Θέλουμε paperbacks ή όχι; Προσωπικά είμαι πολύ περήφανος για τα standards της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής, και της ποιότητας των βιβλίων. Θέλουμε συγγραφείς που να μπορούν να ζήσουν από το επάγγελμά τους ή θέλουμε πειρατεία και τσάμπα ; Θέλουμε βιβλιοπωλεία με χαρακτήρα στις γειτονιές ή θέλουμε ηλεκτρονικά υπερκαταστήματα; Θέλουμε εκδότες που τολμούν το διαφορετικό ή θέλουμε ζουζούνια; (επίκαιρο κιόλας). Θέλουμε τον νόμο περί ενιαίας τιμής βιβλίου ή όχι; Θέλουμε βιβλία τυπωμένα στην Ελλάδα (και δουλειές για όλους μας) ή θέλουμε βιβλία τυπωμένα στην Ασία;

    Οι παράγοντες που καθορίζουν τις τιμές ενός βιβλίου είναι πολλοί, και σίγουρα δεν μπορούμε όλοι να τους γνωρίζουμε όλους. Η αγορά όμως είναι ένα μαγικό πράγμα, το οποίο στο τέλος αποφασίζει μόνο του – εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αγοράζουμε και να διαβάζουμε τα βιβλία που αγαπάμε.

    Το μόνο σίγουρο, είναι οτι ούτε ο Ελευθερουδάκης ούτε ο Καστανιώτης αισχροκερδεί. Αν μη τι άλλο, και οι δύο έχουν μια πολύ μεγάλη και σημαντική παρουσία στα ελληνικά γράμματα. Οι ακραίες απόψεις δεν θα μας βγάλουν πουθενά.

    Ελπίζω να μην σας κούρασα…

    1. «Το μόνο σίγουρο, είναι οτι ούτε ο Ελευθερουδάκης ούτε ο Καστανιώτης αισχροκερδεί. Αν μη τι άλλο, και οι δύο έχουν μια πολύ μεγάλη και σημαντική παρουσία στα ελληνικά γράμματα. Οι ακραίες απόψεις δεν θα μας βγάλουν πουθενά.»

      Εξηγήστε μου, σας παρακαλώ, κ. Νίκος Αργύρης, από πού βγάζετε αυτό το συμπέρασμα. Γιατί εγώ, με τις φτωχές γνώσεις οικονομικών που έχω, όταν το ίδιο -ακριβώς το ίδιο- ελληνικό βιβλίο το βρίσκω στην Πολιτεία ή στην Πρωτοπορία -10% (ή και περισσότερο) φθηνότερο από τον Ελευθερουδάκη, βγάζω άλλα συμπεράσματα.
      (Δεν μιλώ για τον εκδότη -για κανέναν εκδότη, είναι εντελώς άλλο κεφάλαιο κατά τη γνώμη μου. Αλλά για δυο βιβλιοπωλεία. Δυο καταστήματα, δλδ, που προσφέρουν τις ίδιες περίπου υπηρεσίες, και βρίσκονται σε εξίσου κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας.)

      1. Ευχαρίστως να προσπαθήσω. Αλλά θα συμφωνήσουμε από τώρα, ότι διαφορά 10% μπορεί να είναι αισθητή μεν, αλλά αισχροκέρδεια δεν είναι. Ο κάθε επιχειρηματίας – βιβλιοπώλης κάνει τις επιλογές του και προσφέρει τα εμπορεύματα στις τιμές που πιστεύει οτι μπορεί να πουλήσει και ταυτόχρονα να βγάλει ένα μικρό κέρδος. Αν η Πολιτεία και η Πρωτοπορία, που ήταν οι πρώτοι που καθιέρωσαν το 10%, θεωρούν οτι έτσι μπορεί να έχουν μικρότερο κέρδος, αλλά μεγαλύτερη επισκεψιμότητα, καλώς κάνουν. Ο μεν ένας έχει ενοίκιο Πανεπιστημίου (Ελευθερουδάκης), ο άλλος Εξαρχείων. Το ξέρω οτι αυτό δεν είναι κάτι που απασχολεί τον καταναλωτή, αλλά έτσι είναι, και εμείς γι’αυτό θα ψωνίζουμε από την Πρωτοπορία ή την Πολιτεία. Αν επίσης κάποιο βιβλιοπωλείο δουλεύει με καλύτερους όρους με τους εκδότες, θα μπορεί να κάνει καλύτερες τιμές στους πελάτες του. Μπορεί για τον έναν βιβλιοπώλη να είναι σημαντικότερο να διαθέτει παλαιότερους τίτλους σε καλύτερες τιμές, για τον άλλο να πουλάει μόνο ότι δεν μένει πάνω από μέρα στο ράφι… Όλα αυτά είναι μερικοί μόνο λόγοι που μπορούν να εξηγήσουν την διαφορά του 10%.

      2. Ναι, το 10% δεν είναι αισχροκέρδεια -είδατε όμως, με πραγματικά παραδείγματα (και μια βόλτα στο κέντρο μπορεί να δώσει άπειρα άλλα) πως οι διαφορές είναι πολύ μεγαλύτερες.

        Είναι δική μας ευθύνη, των καταναλωτών, και όχι μόνο για την αγορά βιβλίου, να ψάχνουμε. Και ειδικά σε περιόδους δύσκολες οικονομικά, όπως τα τελευταία χρόνια. Υποθέτω άλλωστε πως γι’ αυτό γίνονται συζητήσεις σαν αυτή, (και) για να ενημερώνεται ο κόσμος. Το κακό είναι πως δεν έχουν όλοι την ευχέρεια να τρέχουν στα βιβλιοπωλεία του κέντρου. Και υπάρχουν γειτονιές που έχουν μόνο Ελευθερουδάκη, και φυσικά πουλάνε γιατί ο κόσμος είτε δεν ξέρει, είτε δεν μπορεί να ψάξει αλλού. Και είναι κρίμα.

        Ελπίζω πως ένα από τα «καλά» της κρίσης των τελευταίων χρόνων, θα είναι κι αυτό: να αναγκάσει κάποιους να πάψουν να εκμεταλλεύονται τον καταναλωτή.

  7. Να αναφέρω 2 δικά μου πρόσφατα παραδέιγματα. Τιμή του Θουκυδίδη του Σκουτερόπουλου στο Public Συντάγματος, fix χωρίς έκπτωση και το βιβλίο θα το έφερνε περίπου 15 ημέρες μετά την πρώτη ημέρα έκδοσης. Το πήρα από την Πολιτεία – που το είχε φυσικά από την πρώτη ημέρα – και με την έκπτωση, που επιτρέπει η Ενιαία Τιμή Βιβλίου, νομίζω 15 % . Ξενόγλωσσο βιβλίο 1.000 σελίδων με σκληρό δεσιμο, του George R.R. Martin (πρόσφατη έκδοση). Τιμή Amazon uk 20,90 Ευρώ, τιμή Public Συντάγματος 35 (!!) Ευρώ και – ευτυχώς- τιμή Πολιτείας περίπου 22 Ευρώ… Δεν πίστευα στα μάτια μου. Όπως είχε πει κάποιος «επιτέλους, πόσα λεφτά θέλεις να έχεις ;» Ο καθένας με τον τρόπο και με την πολιτική του (τιμών, προσωπικού, έγκαιρης προμήθειας εκδόσεων) επιλέγει τους πελάτες του. Κι εγώ με τα δικά μου κριτήρια επιλέγω τους προμηθευτές μου. Και ας μην μιλήσουμε για το εαν και πόσο συνυπεύθυνοι είναι οι εκδοτικοί οίκοι, στο μέτρο του ο καθένας, για την κατάσταση στην ελληνική αγορά βιβλίου…

  8. Πολύ ενδιαφέροντα τα σχόλια και της χθεσινής και της σημερινής ανάρτησης. Όμως, όσο και να θες να στηρίξεις τα «τούβλινα βιβλιοπωλεία» υπάρχει και κάτι που λέγεται «πραγματικότητα». Εμένα, μια πτυχή του ζητήματος που με απασχολεί, αφορά στα ελληνικά βιβλία. Ξέρω ότι είναι εντελώς άλλο θέμα, άλλα έχω την εξής απορία: Ούσα παντελώς άσχετη από τους νόμους της αγοράς του βιβλίου, αναρωτιέμαι γιατί δεν υπάρχει η επιλογή έκδοσης σε απλό paperback. Ναι, χαίρομαι που τα ελληνικά βιβλία έχουν άρτια ποιότητα, αλλά δε δύναμαι να πληρώνω 20 ευρώ το αντίτυπο. Δε λέω να υπάρχει μόνο το paperback, λέω να υπάρχει και αυτή η επιλογή…(που θα κοστολογείται φθηνότερα).

    1. Διότι αγαπητή Chrysa Dag. η πρώτη έκδοση των ελληνικών βιβλίων είναι φθηνό και πρόχειρο paperback (χαρτόδετο κι όχι επιπέδου Penguin κλ ) σε μεγέθη όμως μεγάλα για να δικαιολογηθούν οι τιμές.
      Σκληρόδετα μόνο τα επιτραπέζια στα ελληνικά.

      1. Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω. Τα ελληνικά χαρτόδετα βιβλία μόνο φθηνιάρικα δεν είναι, ενώ το τελευταίο πράγμα που επηρεάζει την τιμή τους, είναι η διάσταση. Αντιθέτως, στο εξωτερικό, οι διαφορετικές hardback και paperback εκδόσεις είναι ένα τέχνασμα του marketing που στοχεύει σε περισσότερες πωλήσεις (και φουσκωμένες τιμές).

      2. Κύριε Νίκο Αργύρη
        το paperback δεν είναι τέχνασμα. Βγαίνει ταχύτατα για το πλατύ κοινό που ούτως ή άλλως δε θα αγόραζε το βιβλίο τους πρώτους μήνες έκδοσης.
        Όσο για τις ελληνικές εκδόσεις δεν το βρίσκω σωστό να γενικεύσω αλλά πολλές εκτός περιττού πάχους υστερούν σε 3 τομείς που έχουμε παρατηρήσει όλοι: 1. επιμέλεια (τα λάθη ορθογραφικά και όχι μόνο), 2 . εμφάνιση (μη μου πείτε πως δεν έχετε προσέξει την κιτς κατάχρηση άσχετων έργων ζωγραφικής για εξώφυλλα επιλεγμένων μόνο επειδή είναι παλιά & δεν έχουν δικαιώματα) 3. και σοβαρότατο: Φθηνά μελάνια που σβήνουν στα 20 χρόνια σα να ήταν αποδείξεις (έχω τέτοια αντίτυπα μεταφρασμένων του ’70 (ένα Βίλχεμ Ράϊχ με ολόλευκες σελίδες θυμάμαι), λάθη δεσίματος παρά τα οποία το βιβλίο βγαίνει στην αγορά.
        Παρόλα αυτά το κοινό αγαπά τα βιβλία και τα βιβλιοπωλεία. Γι αυτό το θλιβερό τούτης της συζήτησης είναι η αλλαζονεία με την οποία αντιμετωπίζονται τα παράπονα. Μήπως στο βιβλίο ο πελάτης έχει πάντα άδικο; Ή μήπως ο Ελληνικός κλάδος βιβλιοπαραγωγής και διακίνησης δεν έχει τίποτε να διδαχθεί από τις ανάγκες των αναγνωστών;

  9. Ο Νίκος τα είπε ακριβώς όπως είναι. Αισχροκέρδεια νοείται μόνο στην περίπτωση που δεν έχεις άλλη επιλογή ως καταναλωτής, όταν υπάρχει μονοπώλιο ή καρτέλ. Για να έχουν τέτοιες τιμές σημαίνει ότι πουλάνε αρκετά σε αυτές τις τιμές. Γιατί πουλάνε; Γιατί ο κόσμος το θέλει τώρα, εκεί. Αν μπορεί να περιμένει θα το παραγγείλει από το Amazon, ή ακόμα καλύτερα θα πάρει ένα e-reader και θα μπορεί να αγοράζει βιβλία και στην παραλία και να τα διαβάζει εντός λεπτού. Άμα θες τυπωμένο βιβλίο τώρα στο κέντρο της Αθήνας, θα το πληρώσεις. Όχι το βιβλίο, αλλά τη διαθεσιμότητα του.

  10. Ένας σημαντικός λόγος για τις ακριβές τιμές των ελληνικών βιβλίων είναι οι πελώριες καθυστερήσεις αποπληρωμής των εκδοτών από τους βιβλιοπώλες. Παίρνει πάνω από χρόνο για να πληρωθεί ο εκδότης για βιβλία που έχει δώσει στα βιβλιοπωλεία. Τώρα όσον αφορά τη νόμιμη έκπτωση, Στέφανε, αυτή είναι 10% αλλά μην μπερδευόμαστε. Αφορά μόνο τα βιβλία που εκδίδονται στην Ελλάδα κι από αυτά μόνο όσα έχουν εκδοθεί κατά την τελευταία διετία. Και είναι προαιρετική. Ένα βιβλιοπωλείο μπορεί να πουλάει παλαιότερα βιβλία στις τιμές που κρίνει. Η Πολιτεία πουλάει πολλά βιβλία φθηνά όχι, όμως τα καινούρια. Δυστυχώς, ελάχιστες Βιβλιοθήκες φέρνουν γρήγορα νέες εκδόσεις ώστε να μην ξεπαραδιαζόμαστε. Ίσως κάποια στιγμή φτιάξουμε μικρά δίκτυα μεταξύ αναγνωστών με παρόμοια γούστα και μοιραζόμαστε το ίδιο βιβλίο. Έως ότου το ηλεκτρονικό βιβλίο αλλάξει το τοπίο. Εξαπλώνεται…

  11. Θα ήθελα πολύ να συνεχίσω την κουβέντα με βάση και τις λεπτομέρειες του κλάδου και επιπλέον στοιχεία για το πως διαμορφώνονται οι τιμές των βιβλίων στην Ελλάδα. Διαβάζοντας όμως τα σχόλια που ακολούθησαν ενίσχυσαν τους λόγους που με έκαναν εξ αρχής να αναρτήσω το (αγανακτισμένο) σχόλιό μου. Βιβλιοπώλες και εκδότες είμαστε «ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου».

    Αντί άλλων δικών μου σχολίων θα σας παραπέμψω και πάλι στον κύριο Σιφρίν και στα δύο βιβλία που έχει γράψει στα οποία παραθέτει τις ίδιες ανησυχίες με αυτές που προσπάθησα να εκφράσω στα σχόλιά μου:

    http://biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=14815
    http://biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=166966

    Για τις εκδοτικές μας επιλογές σας παραπέμπω στον κατάλογό μας: http://www.kastaniotis.com

    ΥΓ. Πριν δύο χρόνια στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης, σε κουβέντα που είχε γίνει για το ψηφιακό βιβλίο, είχα εκφράσει την άποψη πως το ψηφιακό μέσο μας δίνει τη μοναδική ευκαιρία να έχουμε πλέον και στην Ελλάδα μια αγορά «δύο ταχυτήτων». Αυτή της έντυπης έκδοσης και μια φτηνότερη ψηφιακή έκδοση, αντίστοιχα με τις ξένες αγορές που το μέγεθός τους επιτρέπει τις αγορές των hardcover και paperback εκδόσεων. Από το Νοέμβριο του 2010 το κάναμε και πράξη προσφέροντας ταυτόχρονα με την έντυπη έκδοση, σε ψηφιακή μορφή, την πλειονότητα των νέων μας εκδόσεων σε αισθητά χαμηλότερες τιμές.

    1. Κύριε Καστανιώτη, ένα μικρό σχόλιο μόνο εάν μου επιτρέπετε:
      Γνωρίζω τη λίστα σας και μάλιστα έχω πολλά βιβλία της σειράς Συγγραφείς απ’ όλο τον Κόσμο, που είναι πράγματι καλή. Να με συγχωρείτε, όμως, που δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη μία εκ των προσφάτων προσθηκών στον κατάλογό σας. Αναφέρομαι στο βιβλίο Αθώοι στον Έρωτα της κ. Βανέσας Αδαμοπούλου, πρωταγωνίστριας της ταινίας Σειρήνες στο Αιγαίο και τραγουδίστριας.
      Θα το εκτιμούσα εάν αφήναμε λοιπόν την κουβέντα περί εκδοτών ως διαμορφωτών του πολιτιστικού τοπίου και βιβλίων «κομμωτηρίου» την οποία εσείς ανοίξατε και να περιοριστούμε στο θέμα της κοστολόγησης των βιβλίων.
      Ευχαριστώ.

      1. Θα χαρώ πολύ να σας δώσω ένα αντίτυπο και να γράψετε την κριτική σας για το συγκεκριμένο βιβλίο.

        Έχουμε εκδώσει βιβλία μεταναστών, ναρκομανών, δεξιών, αριστερών, οδηγών ταξί, επιστημόνων, καθηγητών, παιδιών, ηλικιωμένων, ιερόδουλων, πατριαρχών, νομπελιστών κτλ.

        Πάντα διαβάζουμε τα κείμενα πριν τα συμπεριλάβουμε στη λίστα που προτείνουμε στο αναγνωστικό κοινό η οποία υπόκεινται και στην κρίση του.

      2. Στο παρελθόν έχω παρουσιάσει βιβλία της λίστας σας, τα οποία βρήκα εξαιρετικά. Αυτόν τον καιρό διαβάζω άλλο ένα της ίδιας σειράς, διαφορετικού, όμως, συγγραφέα, το οποίο ενδέχεται να παρουσιάσω.
        Σας ευχαριστώ για την προσφορά του βιβλίου της κ. Αδαμοπούλου, αλλά δεν μπορώ να τη δεχτώ.

      3. Με όλο το θάρρος, και για να είμαστε σίγουροι, κάποιος επαγγελματίας αναγνώστης του οίκου θεώρησε ότι η κ. Αδαμοπούλου είναι υλικό προς έκδοση.

  12. Το παράπονο Κύριε Καστανιώτη αφορούσε τα βιβλιοπωλεία. Τα ‘τούβλινα’ όπως λέτε. Γνωρίζουμε να βρούμε ψηφιακά τους κλασικούς (π.χ.) μα εξακολουθούν να πουλιούνται δίχως να θεωρούνται πολυτέλεια. Διότι το βιβλίο δεν είναι πολυτέλεια (ούτε το hardback).
    Για τον κλονισμό της σχέσης με το βιβλιοπωλείο και την επιθυμία να μη χαθεί αυτή η πολύτιμη εμπειρία, παραπονιόμαστε.
    [Υ.Γ. ‘Εχετε μελετήσει το ’38 Τρόποι να φαίνεται πως έχετε δίκιο’ του Αρθούρου Σοπενάουερ ή έχετε φυσικό ταλέντο να απαντάτε εκτενώς για άλλα/παραπλήσια από αυτά που συζητιούνται;]

  13. On that note, πρώτη πρώτη στην ιστοσελίδα η έκδοση του νέου βιβλίου της Μάρας Μεϊμαρίδη. Και στις νέες εκδόσεις, κάτω από τον Σεμπάστιαν Μπάρυ, η Βανέσα Αδαμοπούλου.

    Γι’αυτό ας μείνουμε καλύτερα στην ταμπακιέρα των τιμών γιατί τα περί «διαμόρφωσης πολιτιστικού τοπίου» είναι μια άλλη, τεράστια, πονεμένη συζήτηση.

  14. Βροχή από σχόλια και όλα με πολύ πάθος!Γενικά θα συμφωνήσω με την τοποθέτηση του «Νίκος Αργύρης» παραπάνω.
    Για τα ξενόγλωσσα βέβαια δεν το συζητώ είναι απαγορευτικό να αγοράζεις από τα βιβλιοπωλεία εδώ,δεν υπάρχει λόγος,και τώρα με τα δωρεάν έξοδα αποστολής του αγγλικού Amazon έχω γεμίσει με προμήθειες για δυο ζωές!
    Παρ’όλ’αυτά έχω ένα παράδειγμα: σ’αυτό το μπλογκ είχα διαβάσει για το «the vanishing» το οποίο αγόρασα απ’το Amazon μου άρεσε και όταν θέλησα το άλλο βιβλίο του ίδιου Ολλανδού συγγραφέα είδα πως κυκλοφορεί και στα ελληνικά.Στο Amazon είχε περίπου 9 ευρώ αν θυμάμαι καλά,στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη περίπου 12!Μεταφρασμένο το ένα μεταφρασμένο και το άλλο,μικρή η διαφορά τιμής-το παρήγγειλα λοιπόν στα ελληνικά.Για μένα τουλάχιστον,αυτές οι διαφορές δεν έχουν σημασία,είναι αμελητέες και το θεωρώ αυτονόητο να υπάρχουν.Όπως σημασία δεν έχουν ούτε το χλιδάτο,βαρύ χαρτί στα ελληνικά βιβλία-γιατί κι αυτό το πληρώνουμε παραπάνω.
    Χάρηκα που μπήκε στη διαδικασία σχολιασμού ένας εκδότης.Κι ας μην πέφτουμε πάνω του όλοι,ο αντίλογος είναι υγιής κι αν μη τι άλλο δείχνει ενδιαφέρον για τη δουλειά του αυτή η αντίδραση και πιστεύω ότι όσο κι αν δε συμφωνεί τα λαμβάνει σοβαρά υπ’όψιν του όλα αυτά τα σχόλια.Έχω όμως να σχολιάσω κάτι και να κάνω και μία ερώτηση.Έχω ένα βιβλίο από τις εκδόσεις Καστανιώτη (πάρα πολλά δηλαδή,αλλά το εξής ένα) «Ενάντια στη μέρα» με περισσότερες από 1000 σελίδες (δε θα μπω καν στη διαδικασία σύγκρισης πόσο κάνει στο Amazon) το οποίο είχα αγοράσει περίπου 30 ευρω.Το πρόβλημα είναι το πόσο βαρύ και δύσκολο είναι στη μετακίνηση,ακριβές εκδόσεις πολυτελείας που όμως δεν είναι απαραίτητες-νομίζω-κανέναν δεν πείραξαν τα paperback-αλλά στην Ελλάδα οι εκδόσεις Bell που είναι paperback περιφρονούνται ως χαμηλής ποιότητας.Δεν ξέρω αν σχολιάστηκε αλλά έχω μια ερώτηση και όποιος μπορεί μου απαντάει:Τα βιβλία που βγαίνουν κατά καιρούς (όπως από το Βήμα Ρώσσοι, Γάλλοι συγγραφείς) σε πολύ ικανοποιητικές εκδόσεις με 3 μέχρι 10 ευρώ πώς γίνεται?Ακόμη κι ο ίδιος εκδοτικός οίκος Καστανιώτη είχε τα βιβλία Νόμπελ σε πολύ προσιτή τιμή με σκληρό εξώφυλλο (κι ελαφριές σελίδες-το κόλλημά μου) αλλά και κάποια σε προσφορά νομίζω (η Μούλα).Άρα κάτι μπορεί να γίνει και δε γίνεται!Δε ζητάω βιβλίο με 1 ευρώ (αν κι έχω πάρει πάρα πολλά με 2 ευρώ) αλλά και οι τιμές έχουν κολλήσει στα 22,είναι πάρα πολλά!!
    Συγνώμη για την έκταση του σχολιασμού.

  15. Καλησπέρα κυρία Eliza,

    Θα προσπαθήσω να απαντήσω στα ερωτήματά σας όσο καλύτερα μπορώ.
    Καταρχάς, χαίρομαι που είστε μια από τους 1.800 αναγνώστες που αγόρασαν και διάβασαν το αριστούργημα του Τόμας Πίντσον στην ομολογουμένως μεγάλη τιμή των €30.00.
    Χρειάζεται όμως να πουληθούν ακόμη περίπου 70 αντίτυπα ώστε η έκδοση να πιάσει το «νεκρό σημείο» και να αποσβέσει το συνολικό κόστος των 3.000 αντιτύπων που τυπώσαμε.

    Η έκδοση ενός βιβλίου επιβαρύνεται ανεξάρτητα από το τιράζ (αριθμό αντιτύπων που τυπώνεται) από τα παρακάτω κόστη:
    Το κόστος της επιμέλειας του, στο οποίο συνυπολογίζεται και η μετάφραση αν πρόκειται για ξένο τίτλο, τα προ-εκτυπωτικά όπως σελιδοποίηση, σχεδιασμός εξωφύλλου, φιλμ και τσίγκο. και τα κόστη παραγωγής όπως χαρτί, εκτύπωση, βιβλιοδεσία. Όσο περισσότερα αντίτυπα τυπωθούν τόσο μειώνεται και το κόστος ανά αντίτυπο αφού το κάθε αντίτυπο μοιράζεται τα σταθερά κόστη.

    Η πλειονότητα των βιβλίων τυπώνεται σε μικρά τιράζ (2.000 με 3.000 αντίτυπα) με αποτέλεσμα να μη παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στο συνολικό κόστος η ποιότητα του χαρτιού. Αν τυπώναμε το βιβλίο του Πίντσον στο κάπως φθηνότερο αλλά χειρότερης ποιότητας bookpaper, αυτό που χρησιμοποιείται και στα paperback στο εξωτερικό, το βιβλίο θα είχε την ίδια τιμή αλλά χειρότερη ποιότητα.

    Εκτός από τα παραγωγικά έξοδα, στη τιμή συμπεριλαμβάνονται τα συγγραφικά δικαιώματα, τα ποσοστά των βιβλιοπωλών και τα έξοδα διακίνησης προς σε αυτά και από αυτά, στην περίπτωση που δεν πουληθεί το βιβλίο και το επιστρέψουν μιας και στους ελληνικούς τίτλους έχουν όλοι δικαίωμα επιστροφών.

    Με αυστηρά οικονομικούς όρους, η πιο συμφέρουσα εναλλακτική θα ήταν να μην εκδώσουμε καν το βιβλίο. Όμως μας δίνεται η δυνατότητα να διαθέσουμε στην ελληνική αγορά και βιβλία μεγάλης λογοτεχνικής αξίας στηριζόμενοι και από βιβλία που αγγίζουν ένα ευρύτερο κοινό και σημειώνουν σημαντικές πωλήσεις.

    Η σειρά Nobel που αναφέρατε διανεμήθηκε και από τα περίπτερα όλης της χώρας σε πολλές χιλιάδες αντίτυπα, όπως γινόταν και με τις εκδόσεις Bell.

    Για του λόγου το αληθές παραθέτω ένα άρθρο για το ίδιο ακριβώς θέμα που αφορά στη βιβλιοαγορά της Μαλαισίας.
    http://thestar.com.my/education/story.asp?file=/2006/8/13/education/15120069

    Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου το 2010 είχε διεξάγει μια έρευνα «αναγνωστικής συμπεριφοράς» όπου γίνεται και ανάλυση και του μεγέθους της ελληνικής αγοράς:
    http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=8433&cnode=309

    Ελπίζω να βοήθησα

    1. Όπως και να το δούμε τελικά καταλήγουμε πάντα στα γνωστά, οικονομίες κλίμακας με μεγάλες παραγωγές και μεγάλο καταναλωτικό κοινό,μόνο εκεί μπορεί να πέσει το κόστος.Φυσικά παίζονται και πολλά άλλα.Οι αγγλικές εκδόσεις π.χ. θα πουλήσουν σε όλη την Ευρώπη και θα τυπώσουν για όλη την Ευρώπη.Και το ισπανικό Amazon έχει τιμές κοντά στις Ελληνικές και μάλιστα για δικούς τους συγγραφείς.Ενδεικτικά έχει έκδοση του Llosa «το παλιοκόριτσο» στα 17 ευρώ κι εγώ το είχα πάρει στα ελληνικά στα 20 (έχει και μια ισπανική έκδοση στα 10 ευρώ,βέβαια,την οποία παρήγγειλα κι αναμένω) γενικά όμως το 20αρικο το έχουν εύκολο και στα ισπανικά βιβλία όπως και εδώ.Τα αγγλικά βιβλία θα πουλήσουν παντού γι’αυτό και τυπώνουν πολλά,το καταλαβαίνω απλώς σε όλους εμάς τους αναγνώστες που διαβάζούμε 1-2 βιβλία τα βδομάδα,για να τα έχουμε δικά μας,χρειαζόμαστε περίπου 100 ευρώ πάγια μηνιαία έξοδα-εκεί είναι που δημιουργείται γκρίνια,όταν αναγκαστικά περιορίζεσαι σε 1-2 καινουρια βιβλία το μήνα και αν.

      Υ.Γ.Σε προηγούμενη ανάρτηση εδώ είχε σχολιαστεί οτι όσα βιβλία δεν «πουλάνε» πάνε για ανανακύκλωση και καταργούνται οι τίτλοι,με αποτέλεσμα να μην μπορείς να τα βρεις αργότερα.Λυπηρό.Ένα τέτοιο βιβλίο όπως το «ενάντια στη μέρα» δε θεωρείται ευπώλητο και χάρηκα πολύ όταν το βρήκα μαζί με το «όταν είμασταν ορφανοί» (παλιός τίτλος και δεν ξέρω κατά πόσο ευπώλητος κι αυτός)
      Και κάτι ακόμη.Έψαχνα πάρα πολύ καιρό του Μουλις «η ανακαλυψη του ουρανου» το οποίο δεν έβρισκα και μου ακύρωναν όλες τις παραγγελίες ως κατηργημένο τίτλο.Το παρήγγειλα λοιπόν απ’το Amazon και λίγες μέρες μετά βρήκα στο Public την καινούρια ελληνική έκδοση!Το αγόρασα πάντως γιατί σίγουρα στο συγκεκριμένο βιβλίο μια μετάφραση τη χρειάζομαι:) Όμως αυτή τη δυνατότητα να υπάρχουν τέτοια βιβλία στα ράφια τους διαθέσιμα-ακριβά και όχι πολύ γνωστά δεν την έχουν όλα τα βιβλιοπωλεία

      1. Μιας και αναφέρατε την πολτοποίηση. Ένας άλλος λόγος που είναι χαμηλή η τιμή των paperback στην Αγγλία είναι επειδή οι εκδότες δεν έχουν να διαχειριστούν τις επιστροφές. Τα βιβλία πάνε κατευθείαν από τα σημεία πώλησης για πολτοποίηση:

        «When booksellers note that books have been in stock a while and have not sold, they may return them to the publisher for a refund or credit on future orders. However, in the case of mass-market paperbacks, this «return» usually means stripping the front cover, returning that for credit, and pulping the book itself.»

        http://en.wikipedia.org/wiki/Paperback#Mass-market_paperback

  16. Το καλύτερο με όλη αυτή τη συζήτηση είναι ότι αν ξεχέζατε την ποιότητα των γελοίων εκδόσεών τους, απ’ τις επιλογές και το εξώφυλλο μέχρι την ελλειπή επιμέλεια κειμένου εντός (το οποίο σημαίνει λιγότερες και πιο κακοπληρωμένες δουλειές για τους αντίστοιχους επαγγελματίες), δε θα ανησυχούσε κανένας. Μόλις ξεχέσατε τις τιμές έσπευσαν να υπερασπιστούν τ’ ανυπεράσπιστα. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με ότι, όπως οι εκδότες, έτσι και το κοινό τσιμπάει μόνο όταν πρόκειται για την τσέπη του κι οι εκδότες δε θα ήθελαν να ταραχτούν τα ήσυχα νερά της φούσκας που δημιούργησαν στην αγορά του βιβλίου την οποία στηρίζουν, ως γνωστόν και εξαιρετικά λογικόν, οι λίγοι που αγοράζουν πολλά βιβλία και ποτέ οι πολλοί που αγοράζουν λίγα, οι οποίοι αποσύρονται μαζικά στην πρώτη υποψία οικονομικής δυσκολίας. Ας ασχοληθούν λοιπόν με τους λίγους γιατί θα σβήσουν απ’ το χάρτη και θα παρακαλάν κι αυτοί, όπως πολλοί άλλοι, να τους σώσει η αγία δραχμή.

    1. Βασικά, δεν μπορεί κανείς να ξεχέζει την ποιότητα των εκδόσεων ανεξάρτητα από την τιμή τους, διότι αυτά τα δύο σχετίζονται.
      Επιπλέον το σχόλιό σου για «λιγότερες και πιο κακοπληρωμένες δουλειές για τους αντίστοιχους επαγγελματίες» αφορά επίσης κάποιες τσέπες, οπότε κι εσύ με αυτό φαίνεται ότι τσιμπάς.
      Τέλος, για τις κακές εκδόσεις, εξώφυλλα και επιμέλειες, το κάθε βιβλίο πρέπει να κρίνεται ξεχωριστά και ανεξάρτητα και το ξεχέσιμο να είναι στοχευμένο, ώστε και οι υπεύθυνοι να μπορούν να λάβουν γνώση και να βελτιωθούν.
      Με τις γενικεύσεις δουλειά δεν γίνεται.
      Εσείς, πόσους συγγραφείς, εξωφυλλίστες (sic), επιμελητές, μεταφραστές ξεχέσατε (συγκεκριμένα) σήμερα; Πόσους άλλους επιβραβεύσατε με ένα θετικό σχόλιο ώστε να συνεχίσουν την καλή τους δουλειά;

      1. «Βασικά, δεν μπορεί κανείς να ξεχέζει την ποιότητα των εκδόσεων ανεξάρτητα από την τιμή τους, διότι αυτά τα δύο σχετίζονται.»

        Φυσικά και μπορεί. Η υψηλή ποιότητα δε συνεπάγεται την υψηλή τιμή ούτε το αντίστροφο. Κρίνονται ξεχωριστά και σε άλλο πλαίσιο. Κυρίως, κρίνονται πάντα για το κατά πόσο η εκάστοτε ποιότητα αναλογεί στην εκάστοτε τιμή ή όχι.

        «Επιπλέον το σχόλιό σου για “λιγότερες και πιο κακοπληρωμένες δουλειές για τους αντίστοιχους επαγγελματίες” αφορά επίσης κάποιες τσέπες, οπότε κι εσύ με αυτό φαίνεται ότι τσιμπάς.»

        Η συζήτηση είναι για τη σχέση εκδότηςβιβλίοαναγνώστης και την κίνηση των χρημάτων απ’ το ένα άκρο στο άλλο. Στα ενδιάμεσα στάδια υπάρχουν κι άλλοι που ζουν απ’ το πως διαμορφώνεται αυτή η σχέση και η κίνηση. Αυτοί είναι που δέχονται τις εκατέρωθεν πιέσεις και καλούνται να βγάλουν τη δουλειά, καθορίζουν και ποιότητα και τιμή σε ένα βαθμό, οπότε η δική τους τσέπη είναι που μετράει πιο πολύ. Αλλά τα δύο άκρα τους έχουν χεσμένους. Δε συζητώ για το συγγραφέα που είναι τελείως στην απέξω.

        «Τέλος, για τις κακές εκδόσεις, εξώφυλλα και επιμέλειες, το κάθε βιβλίο πρέπει να κρίνεται ξεχωριστά και ανεξάρτητα και το ξεχέσιμο να είναι στοχευμένο, ώστε και οι υπεύθυνοι να μπορούν να λάβουν γνώση και να βελτιωθούν. Με τις γενικεύσεις δουλειά δεν γίνεται. Εσείς, πόσους συγγραφείς, εξωφυλλίστες (sic), επιμελητές, μεταφραστές ξεχέσατε (συγκεκριμένα) σήμερα; Πόσους άλλους επιβραβεύσατε με ένα θετικό σχόλιο ώστε να συνεχίσουν την καλή τους δουλειά;»

        17 και 6.

      2. «Κρίνονται ξεχωριστά και σε άλλο πλαίσιο. Κυρίως, κρίνονται πάντα για το κατά πόσο η εκάστοτε ποιότητα αναλογεί στην εκάστοτε τιμή ή όχι.»

        Δηλαδή το ότι κρίνονται *πάντα* για το κατά πόσο *αναλογεί* το ένα στο άλλο σε κάνει να πιστεύεις ότι κρίνονται ξεχωριστά και σε άλλο πλαίσιο.

        Αποσύρομαι.

      3. «Η συζήτηση είναι για τη σχέση εκδότηςβιβλίοαναγνώστης και την κίνηση των χρημάτων απ’ το ένα άκρο στο άλλο. Στα ενδιάμεσα στάδια υπάρχουν κι άλλοι που ζουν απ’ το πως διαμορφώνεται αυτή η σχέση και η κίνηση.»

        Απ όσο κατάλαβα εγώ η σχέση είναι συγγραφέας->βιβλίο->αναγνώστης και η συζήτηση γίνεται για το πως θα φτάσει αυτό το βιβλίο όσο φθηνότερα γίνεται στον αναγνώστη.

        Το βιβλίο, τα τελευταία κάμποσα χρόνια, για να φτάσει στα χέρια του αναγνώστη περνάει από τον εκδότη και τον βιβλιοπώλη οι οποίοι είναι και οι υπαίτιοι που δε μπορούμε να αγοράσουμε φθηνά βιβλία. Επίσης είναι και αυτοί που εκμεταλλεύονται το μόχθο τον εργαζομένων, που παράγουν και διακινούν τα βιβλία, πληρώνοντας τους ελάχιστα λεφτά.
        Οπότε, πάντα με βάση τα διάφορα σχόλια που έχω διαβάσει σε αυτό το blog, ενώ οι αναγνώστες πληρώνουμε ακριβά τα βιβλία, το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων καταλήγει στις βαθιές τσέπες των εκδοτών και των βιβλιοπωλών.

        «Δε συζητώ για το συγγραφέα που είναι τελείως στην απέξω.»

        Οι συγγραφείς από την άλλη δεν τα γνωρίζουν όλα αυτά εφόσον είναι στην απέξω και γι’ αυτό επιλέγουν να στηρίζουν όλο αυτό το σύστημα που με όχημα το πνεύμα τους εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους για να φάνε 5 οικογένειες.

        Αλήθεια, το επάγγελμα του εκδότη και του βιβλιοπώλη είναι κλειστά; Μου ακούγονται πολύ επικερδή!

  17. Γιώργο Καλημέρα, προφανώς, απ’ ότι κατάλαβες εσύ, ο συγγραφέας επιλέγει με αυστηρά κριτήρια τον εκδότη που θα μοχθήσει για να φτάσει το βιβλίο του στον αναγνώστη κι ύστερα κόβει για τον εαυτό του το γεναιόδωρο ποσοστό του 10% ανά τεμάχιο μετά την κάλυψη των εξόδων.

    Όχι, το επάγγελμα του εκδότη δεν είναι καθόλου επικερδές. Γι΄αυτό και δεν το επιλέγουν. Τους διορίζουν οι συγγραφείς οι οποίοι και καθορίζουν, παραδοσιακά, ολόκληρη τη διαδικασία της παραγωγής των βιβλίων. Του βιβλιοπώλη πάλι, έτσι κι έτσι. Ο λόγος που το επιλέγουν είναι γιατί τους αρέσει να κάνουν φιγούρα στους ανίδεους αναγνώστες. Νομίζω όμως ότι κι αυτούς τους διορίζει το πανίσχυρο λόμπι των συγγραφέων που πληρώνει και τη χασούρα τους για να μην τα παρατήσουν και μείνουν τα βιβλία απούλητα.

    Τελικά το επάγγελμά του εμπόρου, όσο κι αν μοχθήσουν κάποιοι δε θα γίνει ποτέ τόσο επικερδές όσο εκείνο του εργάτη του πνεύματος. Σκέψου δηλαδή, τι περιουσία άφησε πίσω του ο Κοεμτζής που τα έβγαζε και τα πουλούσε μόνος του.

    1. Αααααααααααααααααααααααααχαχαχαχαχαχαχαχα.

      Το Ράδιο Αρβύλα.

      Είπαν οι πετεινοί τον γάιδαρο κεφάλα. Νασαι καλά ρε Γιωργάκη Καληνύχτα που θυμήθηκες αυτούς τους γίγαντες του πολιτισμού και του γέλιου.

      Ναι σαν τεμάχια τα αντιμετωπίζουν αυτοί που τα πουλάν. Όλοι. Όχι μόνο οι εύκολοι στόχοι του αποκαλυπτικού βίντεο των λαγωνικών του Κανάκη που αμφιβάλλω αν έχει ανοίξει βιβλίο μετά το κεφάλαιο για την αναπαραγωγή στο Μαθαίνω το Φυσικό μου Κόσμο της 3ης δημοτικού.

  18. Γνωρίζουμε ότι το βιβλίο σε ΗΠΑ, Βρετανία, κλπ. περνάει από ένα κύκλο: θα κυκλοφορήσει αρχικά σε χαρτόδετο (με σκληρό κατά κανόνα εξώφυλλο) και κατόπιν σε paperback (με κακή ποιότητα σε όλα, χρήση πολτού, μικρά γράμματα, κλπ., αλλά προσιτό στους «πάντες»). Άρα συγκρίνουμε ανόμοιες καταστάσεις.
    Να μια ιδέα, για το τι θα μπορούσε να γίνει: Πρώτη κυκλοφορία με τον τρόπο που ήδη επικρατεί (συρραφή με κλωστή, “μεγάλο” φορμά, καλό χαρτί, κλπ.) και ακολουθεί (ή ακόμα και ταυτόχρονα) η έκδοση σε paperback με προδιαγραφές “paperback” (λεπτότερο, δέσιμο με κόλλα στη ράχη, “μικρό” φορμά, “κακό” χαρτί, κλπ.). Βέβαια, θα πρέπει να επανεξεταστεί το ποσοστό κέρδους εκδότη και βιβλιοπώλη σε σχέση με τους υπόλοιπους συντελεστές, η χρήση φθηνού πολτού (ανεκτής, αλλά όχι απαράδεκτης ποιότητας) και εδώ, κλπ. Πιστεύω πάντως ότι δεν είναι ανέφικτο να μειωθούν όλες οι παράμετροι με απώτερο σκοπό το ελληνικό paperback να προσεγγίσει την τιμή του ξένου. Αν αυτό γίνει θεσμός (δηλ. να ισχύει για όλες τις εκδόσεις), θα έχουμε δραματική μείωση των τιμών και αύξηση της πρόσβασης όλων (ξανά) στο βιβλίο.

  19. Και κάτι άλλο. Τα ebooks. Είναι ευκαιρία τώρα να αρχίσουν οι οίκοι να διευρύνουν τη γκάμα των κυκλοφοριών, με τιμές αντίστοιχες (ή και χαμηλότερες ακόμη) του ξένου paperback, αφού ένα μεγάλο μέρος του κόστους θα έχει εξαλειφθεί. Αν αντιμετωπιστούν τα (γνωστά και πιο έντονα στην ελληνική πραγματικότητα) ρίσκα με καλή οργάνωση στην ηλεκτρονική διάθεση, ένα μεγάλο ποσοστό του κέρδους μπορεί να προέρχεται από αυτά και τελικά, να «σηκώσει» και τις παραδοσιακές εκδόσεις.
    Το ζητούμενο είναι το βιβλίο να ζήσει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s