Το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί

Παράξενο πράγμα η διάθεση και οι διακυμάνσεις της.

Ξυπνάς το πρωί και η μέρα σε πλακώνει, σε πνίγει. Έχει μόνο τόσες ώρες, μετρημένες. Τρέχεις, δε φτάνεις, διαβάζεις, γράφεις, γράφεις, γράφεις. Τα χέρια πονάνε, το word count είναι ο μικρός προσωπικός σου τύραννος, με αυτόν τα βάζεις πριν κοιτάξεις το ρολόι, γράφεις, απαντάς σε 6 email, το ένα από αυτά σε κάνει να γελάσεις, να ξαναμετρήσεις τις λέξεις σου, είναι λίγες, τι άλλο να γράψεις, πώς να το διαρθρώσεις και γιατί έτσι κι όχι αλλιώς, ωχ τώρα αρχίζει να πονάει και η μέση, να θυμηθώ να αλλάξω καρέκλα, γράφεις λίγο ακόμα, πεινάς αλλά θα το ξεχάσεις, πέρασε η ώρα γαμώτο, άλλο ένα εκνευριστικό email, αν το απαντήσεις τώρα θα τσακωθείς, καλύτερα να τσακωθείς με τη μάνα σου, την παίρνεις τηλέφωνο, βρίσκεις κάτι να της πεις να εκτονωθείς, αρχίζεις και πάλι να γράφεις, γράφεις, γράφεις, γράφεις – αλλά δε διαβάζεις άλλο, άραγε έτσι είναι να γράφεις και βιβλίο, έχεις άραγε να γράψεις 4.000 λέξεις σε μία μέρα; Να βάλεις πινακάκι εδώ; Να δώσεις άλλες τρεις παραπομπές ή παραείναι; Ωχ περνάει η ώρα, άσε τις παραπομπές, πες το με δικά σου λόγια, μα είναι δυνατόν να σου ζητάνε κείμενο για πρακτικά συνεδρίου σε μία μόνο μέρα; Τι είσαι, ο σούπερμαν; Γράφεις, γράφεις, γράφεις, δεν τολμάς να σβήσεις ούτε ένα *και*, να μετρήσει κι αυτό, 2.743 οι λέξεις, ωραία, πέρασες τη μέση, πίνεις καφέ κρύο, κάτι είναι κι αυτό, να θυμηθώ να φέρω ένα ουίσκι στο γραφείο, άλλο ένα email, ξαναχαμογελάς, γράφεις λίγο ακόμα, ακούς Μότσαρτ, δε σ’ αρέσει, ακούς Μαντόνα, δεν ταιριάζει, τα κλείνεις όλα, γράφεις, 3.000 οι λέξεις, έφαγες το γάιδαρο στην ουρά θα κολλήσεις; Ναι, θα κολλήσεις, τα έγραψες όλα, συμπεράσματα δεν έχεις, τα χέρια καίνε, σηκώνεσαι, παίζεις με τα μαλλιά σου, πάλι έβγαλα σπυράκι; Από το άγχος θα είναι, συνέχισε, ξανακάθεσαι, τώρα οι λέξεις είναι κοτρόνες, βαριές κι ασήκωτες, 3.120 οι λέξεις, λάθος θα κάνει το word count, να μετρήσω με το χέρι, βλακείες λέω, γράφεις λίγο ακόμα, χτυπάει το τηλέφωνο, το αγνοείς, είχε απόκρυψη, λες να έπρεπε να το σηκώσω; Γράφεις, διαβάζεις ένα άρθρο, 17 λεπτά κόστος με κέρδος 8 λέξεις, βάζεις μία παραπομπή, σύνολο 29 οι λέξεις, όλες μαζί 3.440, βαθιά ανάσα, γράφεις, ανακεφαλαιώνεις, λες τα ίδια με άλλα λόγια, είσαι καλή σε αυτό, έχεις ακόμα 1 ώρα διορία, τώρα δεν πονάει τίποτα, χέρια, μέση, τίποτα, γράφεις, γράφεις, γράφεις.

4.010.

Τέλος. Τέλος; Σίγουρα; Μισή ώρα, το ξαναδιαβάζεις, ξανά, διορθώνεις, μεταθέτεις, διαγράφεις, επαναδιατυπώνεις, γράφεις λίγο ακόμα εδώ, έχεις περιθώριο, καλούτσικο φαίνεται μωρέ, καλή ιδέα αυτή, μπράβο, ωραία τη διατύπωσες, είδες; Κι αυτό συμπαθητικό, όλα αυτά ήταν στο νου σου το πρωί που σηκώθηκες από το κρεβάτι; Μπα, παράξενο, και τώρα κάπως σου αρέσει, καλή μέρα η σημερινή, ωραία ήταν τελικά, και καλή κι αυτή η παράγραφος, μωρέ λες; Λίγο γυάλισμα εδώ, να προσέξω τη στίξη, κλείνεις μια ανοιχτή παρένθεση, ξανά ένα χτένισμα, άλλο ένα γρήγορο.

4.007.

Το ξανακοιτάζεις, φτιάχνεις την επισύναψη, κλικ, έφυγε.

Τίποτα, ποτέ, δε συγκρίνεται με αυτή τη χαρά. Όχι την ανακούφιση. Τη χαρά.

Αν είσαι τόσο χαρούμενη με 4 χιλιάδες κι 7 λεξούλες, φαντάσου να έγραφες βιβλίο.

2 thoughts on “Το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί

  1. Πράγματι, πράγματι, έτσι. Συν την αγωνία : είναι δεν είναι οκ; το κάλυψα; Αν άλλαζα αυτό; ή εκείνο; τώρα άστο πια…και ο διαρκής αγώνας με τις λέξεις…τη λέξη, τη λέξη την κατάλληλη, αμάν, να φύγει να τελειώνω. τελειώνει ποτέ ένα κείμενο, ένα βιβλίο;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s